Wetenschap - 31 oktober 1996

Vilitzer, Nul komma nul

Vilitzer, Nul komma nul

Ooit ontvingen studenten een aardige basisbeurs. Dat duurde echter niet erg lang. De beurs was namelijk ontworpen om er zo snel en gemakkelijk mogelijk steeds wat vanaf te halen. Vandaar dat zij vandaag nog slechts vierhonderdvijftig guldens klein is en morgen weer wat minder. Overigens dient de student wel een beetje door te werken, anders moet hij dat geld nog terugbetalen ook. Maar daar ligt hij of zij allang niet meer wakker van, omdat de sanctie op onder de norm presteren nauwelijks het bedrag overschrijdt van een koffiezetapparaat op afbetaling.

Een van de manieren waarmee Ritzen in een recent verleden de basisbeurs substantieel wist te reduceren, was de invoering van de OV-jaarkaart. Dat leverde destijds weinig protest op, want de student kon daardoor ineens altijd overal naartoe voor zo goed als niks. Dat enkele jaren later diezelfde student ineens moest kiezen tussen een week- of een weekendkaart, stuitte evenmin op veel gemekker. Ze waren inmiddels vergeten hoeveel die kaart hen nu eigenlijk kostte en ze mochten gelukkig nog steeds overal naar toe. Alleen niet meer altijd.

Nu heeft Ritzen voor hen een nog goedkopere aanbieding in petto: de trajectkaart. Men mag weer altijd weg, doch nu alleen nog naar huis en terug. Ook deze miljoenen zien de studenten nooit meer terug.

Mocht Ritzen in een derde kabinet wederom minister worden, dan zal hij het karwei afmaken door de basisbeurs te brengen op zijn destijds beoogde streefbedrag; dat van tot nul komma nul gulden. De student krijgt dan nog slechts een chipkaart. Daarop honderd telefoontikken, een tegoed voor Wibrakleding; het quotum bier, brood en aardappelen dient bij Heijn te worden gechipt. Van de OV-kaart resteert in 1999 niet meer dan een paar sportschoenen van onbestemd merk. Af te halen bij de Schoenenreus.

Re:ageer