Student - 30 oktober 2008

AVONTUUR IN EIGEN LAND

Eigenlijk al haar studiegenoten bij Internationale ontwikkelingsstudies lopen stage in het buitenland. Simone Plantinga niet. Ze liep vier maanden stage bij Vrienden van het Platteland. ‘Ik ben de enige die echt geïnteresseerd is in de problematiek in Nederland. Voor avontuur hoef je echt niet naar het buitenland.’

nieuws_2572.jpg
nieuws_2572.jpg

Foto: .

‘Sinds oktober 2007 werkte ik al bij Vrienden van het Platteland, gewoon hier in Wageningen schuin tegenover LA13 in dat gebouw met die torentjes. Nederland lijkt heel gestroomlijnd en daarom een makkelijke keuze voor een stage, maar het was complexer dan ik had verwacht en op sommige dagen dacht ik: wat doe ik hier? In het buitenland kun je dan niet naar huis fietsen, dat is wel een verschil.
Ik vond het een voordeel dat ik zonder taalproblemen dingen kon aankaarten. Het was een uitdaging om dat echt te doen. De stage heeft mijn netwerk vergroot. Het was makkelijk omdat ik er al werkte, maar daarom niet minder interessant. Boeren hebben interessante verhalen en zijn vernieuwend en creatief bezig. Het is goed is om te kijken wat hier gebeurt, dat heeft ook invloed op de rest van de wereld.
Het Nederlandse platteland is soms trouwens net zo moeilijk te bereiken als in het buitenland. Ik heb veel moeten lopen om bij bedrijven te komen. Op de Dag van het Platteland was er een fietstocht die echt door de bedrijven heenging: door de kas, door de boomgaard, door de stal. Mijn zus en ik reden die tocht gedeeltelijk met de auto. We gingen van bedrijf naar bedrijf, ook over zandpaadjes. Dan kom je ook veel kuilen tegen, net als in Afrika.
Het werkritme en de collega’s bevielen me goed. We gingen gezellig wandelen tussen de middag. Eerst wisten ze niet goed wat ze met die stagiaire aan moesten, maar later kwamen ze met specifieke vragen over dingen waar ik mee bezig was. Mijn kennis en mening werden op prijs gesteld en ik telde echt mee. Dat was een leuke ervaring.
Tijdens mijn stage zijn vier collega’s vertrokken en daardoor vielen er gaten. Hierdoor leerde ik loslaten en prioriteiten stellen. Goed plannen betekent dat er ruimte is voor onverwachte dingen. Een dag loopt dan vaak anders dan verwacht, maar aan het eind heb je toch een heleboel gedaan. Ik organiseerde met een collega bijvoorbeeld de wielertoertocht en ineens stond ik er alleen voor. De tocht was al over een week. Mijn planning moest ik laten schieten, maar het is leuk om die verantwoordelijkheid te krijgen.
Alle werknemers gaan af en toe naar evenementen. Ik ben bij de Appelplukdag geweest. Er kwamen veel mensen op af. Ze mogen zelf appels plukken en de boer is erbij om uitleg te geven. Het was leuk om de reacties van mensen te zien. Hoe harder het regende, hoe sneller er werd geplukt. De ervaring van zo’n dag werkt heel motiverend, het werk voelt dan weer echt zinvol.’

Re:ageer