Wetenschap - 25 juni 1998

Vilitzer, Tempus fugit

Vilitzer, Tempus fugit

Vilitzer, Tempus fugit
De meeste dingen veranderen nooit. Toen ik zo'n zes jaar geleden bij wijze van arbeidstherapie deze vijftig vierkante centimeter in dit blad kreeg toegewezen, had Wageningen te kampen met dalende studentenaantallen, schietpartijen, visitatiecommissies met als jongste lid een dove zeventigplusser, een agrarisch imago, spookhoogleraren, bezuinigen, reorganisaties, naamsveranderingen, outplacements, lachwekkende scientific reports waarin briefwisselingen tussen wetenschappers en Friese dagbladen worden opgevoerd als publicatie, hondenpoep, zelfreflectie op de Moker dan wel Eper hei, nog meer lachwekkende Beekman-therapieen, weigerende slagbomen en omstreden avondcolleges. Dat bestaat nu allemaal nog steeds. Zelfs het millenniumprobleem, al in Wageningen voordat Nederland er ooit van gehoord had, is nog steeds alom en dominant aanwezig
Sommige zaken spelen een tijdje, verdwijnen voor even, om enige jaren later weer de kop op te steken: LUW-lustra en jubilea, al dan niet met daaraan gekoppelde cd's, petjes en loterijen met uiterst onduurzame vliegtuigreizen als hoofdprijs, bomen in de Hoogstraat, fusies, watersnoodrampen, telecolleges die ondanks al het technisch vernuft totaal de mist in gaan, steeds jonger maar langer wordende eerstejaars, kerstpakketten, liftende studenten, paaltjes, uiterst onpersoonlijke massa-buluitreikingen, vaatkwastuniversiteiten, psychische bijstand voor aio's in plaats van financiele en gedoe op bosbouw
Weer andere fenomenen zijn eenmalig (en meestal gelukkig maar, want vaak kan eenmaligheid verrekte lang duren): duurzaamheid, een pragmatische PSF, Herman, echt goed verbreide varkenspest, Peper, Argo dat overtuigend de Varsity wint, doorstromers, rampenproffen, theezakjesvouwen, FC Wageningen, BSE, dienstauto's voor iedereen - ooit waren collegevoorzitters jaloers op DLO-directeuren - en Ritzen
Maar cycli, eeuwigdurendheid en eenmaligheid ten spijt, sommige dingen zullen nooit gebeuren: Tazelaar die zich vol overtuiging bekeert tot het vegetarisme, een goed naam voor wat thans WURC heet, Van der Ploeg en Rabbinge die besluiten voortaan bescheiden te gaan doen, maar bovenal Wageningen zonder landbouwimago

Re:ageer