Wetenschap - 1 oktober 1998

Student, Floris

Student, Floris

Student, Floris
Ik speel sinds een jaar in de Wageningse band Ice Ax Impact. We spelen lastig te definieren muziek, af en toe dromerig, maar soms ook niet. Het is een mix van de muziekvoorkeuren van de bandleden. Zo houdt de toetsenist van synthesizermuziek, ik houd van metal en ook de drummer houdt van hardere muziek. Daardoor zit er altijd wel wat stevigs in onze nummers
Omdat we nog niet zo lang bezig zijn, hebben we pas twee keer opgetreden. Een keer in Beneden en een keer op het Droeffeest vorige week. De reacties waren voornamelijk positief, maar er waren ook mensen met opbouwende kritiek. Na ons eerste optreden kregen we bijvoorbeeld te horen dat we het publiek niet zo goed bespeelden. Toch vonden de meesten dat onze nummers goed in elkaar zitten
We schrijven de nummers zelf. Meestal schrijft de zangeres de tekst en bedenken we met z'n allen tijdens de repetities de muziek eromheen. Drie nummers uit ons repertoire zijn door mij geschreven, maar verreweg het meeste van wat ik probeer vind ik niets. Anderen krijgen dat dan ook niet te zien. Soms droom ik ervan dat we met de band door kunnen gaan. Toch zie ik de band vooral als vrijetijdsbesteding
Gelukkig heb ik naast mijn studie tijd voor muziek, vrienden in Utrecht en mijn vriendin in Groningen. Ik heb mijn vriendin vorig jaar ontmoet in een jeugdherberg in Praag. Omdat haar vriendinnen maar een week op vakantie gingen en ik en mijn vrienden twee weken, is ze de tweede week met ons meegegaan. In Nederland heb ik haar nog eens opgezocht en toen is het pas wat geworden. Het is wel lastig dat ze in Groningen zit; ik zie haar alleen in het weekend
Uiteindelijk heeft mijn studie Bosbouw de hoogste prioriteit, maar het gaat me vrij makkelijk af. Ik loop niet zoveel achter op schema, ongeveer een kwart jaar
Bij Bosbouw kun je kiezen tussen de tropen en de gematigde streken. Ik zou graag naar Scandinavie willen. Waarom weet ik niet; misschien omdat ik er nog nooit geweest ben. De tropen spreken me niet aan. Ik heb het gevoel dat iemand die zich daarmee bemoeit, zich in een slangenkuil begeeft. Het lijkt me dat je het daar nooit goed kan doen, omdat het zo ver van je af staat. Ik weet niet wat ze daar nodig hebben. Als ik me met hun bos ga bemoeien kan ik me zo voorstellen dat ze denken: ga je toch lekker met je eigen bos bezighouden

Re:ageer