Wetenschap - 5 september 1996

Van Bach tot Blues

Van Bach tot Blues

Gospelkoor Con Spirito

Pianoklanken begroeten de bezoeker van de Vredehorst. Op maandagavonden repeteert in dit kerkje gospelkoor Con Spirito. Vandaag is de eerste repetitie van het nieuwe seizoen. De opkomst is met exact tien mensen echter niet al te groot. Dat vindt ook bas Hindrik van Dijken: Het zal afwachten worden of we dit seizoen kunnen blijven repeteren."

De koorleden scharen zich in een halve cirkel voor de piano. Man achter de piano is Dagmar van Dusschoten, in het dagelijks leven werkzaam bij de vakgroep Moleculaire fysica. Ik ben dit jaar voorlopig de dirigent", deelt hij mee. Van Dusschoten blijkt vrolijk en tegelijkertijd streng genoeg om zich goed van deze taak te kwijten. De repetitie begint met houdinginstructies. De zithouding is tijdens een repetitie heel belangrijk. Onderzitten is slecht voor de rug; bovendien heb je dan geen controle over de spieren." Even later moet het koor gaan staan. Voeten uit elkaar, ontspannen houding, rechtop."

Voor het zingen dienen de koorleden nog enige gymnastische oefeningen uit te voeren. Het draaien van de nek, rollen met de schouders, losschoppen van de benen, oefenen der kaakspieren. Mo-me-mi-ma-moe, Habadabababa. Altijd netjes blijven zingen, ook al denk je na vijf keer: Ik heb het wel gehad."

Twee jaar geleden zag gospelkoor Con Spirito het licht, een initiatief van de Bennekomse dirigent Eelco Vos, inmiddels dirigent af, en de nog steeds in het koor zingende sopraan Petra van der Putte. Deze studente plantenveredeling, die eind september gaat afstuderen, vertelt dat de instroom van Con Spirito bijna geheel voortkomt uit christelijke studentenverenigingen als Ichtus, CSFR, WGSV en de Navigators. Maar je hoeft niet noodzakelijk christen te zijn om in het koor te zingen," vertelt Van Dijken. Het moet je natuurlijk op de een of andere manier wel aanspreken."

De gymnastiekles is voorbij, tijd om te zingen. Van Dusschoten wil vanavond van alles wat doornemen, te beginnen met een koraal van Bach. Het oudste wat we zo ongeveer hebben." De drie bassen vangen aan. Wer hat dich so geschlagen, mein Heil, und dich mit Plagen so ubel zugericht? Vervolgens is het de beurt aan de alten, en bassen en alten samen. Een beetje naar die jongens luisteren, zodat het niet echt vals wordt. Dat is het idee." Ook voor de tamelijk bescheiden zingende tenoren heeft Van Dusschoten een moment later een advies: Niet in jullie muziekblaadje kijken! Houd het actief voor je snuit!" Over de twee sopranen is hij direct tevreden: Ja, ja, dat is het." De repetitie is reeds een half uur verder eer Bach's koraal gezamenlijk kan worden gezongen. Snel over naar Great and Wonderful want, aldus Van Dusschoten: We moeten niet te lang bij een partij blijven.

De dirigent begon al met zingen op de lagere school. Dat was in een meisjeskoor, ik was sopraan", lacht hij. Ik kon het hoogste zingen van het hele koor." Op de middelbare school was hij weliswaar nog een jaartje tenor, maar daarna hield hij het zingen voor gezien. Hij legde zich toe op pianospel en dirigeren. Pas op zijn 22ste werd hij christen. Uiteindelijk belandde hij bij Con Spirito. Ook Van Dijken, een tijdje terug gestopt met zijn doorstroomstudie zootechniek en nu werkzaam in Zevenaar, zong al op jonge leeftijd. Toen nog bij een gospelkoor van zo'n 45 man."

Van Dusschoten dirigeert min of meer noodgedwongen. Wij zijn vrij armlastig. We hadden vorig jaar nog wel een dirigent, maar zij is verhuisd en woont te ver weg." De subsidie van de commissie studentenactiviteiten - dit jaar echter nog niet binnen - en een maandelijkse contributie van elf gulden per koorlid is net genoeg voor de huur van de oefenruimte en koffie en thee na afloop.

Gospel betekent het goede nieuws legt Van Dusschoten uit. Wij zijn dus een goed-nieuwskoor." Dat is meer dan de voor velen meest bekende variant negro spirituals. Het repertoire varieert van Bach tot moderne muziek, inclusief jazz - I love you with the love of the lord - en blues - Jezus is the saviour. Bovendien behoeft niet al het gezongene gospel te zijn, al speelt de tekst een belangrijke rol bij de keuze.

Van Dusschoten hoopt dat de opkomst op repetities in de nabije toekomst groter zal worden dan vanavond. Voor een goed koor heb je minimaal zestien mensen nodig, van alles vier. Maar goed, is dat niet het geval dan probeer je het natuurlijk met de mensen die er zijn." Al met al bepaalt het wisselende aantal leden wel de kwaliteit van het koor, die Van Dusschoten vanavond omschrijft als niet al te vrolijk. Optredens zijn daarom tamelijk schaars. Met pasen voor de gezamenlijke christelijke studentenverenigingen, een keertje in het asielzoekerscentrum en af en toe een sing in, dat is het wel zo'n beetje.

Van Dusschoten oefent zijn zangkunsten vooral op de fiets. Dat is alleen een probleem bij lage noten, dan heb ik niet genoeg lucht." Van Dijken zet bij voorkeur een gospelbandje op de autostereo en zingt vervolgens mee van Wageningen naar Zevenaar of vice versa.

When Israel was in Egypt's hands; let my people go. Met het verzoeknummer Go down, Mozes wordt de repetitie afgesloten. En nu swingend, een beetje meer beweging: walk like an Egyptian," maant de immer enthousiaste dirigent zijn negenkoppig koortje. Om kwart over negen is het tijd voor koffie, thee en koek. Van Dijken deelt de aanwezigen namens het bestuur mee dat de repetities vooralsnog in het zaaltje plaatsvinden, maar dat het koor wellicht moet uitwijken naar bij iemand thuis wanneer in de nabije toekomst onverhoopt meer zangers niet komen opdraven. Of de koorleden in hun kennissenkring willen werven. Niet alleen voor een betere balans, aldus de dirigent. Hoe meer zielen, hoe meer vreugd."

Re:ageer