Wetenschap - 14 augustus 1998

Vilitzer, Schat, pak de koffers!

Vilitzer, Schat, pak de koffers!

Vilitzer, Schat, pak de koffers!
Ze zijn er weer. Kuddes eerstejaars maken de stad een hele week onveilig. Ze blokkeren de wegen, verstoppen de stad, vertragen de bediening op de terrassen en kijken zo bleu uit de ogen dat je je schaamtevol afvraagt of je misschien vroeger ook zo ben geweest. Maar dat kan niet, vroeger was immers alles beter
In de stad lopen de hele kuddes eerstejaars tegen je aan, want ze kijken meer om zich heen dan voor zich. Daar fietsen er zes, zo langzaam en onzeker dat ze de straten blokkeren terwijl ik verwoed probeer mijn normale vijf-minuten-route van huis naar werk te fietsen
Plotsklaps staat het hele zootje stil. Allemaal kijken de eerstejaars verwachtingsvol naar de leider, en er wordt driftig overlegd of ze nu links, rechts of rechtdoor zullen fietsen. Of gaan ze terug? Het is duidelijk dat ze nog geen duidelijke richting in hun leven hebben
Dat keuzes moeilijk zijn, zie je ook als zo'n groepje op een terras neerstrijkt. De ervaring leert dat je dan snel moet bestellen, want het eerstvolgende half uur lukt het niet meer. Wat volgt is een vast patroon van handelingen
Eerst moeten de fietsen aan een boom of een straatlantaarn vastgeketend worden; Wageningen is immers een studentenstad, dus net zo gevaarlijk als Amsterdam of Utrecht. Je bent je fiets zo kwijt. Vervolgens komt de twijfel. Waar gaan ze zitten? In de zon? In de schaduw? Op het terras met de rotan stoelen?
Dan volgt de stoelendans. De hele groep is vijf minuten zo druk bezig om tafels, stoelen en personen op de juiste plaats te krijgen, dat ze uit het oog verliezen waar ze voor komen. Als het uiteindelijk tot de leden van de groep doordringt dat ze moeten bestellen, staat de arme ober hen al enige tijd een voor een aan te kijken in de hoop op een bestelling. Maar niemand durft te beginnen. Tot een branie het voortouw neemt. Bier, klinkt het, op een toon waarin je de opluchting hoort dat mama het niet ziet. Als een schaap enzovoorts, dus er volgen er meer die met dezelfde berouwvolle branie bier of andersoortige alcohol bestellen
Dan valt het stil. Sommige jongens en meisjes willen thee of fris, maar dat geeft geen pas zo vlak na de branie en het bier
De doodslag voor de ober komt van de laatste eerstejaars. Waarom weet ik niet, maar vaak is dat een meisje dat al appel etend rondgraait in haar tas en heel zelfverzekerd overkomt. Ze is zo meegezogen in het gezellige gekwetter van de groep dat de ober haar wel heel indringend moet aankijken om duidelijk te maken dat je op een terras maar een ding moet doen en dat is drinken Oh! Eh... Ja..., stamelt ze in verwarring. Ineens graait ze zenuwachtig in haar tas, gooit het programmaboekje op de grond, en zegt met de appel tussen haar tanden: Een tshee
De temperatuur in mijn droge glas is onderwijl opgelopen tot 42 graden Celsius. Als de drankjes uiteindelijk worden geserveerd en de hele groep ook nog eens apart wil gaan betalen, geef ik het op
Wat wil je, ze zijn ook niet gewend te drinken. Daar moeten ze nog over worden voorgelicht
Dat was vroeger wel anders. We bestelden om twaalf uur het eerste biertje en rond zes uur de volgende ochtend dronken we het laatste. Om vervolgens om tien uur weer paraat te staan voor de sportdag of andere activiteiten
Maar kijk ze nou eens. Bleue gezichtjes die elk jaar jonger lijken te worden. Ze kijken wat beteuterd in het rond, nog niet bijgekomen van de cultuurschok die de scheiding van het ouderlijk huis met zich meebrengt. Maandagochtend zijn ze nog gebracht door pa, met de matras op de imperiaal gebonden en voorzien van een tas met schone onderbroeken voor zes dagen. En vrijdag denken ze dat ze echte Wageningers zijn voor wie de stad geen geheimen meer kent
Je gaat je ongemerkt afvragen of je vroeger ook zo onhandig door Wageningen liep, of je ook zo schuchter probeerde om in contact te komen met de leuke jongens en meisjes. Alsof er naast die jongens en meisjes niets anders bestond. Was Wageningen toen voor de eerstejaars ook al een stad van studenten voor studenten?
Maar nee... vroeger was het beter. Dus pak die koffers nou maar en laten we naar Zandvoort gaan. Daar is het tenminste rustig

Re:ageer