Wetenschap - 27 april 1995

Universiteit zet deuren open

Universiteit zet deuren open

Heeft u al een folder?

Hobbelend in de bus van varkenssperma en feromonen naar ramptoerisme en rozengeur. Op 22 april konden middelbare scholieren snuffelen aan de Landbouwuniversiteit tijdens de Open Dag. Alles over dieren, planten, natuur en milieu, en eten, meten en weten.


Bij de uitgang van station Ede-Wageningen staat een meisje te wachten met een LUW-bordje voor haar buik. Ik vraag naar de standplaats van de gratis bussen en vriendelijk wijst ze me de weg. Een rij touringcars staat ronkend te popelen om de horde bezoekers te gaan rondrijden deze dag. Scholieren, papa's en mama's zitten al klaar voor de rit.

De chauffeur rijdt de route vandaag voor het eerst en volgt de aanwijzingen van de gastvrouw. Hier moeten we in, geloof ik...oh nee, de volgende...oh nee, toch die andere...oh, nu zijn we er voorbij. Via een omweg bereiken we dan toch het Biotechnion. Ik blijf zitten voor de volgende halte, Zodiac. Daar zal een mini-college Sex en management in de varkensstal plaatsvinden. Dat lijkt me geen onaardig begin van deze dag.

Binnengekomen krijg ik een tas met folders en val direct een zaal binnen waar allerhande bevruchtingstoestanden worden uitgelegd. Temidden van een echografie van het voortplantingsorgaan van een varken, inseminatie-rietjes en een koelbox met sperma, aanschouw ik met een microscoop een druppel beresperma. Ziet u dat het klontert?, vraagt een enthousiaste meneer. Ja, nou, antwoord ik en snel me langs de DNA-slierten naar het college.

Er moet pret zijn in de varkensstal, kermis!, vertelt dr Kemp aan zo'n vijftig belangstellenden. Ik onthoud dat een zeug minder biggen krijgt als het dak van een schuur waait, dat we lief voor de varkens moeten zijn, dat een beer in zeven minuten een colabeker zaad kwijtraakt, dat een zeug bijna altijd hoofdpijn heeft en dat een beer moet stinken. Om dat laatste toe te lichten haalt Kemp een spuitbus met feromonen te voorschijn en hult de zaal in een nevel. Hilariteit alom. Papa's maken vieze grapjes.

Boven binden twee jongens met elkaar de strijd aan in een wedstrijd koeenmelken. Ik vervolg mijn weg en bekijk foto's van een studiereis van vistelers naar Israel. Ik zie veel uitstapjes en een paar aquaria. Ja, uhm...in Jeruzalem is natuurlijk niet zoveel visteelt te zien, maar ja, we waren er toch, dus...., vertelt een mevrouw.

Dan is het de hoogste tijd om in de voorjaarszon naar Agronomie te wandelen. Een ontzettend enthousiaste mijnheer heet me van harte welkom. Heeft u al een folder? Een heerlijke geur lokt me naar het terras. Daar staat een man Graaatis pannekoekuuuh! te roepen. Met mijn pannekoek in een kringloopkoffiefilterzakje ga ik in de zon zitten. Ik vraag een mama en haar zoon wat ze van deze universiteit vinden. De zoon vindt het wel leuk. Hij wil plantenveredeling gaan studeren, maar weet niet waarom. Mama vindt het geweldig en legt uit dat hier de sfeer zo goed aanvoelt.

Ik stap een collegezaal binnen om het college Geur, dat riekt naar kwaliteit van dr ir Van de Pol te volgen. De vorige groep bezoekers heeft een behoorlijke zweetlucht achtergelaten. Ramen worden opengezet. De docent zet plantjes en bloemen voor ons neer, waarna ze langs de neuzen van het publiek gaan. Het pleidooi van Van de Pol is dat er meer met geur moet worden gewerkt op kinderfeestjes en vakanties, om zo een fijn gevoel te koppelen aan een geur. Papa pakt een bloemetje aan. Het bezwijkt in zijn dikke vingers en valt in stukken op de grond. Zijn zoon hapt lachend in zijn gratis broodje en stopt zijn neus vervolgens in een gigantische roos.

Tijdens het daarop volgende college Planten gaan ziekteverwekkers te lijf van prof. dr ir De Wit gaan de rozen nog eens van voor naar achteren. Ik heb zelden een docent gezien die zo vreselijk enthousiast over aardappelschimmels kan vertellen.

Tijdens het wijnproeven raak ik aan de praat met wat scholieren. Ze zijn erg enthousiast over de LUW en zeggen vast en zeker hier te gaan studeren. Wat ze vinden van de maatregelen omtrent de studiefinanciering en de tempobeurs? Ze liggen er niet wakker van. Je kunt er toch niets aan veranderen. Een vader maakt zich wel zorgen. Hij neemt nog een glas wijn en begint een tirade op de overheid. En het openbaar vervoer is ook klote. Laat die Betuwelijn maar hierlangs lopen, dan hebben de studenten er ook wat aan.

Bij de uitgang staat een meisje tussen wat planten te stralen.

Ik bied aan een van haar planten te kopen, maar deze blijken gratis te zijn. Ik kies een mooie uit en een kettingreactie is het gevolg. Hee, gratis planten!

Op naar de Nieuwlanden. Goedemiddag! Heeft u al een folder? Een studiegids? Een tas? Ja, ik heb ze al, en een plant. Ik ben helaas te laat voor Harry Otten van Meteoconsult en besluit mijn kans op een hartinfarct te laten meten. Een olijke mijnheer vertelt dat mannen minder lucht inademen als ze een dikke pens hebben en vrouwen wanneer hun beha niet los is. Mijn longinhoud (met alles nog vast) is 5,1 liter en mijn verwachte kans op een hartinfarct de komende tien jaar is 0,212 procent. U zou een goede lange afstandloopster zijn, krijg ik nog als tip mee.

Prof. dr Dietvorst kan ons tijdens het college Ramptoerisme, is toerisme een ramp? geen antwoord geven op deze vraag.

Zonder een vraag gesteld te hebben, schuifelt het publiek weer naar een andere bestemming. Ik ga nog even oefenen in ingenieursvaardigheden. De meesten lopen deze attractie voorbij. Doen wil men wel vandaag, denken niet. Twintig mensen laten zich toch strikken en beginnen te brainstormen over de mogelijkheden van een theelepeltje. Creativiteit vloeit rijkelijk: een olifant begraven, kortsluiting maken, een zandkasteel bouwen, iemand de ogen uitsteken en heroine smelten. Wat wil je vandaag te weten komen?, is de tweede brainstormvraag. Scholieren willen ondermeer weten of je een computer nodig hebt, hoe de beroepsperspectieven zijn, of je goed moet zijn in Engels en wat het verschil is met andere universiteiten. Een vader wil wel heel veel weten. Hoe is de hierarchische structuur hier? De twee jongens aan zijn zij proesten het uit. Die papa toch, wat stelt hij rare vragen. Het is hier communistisch, fluistert een student.

Ik wil eigenlijk nog naar het Biotechnion, maar ik blijf hangen bij een aardige jongen die een demonstratie Internet op de studentenkamer geeft. Om half vier hobbel ik toch nog naar het Biotechnion. Ja hoor, we rijden er meteen heen.

Twintig minuten later zijn we er dan. Met een zak vol folders en een gehavende plant spoed ik me naar binnen. Heeft u al een folder? De arme man staat op automatisch. Ik ben te laat; er wordt al opgeruimd. Moe en met een overdosis aan informatie plof ik in de laatste bus neer. Krak, zegt mijn plant.

Re:ageer