Wetenschap - 20 april 1995

Vilitzer, Excuus

Vilitzer, Excuus

Kijk, dat je als professor Luchtkwaliteit de ozonlaag aan barrels vliegt met een straalvliegtuig om te weten te komen hoe verderfelijk de invloed van zo'n apparaat nu echt is op de hogere luchtlaag, daar kan ik in komen. Dat valt onder pure wetenschapsbeoefening. En ook al verwordt door al dat gestraaljaag de ozonlaag tot een vergiet, uit zo'n onderzoek komen uiteindelijk toch de getalletjes en tabelletjes voort, die altijd handig blijken om de mensheid de noodzaak van een goed milieubeleid te laten inzien. Zonder harde cijfers doet namelijk nooit niemand nergens niets aan.

Dat een hoogleraar Atmosferische chemie tussen Wageningen en China op en neer vliegert om ook Chinezen wat over het milieu te vertellen, vond ik tot vandaag een stuk minder consequent. Zoiets doe je niet als professor Schone lucht. Tele-onderwijs is toch niet voor niets uitgevonden? Of als je dat te veel gedoe vindt ga je toch een tijdje in China wonen?

Dat je als wetenschapper elke kans te baat neemt om je knappe kop in het wetenschappelijk milieu te laten zien onder het mom van absoluut noodzakelijk vond ik altijd ronduit schandalig. Dat hoeft toch helemaal niet in het fax-internettijdperk!

Maar nooit wist ik wat ik nu wel weet. Dankzij professor Slanina weet ik nu dat vliegen veel minder slecht is voor het milieu dan ik dacht. De auto is veel erger. Eigenlijk is het hartstikke goed van Slanina en zijn collega's dat ze bij wijze van compromis tussen auto en internet constant de aardbol overvliegen. En ik altijd maar denken dat die broeikasjongens zoveel vlogen uit gemakzucht of voor de airmiles. Daarom bij deze mijn excuses aan alle milieuwetenschappers, die ik jarenlang hypocriet en ongeloofwaardig gevonden heb.

Re:ageer