Wetenschap - 20 april 1995

Tafelschikking

Tafelschikking

Analyse

Zet veertig bobo's uit het landbouw-onderwijs-bestuurders-wereldje bij elkaar, laat de minister uitspreken dat ieder zich op elkaar moet richten teneinde externe bedreigingen buiten te sluiten, en je komt tot een groot bolwerk. Zo stak de regie tijdens het Hoger Onderwijsdebat in elkaar. Verschillende buitenstaanders waren onder de indruk van de gedisciplineerde discussie en de verstandhouding.

Toch heeft de LU zich tijdens deze discussie een probleem op de hals gehaald: zij moet ook zaken doen buiten de landbouwwereld. Voortdurend moet ze laveren tussen het landbouwcircuit (Van Aartsen) en het universitaire circuit (Ritzen). Door de voorstanders van vergaande samenwerking met de agrarische hogescholen en DLO-instituten aan tafel te zetten, heeft de LUW teveel het hoofd laten hangen naar het landbouwcircuit, wat tot wrevel leidt in het universitaire circuit.

De LUW wilde mooi weer spelen tijdens Bolwerk Nuis en Van Aartsen tevreden stellen. Dus was het riskant geweest om bijvoorbeeld de oude Veeger aan tafel te vragen. Hij had de samenwerking met de hogescholen maar niks gevonden en zijn eigen universitaire maatstaven als uitgangspunt genomen. Dat was heel lastig geweest: dan hadden de hogescholen de arrogante LUW herkend en was voorts duidelijk geworden dat niet zozeer de bestuursstructuur maar vooral het verschil in maatstaven de samenwerking bemoeilijkt.

De universiteit had er beter aan gedaan haar vertwijfeling op dit punt zichtbaar te maken. De LUW is immers intern verdeeld. Door de academie-hoeders aan tafel te vragen, had de universiteit een betere beurt gemaakt bij de andere universiteiten en het ministerie van Onderwijs, waar het voorstel tot fusering van universiteiten en hogescholen op dit moment not done is. Daar vraagt men zich nu af of Wageningen het predikaat universiteit nog verdient.

Re:ageer