Wetenschap - 13 februari 1997

Werklustige feestvierders

Werklustige feestvierders

Werklustige feestvierders
Het veetelersgevoel
Veetelers, dat zijn lompe en ruige feestbeesten volgens de buitenwacht, maar ook bovengemiddeld harde werkers. Onlangs vierde studievereniging De Veetelers haar zevende lustrum. Daarbij werd meermalen geappelleerd aan het veetelersgevoel
Rik van Seccelen, visteeltstudent: Veetelers hebben een enorm saamhorigheidsgevoel. Bijna iedereen heeft als achtergrond het platteland. Daarbij zitten ze allemaal op Zodiac. Iedereen baalt als er een examen op De Berg is. Het is zeker veel feesten, maar ik vind het wat de ruigheid betreft wel meevallen.
Antonie Vonk Noordegraaf, tot donderdag voorzitter van De Veetelers: We zouden een stelletje boeren zijn, die flink feesten en drinken, maar we zijn toch iets beschaafder dan ze van ons denken. Zo hebben ze op SSR nooit plastic glazen, maar die hadden ze ineens wel toen wij afgelopen woensdag een feest hadden. Is toch een beetje te wijten aan het imago. Gedeeltelijk klopt het wel: op feesten wordt regelmatig met bier gegooid, ze zijn anders dan de gemiddelde studentenfeestjes en er gaan ook wel 's wat kapot. Op practica waar ook biologen zijn, zijn onze koffiepauzes een stuk langer, wat overigens niet wil zeggen dat het uiteindelijke resultaat van de biologen beter is. In ieder geval zijn ze wel minder gezellig.
Prof. E.W. Brascamp, vakgroep Veefokkerij: Het bijzondere aan De Veetelers vind ik dat het een heel enthousiaste club is. Ze organiseren een onvoorstelbare hoeveelheid subactiviteiten, die studenten de mogelijkheid geven organisatorisch en bestuurlijk bezig te zijn. Wat overheerst is zakelijkheid en praktisch zijn. Dat is zo traditie.
Ankie Biemans, Commissaris Bar van SSR: We hadden slechte verhalen over de veetelers gehoord; dat het feestbeesten zijn, dat er veel kapot gaat. Vandaar die plastic glazen. Het was echter een heel rustig, doorsnee feestje. Achteraf best lullig, plastic glazen op zo'n feest.
Sanna Masman, tweedejaars veeteelt: Het is een grote familie en voor elke scheet is er een feest. Maar degenen die dronken aan de bar zitten, zijn de volgende dag gewoon weer aan het werk. Ik ben erg onder de indruk van de werklust. Heel veel onderwijs is op Zodiac en dat gaat er serieus aan toe.
Soms gaat het er tijdens feesten ruig aan toe; niet dat het vechten is, maar wel smerig. Zoals vorig jaar op Argo, waar ik als levende deegrol in de stro- en biermassa belandde. Daar moet je aan wennen. Het is maar een paar keer uit de hand gelopen; dan wordt er met bier gesmeten en komt het glas er achteraan. Ik ga dan ook in mooiere kleren naar college dan naar een feest.
De meeste veetelers gaan in het weekend naar huis. Dat heeft niks met heimwee of een vriendin te maken, maar met plicht. Je kunt thuis toch niet uitleggen dat je tot vier uur in 't Gat zit en uitslaapt.
Ronny Lubbers, de nieuwe voorzitter van De Veetelers, thuis in Haaksbergen: Iedereen kent elkaar, ook de verschillende jaargangen. Uniek is het eigen gebouw. We zijn veel met het onderwijs bezig. Iedere donderdagmiddag komen er toch zo'n 25 a 30 mensen naar de richtingsgroep-vergadering. We zijn ook grote feestvierders, waarom weet ik niet. Iedere dinsdag zijn er wel veetelers in de HunkerBunker te vinden die gek doen, met bier gooien en de hele avond op het biljart staan te dansen. Veetelers maken zich gewoon nergens druk om.
Monique Lamine, lid van de activiteitencommissie HunkerBunker en bioprocestechnoloog: Ze hebben de grootste mond, staan het hardst te springen en het meest te zuipen. Vorig jaar is tijdens een veetelersfeest nogal wat gesloopt. Het HunkerBunker-bestuur is vooraf meestal niet zo blij als er weer een feest is, al brengen veetelers toch ook een stukje gezelligheid met zich mee. O ja, veel veeteeltmannen proberen blonde Diedenoort-meisjes aan de haak te slaan, dat is algemeen bekend.
Barbara, Diedenoort-student, had een relatie met een veeteler, denkt dat ze in de maling wordt genomen: Veetelers zijn nogal lomp en denken dat ze kunnen drinken. Nou, die ik kende, dronk ik er zo onder, geen probleem. Na enige uitleg serieuzer: Het zijn gezellige mensen, die van een feestje houden. Over Dido's wordt door veetelers best wel denigrerend gedaan, maar dat is allemaal een beetje show. Het klopt wel dat er extreem veel veetelers wat hebben met Dido's. De relatie die ik had, stelde niet zoveel voor.
Sanna Masman: Soms vinden anderen ons bot. Het is waar dat er soms ogen verstopt worden in andermans maagdarmkanaal tijdens een practicum Dierkunde, of dat we touwtje springen met een dunne darm. Anderen vinden dan dat je eerbied moet hebben voor het dier, maar het beest is dood. Door onze achtergrond zijn we ook gewend aan bloed.
Dr ir J. Wiersma, docent Dierfysiologie: Laat ik voorzichtig zijn. Ik heb de indruk dat veetelers een hechte groep vormen en dat ze behoorlijk trouw de kroeg bezoeken, afgaand op de kegels op vrijdagmiddag. Vakinhoudelijk discussieren doen ze graag, vooral over hoe de dieren zich in het veld gedragen. Bij andere richtingen gaat het vaak wat fundamenteler toe. Veetelers zijn meer gewend om met dieren om te gaan en hebben daardoor een andere houding ten aanzien van dood en bloed dan iemand uit de stad. Veetelers zijn ook een vrolijk volkje. Hun opleiding is binnen de universiteit misschien wel het best opgezet van allemaal. Ze zijn gericht bezig, het is beslist een leuke groep om mee te werken.

Re:ageer