Wetenschap - 27 april 1995

Salarisvermindering voor een sterke en sociale LU

Salarisvermindering voor een sterke en sociale LU

In de afgelopen raadsperiodes heeft de Progressieve studenten Fractie een aantal keren het idee laten vallen om de enorme bezuinigingsproblematiek op de LUW via vrijwillige salarisvermindering te verlichten. Een reductie van de lonen van de medewerkers met 5% zou alle gedwongen ontslagen die in de lucht hangen overbodig maken. De LU kan dan alle bij een goede landbouwuniversiteit behorende onderwijs- en onderzoekstaken op kwalitatief hoog niveau blijven vervullen. Een groot aantal persoonlijke tragedies kan dan bovendien voorkomen worden. Afgezien van het jaarlijks structureel accres (de prijscompensatie) helpt ook een eind in de goede richting. Arbeidstijdverkorting kan de financiele nood in ieder geval zonder ontslagen ledigen.

Het college van bestuur voelt niet voor dergelijke maatregelen. Wettelijk af te dwingen zijn ze niet en het college heeft er weinig vertrouwen in dat iedereen op vrijwillige basis mee zal willen werken. Dat iedereen meedoet zou voor veel medewerkers echter wel een voorwaarde zijn om met een salarisvermindering accoord te gaan. Het college vreest bovendien voor de persoonlijke financiele verplichtingen van de werknemers zoals hun hypotheek. Het feit dat de universiteit aantrekkelijk moet blijven voor goede wetenschappers speelt waarschijnlijk ook mee - kwaliteit moet niet weggekocht kunnen worden. Salarismaatregelen wil het college derhalve alleen toepassen als ze de laatste mogelijkheid zijn om de universiteit te redden.

Het voortbestaan van de LUW als instelling ligt niet in de waagschaal. Maar de PSF constateert dat het noodgedwongen hanteren van kaasschaaf en mes nu al wel desastreuze gevolgen heeft. In de sector Plant- en gewaswetenschappen, een kerngebied van de LUW, moet een kwart van de mensen weg! De bezuinigingen die voortkomen uit het Masterplan zijn hierin nog niet eens meegenomen... Bij het leerstoelenplan moesten we als raadsfractie bepalen welke hoogleraren wegens geldtekort ontslagen dienden te worden. Een deprimerende opgave; 20 professoren weg, die hard werken op voor de universiteit wezenlijke vakgebieden. Als een personeelsfractie dan in een commissievergadering zegt dat ze natuurlijk tegen salarisvermindering zijn, vragen wij ons af: Zijn jullie wel voor het ontslaan van honderden medewerkers en het wegbezuinigen van typisch LU-onderwijs en -onderzoek? Het ontslagen personeel gaat er financieel 20% a 30% op achteruit; heel wat problematischer dan de 5% die wij voorstellen v
oor iedereen. Bovendien moet de LU nog steeds de resterende 70 a 80% wachtgeld betalen, zonder dat er taken voor uitgevoerd worden.

Dit perspectief roept ons inziens op tot solidariteit van de medewerkers met elkaar en met hun universiteit. Je wilt niet dat je naaste of verre collega haar/zijn baan verliest en haar/zijn bijdrage aan de missie van de LUW moet stopzetten. De LUW heeft een belangrijke taak in Nederland en de wereld! De PSF weet dat een salarisvermindering niet af te dwingen valt en zou een verplichting ook ongewenst vinden. Maar als je je met al die trieste bezuinigingsplannen moet bezighouden, dan ga je zoeken naar uitwegen die minder rampzalig voor (onderdelen van) de LUW uitpakken. Instellingsbrede vrijwillige salarisvermindering is een goede mogelijkheid om afbraakbeleid te kunnen voorkomen. Een kleine, overkomelijke, daling van de levensstandaard van velen voorkomt groot leed bij anderen.

Re:ageer