Wetenschap - 21 maart 1996

Vilitzer, Konijn

Vilitzer, Konijn

Zaterdagmiddag is een konijn gestolen van de kinderboerderij bij Duivendaal. Stond maandag in de krant. Een berichtje van tien regels waar per ongeluk mijn oog op viel. Mijn eerste gedachte was: konijnen zijn heel intelligente dieren. Het konijn is gewoon ontsnapt. Maar waarschijnlijk is dat niet het geval. Zowel het slot van het hek als de deur van het hok waren geforceerd en konijnen staan niet bekend om hun handigheid in het kraken van sloten. Het konijn is dus echt gestolen. Sindsdien vraag ik me af: wie steelt anno 1996 een konijn, en waarom?

Is de dierendief het jongetje van vier wiens konijntje onlangs kwam te overlijden? Is de rover de moeder van het vijfjarig meisje met blonde haartjes, dat moeder dag in dag uit meesleurt naar dat konijn? Het lieve konijn, dat onbereikbaar voor haar kleine handjes achter een hek aan zijn slablaadjes knabbelt, waardoor iedere keer weer moeder haar huilend kroost moet troosten. Beide is mogelijk.

Maar ook kan de dief de Internet-verslaafde zijn, die deelneemt aan de discussie op nieuwsgroep alt.sex.animals.rabbit. Die speciaal voor het weekend een pak condooms met wortelsmaak heeft gekocht. Konijntjes hebben van die lekkere scherpe tandjes.

Of wellicht is Pluis ontvreemd door de bijstandsmoeder die de kids bij wijze van uitzondering wat meer dan louter aardappelen wilde voorzetten? Raad eens wat?, lacht moeder tegen haar twee bleke kindertjes, Vandaag eten wij konijn! Kindertjes gek van blijdschap.

Even zo goed kan Nijntje echter zijn meegenomen door de gefrustreerde jager met een slecht seizoen of de wetenschapper met een tekort aan proefdieren. Nijn kan zijn gaargebraden boven een zwerversvuurtje in een of ander fietsenhok, zijn gekookt op het fornuis van een afdeling hongerige beursstudenten. Het beest kan natuurlijk ook, overgoten met cranberry-saus, zijn opgepeuzeld ten huize van die ene bestuursambtenaar die zaterdagmiddag overwerkte. Die na vijven met het boodschappenlijstje van moeder de vrouw voor de dichte deur van de poelier kwam te staan en wanhopig op zoek ging naar een alternatief.

Zelfs is het mogelijk dat Broer Konijn bevrijd is door een radicale actiegroep. We leven hier per slot van rekening wel in Wageningen. Na drie slapeloze nachten weet ik het nog steeds niet, het kan allemaal. Dader, help mij!

Re:ageer