Wetenschap - 25 januari 1996

Vilitzer, Schillen en bomen

Vilitzer, Schillen en bomen

Zoveel is thans wel duidelijk: een bioscoop annex schouwburgcomplex komt er niet in Wageningen. Waarom, ik weet het niet. Ik weet alleen dat de betrokken partijen het oneens zijn. Dat waren ze trouwens al jaren, maar nu echt. Zo echt, dat de meneer van de bioscoop boos is en niet meer mee wil doen.

Voor zover de duidelijkheid. Het leek mij indertijd namelijk zo'n simpel en goed plan: zet een wethouder van cultuur, een lokale bioscoopeigenaar en een aannemer bij elkaar, laat ze een paar dagen babbelen, laat ze een architect wat tekenen, laat ze wat flappen trekken en laat ze vervolgens de Junushoff ombouwen van een betonblok met de uitstraling van een crematorium tot een heus modern cultureel centrum. Een kwestie van een jaartje of anderhalf. Bioscoop erin, schouwburgje erin, wat cafeetjes, terrasjes. Klaar. Iedereen blij. Gezellig.

Niet dus.

Daar kan ik dan ook niet bij. Waarom duurt het smeden van zo een simpel plan nu al jaren en waarom is het resultaat straks een soort bankfiliaal waar je een keer per week in de avonduren naar Pim Jacobs kan gaan luisteren.

Vind ik onbegrijpelijk.

In de lokale media lees ik weliswaar over een breed scala aan onoverkomelijke obstakels, die debet zouden zijn aan het huidige ontbreken van een constructief resultaat, maar die zijn helemaal niet zo onoverkomelijk.

Dat zijn namelijk obstakels als bomen die niet wegmogen, bioscoopvoordeuren die te klein zijn, commercile schillen die te groot zijn en klaverbladen met te weinig zitplaatsen.

Lijken me eerder een handvol trivialia.

Lijkt me eerder een bewijs dat samenwerking tussen de Wageningse gemeente en intiatiefvolle ingezetenen onmogelijk is.

Zoveel is me dan toch wel duidelijk.

Re:ageer