Wetenschap - 22 februari 1996

Struikelen over temponorm schudt studenten wakker

Struikelen over temponorm schudt studenten wakker

Plotseling is het jaar om en heb je maar negen studiepunten

155 LUW-studenten haalden het afgelopen jaar de norm van de tempobeurs niet, bleek begin februari. Voor sommigen was het al de tweede keer. Studiecoordinatoren en decanen kennen deze studenten als notoire gevallen. Voor anderen komt het niet halen van de norm als een waarschuwing. Zij gaan harder aan het werk.


Je komt als eerstejaars nieuw in Wageningen. Alles is leuk en spannend. Voor je het weet is het eerste trimester voorbij. De examens in december gaan niet zo goed. In het derde trimester verlies je veel tijd door een ernstige blessure en je wordt ziek tijdens de examens in augustus. En dan is plotseling het jaar om en heb je maar negen studiepunten. Je gaat langs alle docenten voor een extra toets. Maar overal krijg je te horen: in december zijn de volgende examens. Niemand is bereid jou aan dat ene punt te helpen."

Ze wil haar naam niet in de krant. Haar studiebeurs is omgezet in een rentedragende lening. Aanvankelijk was ze boos om het gebrek aan hulp van docenten toen ze het ontbrekende punt alsnog wilde binnenhalen. Maar inmiddels zegt ze te begrijpen dat de LUW ergens een grens moeten trekken. In ieder geval heeft het niet halen van de temponorm haar flink wakker geschud. Ze is van studierichting geswitched en besteedt minder aandacht aan nevenactiviteiten.

Studenten in haar naaste omgeving weten wat er is gebeurd. De reacties vielen mee. Ze zeggen niet: Wat stom, tien punten kan iedere idioot toch halen." Ze heeft besloten niet te veel aan de schuld te denken. Gebeurd is gebeurd. Hard studeren om later een goede baan te vinden, dat lijkt nu de beste remedie.

Dossiers

In De Wereld zorgt de lijst met 155 namen, bijna zes procent van het totale aantal studenten, voor veel werk. De decanen, de arts en de psycholoog vergelijken de lijst met de aanwezige dossiers. Zijn de studenten op de lijst bekenden van de hulpverleners? Studenten die al eerder studievertraging opliepen, krijgen een uitnodiging voor een gesprek.

Een dreigende torenhoge studieschuld is voor studenten niet altijd een reden om te stoppen. De decanen schrokken van de ontdekking dat sommige studenten op de lijst er voor het tweede jaar er niet in waren geslaagd tien punten te halen. Of die studenten zich iets aantrekken van een oproep van het decanaat is nog maar de vraag. Studentendecaan mr. J.J.M. van Bommel: Er zijn studenten die al drie jaar niks halen en zich dan pas bij ons melden. Wij zeggen dan: Houd alsjeblieft op met studeren. Vaak gaan ze toch door. Het draait om een paar studenten met veel persoonlijke problemen. Als ze stoppen met studeren, verliezen ze hun identiteit; als ze geen student meer zijn, wat zijn ze dan? Dat is bedreigender dan een studieschuld die ze voorlopig niet hoeven terug te betalen."

Feestvieren

Het is de taak van de studiecoordinator te letten op de prestaties van studenten. De notoire gevallen kent de coordinator meestal wel, meent ir G.A. Sparenburg, studiecoordinator van Landinrichtingswetenschappen. In onze richting lopen er ook een paar rond: studenten die zelf wel weten dat het een verloren race is." Een bindend studieadvies zou Sparenburg voor deze studenten niet onredelijk vinden. Ze maken tenslotte gebruik van de faciliteiten van de universiteit. Als het een verloren zaak is, waarom zou de gemeenschap dan nog moeten betalen?"

Sommige studenten verklooien een jaar met feestvieren en halen hun achterstand later in. Sparenburg: Als een student ruiterlijk erkend dat hij er met de pet naar heeft gegooid, is alles nog niet verloren." Studenten die ondanks hard werk toch slechts vijfjes halen, zijn volgens de studiecoordinator wel probleemgevallen. Zij hebben waarschijnlijk de verkeerde studie gekozen.

Ik heb de uitdraai nog niet gezien", verontschuldigt studiecoordinator dr ir R. Miedema van Bodem, water en atmosfeer zich, als hem wordt gevraagd of hij de slachtoffers van de tempobeurs kent. Ik weet nog niet of er studenten van onze richting bij zitten." Miedema weet niet goed wat hij aanmoet met studenten die niet of nauwelijks studiepunten halen en die niet reageren op zijn oproepen. Een enkele keer belt hij zo'n student op, maar dan houdt het wat hem betreft op. Ik ga niet als een politieagent achter ze aan zitten."

Ir E.P. Kroese, studiecoordinator bij Economie, heeft net de uitnodigingen voor een gesprek de deur uit gedaan. Slecht presterende economen krijgen minimaal twee keer per jaar een oproep om eens te komen praten, na de eerste en de tweede examenperiode. Wanneer respons uitblijft, belt Kroese soms nog op. Maar dan houdt zijn verantwoordelijkheid op, vindt hij. Wel zou Kroese willen dat de universiteit meer mogelijkheden had om degenen die duidelijk een studie volgen boven hun niveau, te verwijzen naar het hbo.

Mazzel

Dat T. Kuster, vierdejaars Bodem, water en atmosfeer, twee jaar geleden zijn tempobeurs haalde was pure mazzel. De doctoraaltoestemmingsregeling, die studenten slechts in beperkte mate doctoraalvakken toestaat zo lang de propaedeuse nog niet binnen is, leek hem de das om te doen. Vakken gehaald in het grijze circuit, dat wil zeggen zonder officiele toestemming, telden niet mee. Een tocht langs studiecoordinator, decaan en examencommissie kon daar niets aan veranderen.

Kuster had zich er al bij neergelegd. Ik had er ook geen flikker aan gedaan." Toen kwam in december de verrassende brief uit Groningen: hij had toch tien punten. Een vak uit zijn eerste jaar was te laat doorgegeven en telde nu mee voor het tweede jaar. Dat was wel aanleiding voor stappen en feesten", lacht hij.

Kuster zit nu in het bestuur van studentenvereniging SSR en wil daarnaast zijn tweede jaar afmaken. Hij weet dat hij vervolgens nog twee jaar keihard moet werken om op tijd af te studeren. Ik zal dan bijna honderd procent moeten scoren, een verdubbeling van mijn huidige inspanning." Hij ziet er niet tegen op.

Studenten die met hard werken een dreigende ondergang weten te voorkomen, zijn voor decaan Van Bommel geen unicum. Maar voor studenten met weinig zelfdiscipline valt het niet mee om de draad weer op te pakken. Met zulke studenten probeer ik een planning te maken. Ik laat ze vaak terug komen. De meesten zie ik echter na verloop van tijd niet meer. Een of twee jaar later zoeken ze vaak weer hulp. Bij een andere decaan, want bij mij durven ze dan niet meer te komen. Wanneer ik op het secretariaat hoor: Ik had hier een student en die wilde niet naar jou toe, dan kijk ik altijd even in het dossier."

Re:ageer