Wetenschap - 5 januari 1995

Reeks incidenten kost Stadspost klanten

Reeks incidenten kost Stadspost klanten

We moeten het vertrouwen terugwinnen

Even voor kerst raakte Stadspost Wageningen twee belangrijke klanten kwijt. Zowel de Landbouwuniversiteit als woningcorporatie SSHW besloten niet langer van de diensten van het bedrijf gebruik te maken. Reden: in een week tijd verdwenen twee tassen met post. Jammer, vinden de wederom tot Tante Pos bekeerde klanten, want de tarieven van Stadspost waren nu juist zo prettig laag.


Eigenlijk hebben we Stadspost in het zadel geholpen. We waren een van de eerste klanten. We lieten al ons drukwerk en het WUB door Stadspost bezorgen", vertelt R. Spithoven, hoofd postkamer van de Landbouwuniversiteit. Ze hadden een koeriersdienst waarvan we al gebruik maakten, wat we overigens nog steeds doen. We hebben toen als proef post laten rondbrengen, maar wat bleek na een tijdje: een van de medewerksters had de post in een container gegooid." Dat was in september.

Die zaak is inmiddels opgelost", vervolgt Spithoven. Ons werd meegedeeld dat een medewerkster de post had laten verdwijnen. We vonden het al vreemd, want we kregen regelmatig klachten dat het WUB niet aankwam. We hebben toen onze adressenbestanden gechecked, want je begint toch eerst aan jezelf te twijfelen." De postkamer diende naar aanleiding van het container-incident een schadeclaim in - die is netjes betaald - en na enkele maanden gebruik te hebben gemaakt van de diensten van de PTT, werd besloten Stadspost een tweede kans te gunnen.

In november werd door de LUW een contract gesloten met Stadspost, dat zou gelden tot 31 december 1995. Hierin liet de LUW een bepaling opnemen, waarin de bescherming van persoonlijke gegevens wordt gewaarborgd.

Maar, vertelt Spithoven, donderdagmiddag 15 december zag een student post liggen in de bosjes bij de Bornsesteeg. Die is hier toen afgegeven. Dat was een tas met gewone post, niet alleen post afkomstig van de universiteit. We hebben toen de directie van Stadspost uitgenodigd. We hebben gezegd geen zaken meer te willen doen en dat wederom een schadeclaim zal worden ingediend. Het spul zelf hebben we weer opgestuurd."

Goedkoop

Voor kerst zegde de LUW het contract op met Stadspost en lichtte eveneens de Stichting Sociale Huisvesting Wageningen (SSHW) in, waarvan eveneens post in de desbetreffende tassen was gevonden. Vorige keer hebben we het rustig gehouden, maar we hebben toen wel gezegd dat als het nog een keer gebeurt, we de SSHW ook inlichten."

Maar het bleef niet bij de tas van donderdag. De maandagochtend erna werden we gebeld door de politie", vervolgt Spithoven. Op Pomona was een boodschappentas gevonden, met bundels post eromheen. We zijn toen naar het bureau gegaan. Het bleek te gaan om een dikke honderd WUB's plus post van anderen. Ook dat hebben we aan Stadspost doorgegeven."

Na het incident in september dacht ik: dat zal wel niet meer gebeuren," aldus Spithoven. Stadspost zou steekproeven en straatcontroles houden. Zelf pikten we af en toe een adresje uit om te zien hoe lang de post onderweg is."

Spithoven betreurt de gang van zaken. Stadspost berekent vijfendertig cent, tegen bijna het dubbele tarief bij de PTT. We dachten goedkoop uit te zijn, dat is helaas niet gelukt. Nu zitten we weer bij de PTT."

De klachten komen allemaal uit dezelfde wijk, weet Spithoven. Ik geloof dat ze dertien medewerkers hebben, en met die anderen gaat het goed. De positie van Stadspost is echter zwak. Er hoeft maar een rotte appel tussen te zitten."

Stadspost heeft inmiddels schuld bekend. Ze kwamen met zulke hoofden hierheen", aldus Spithoven. Het had een mooi florerend bedrijfje kunnen worden. Jammer, want we zitten toch wel tegen het monopolie van de PTT aan te hikken."

Hinderlijk

Ook adjunct-directeur van de SSHW J.S. Harkema is teleurgesteld. Laat ik voorop stellen waarom we naar Stadspost gingen: ze werken heel concurrerend en we hebben nogal wat post binnen Wageningen. We hadden tot voor kort maar een paar probleempjes. Dat ging dan incidenteel om post die niet aankwam of te lang onderweg was. Dat valt voor mij nog in de categorie hinderlijk."

Echter, toen Harkema hoorde van de posttas bij de Bornsesteeg, waar ook een brief van de SSHW bij zat, was het vertrouwen weg. Harkema: In de tweede zak zat nog meer post van ons. In totaal gaat het om een stuk of vijf, zes brieven. Daarbij zaten een paar aanbiedingsbrieven. Kijk, als een student daar niet op reageert dan valt hij van de wachtlijst af. Daar zitten dus nogal wat consequenties aan vast."

Het gaat om een bepaalde bezorger", weet Harkema. Het is voor Stadspost ook vervelend. Ik heb daarom geen enkele behoefte om het nog vervelender te maken." Harkema hoopt dat de schade beperkt blijft tot de vijf, zes brieven.

De bij het containerincident betrokken bezorgster zegt uit eigener beweging in september te zijn gestopt. De post begon zich op te stapelen. Uit wanhoop heb ik toen een vriend gevraagd mee te fietsen. De post in de container bleek uiteindelijk mijn post, het was dus mijn verantwoording."

Ze is ervan overtuigd dat de werkdruk te groot was. Toen ze in mei bij Stadspost begon, moest ze heel Wageningen doen. Daarvoor had ze dagelijks vier tot vijf uur de tijd. Dat lukte niet en dus schakelde ze, zonder dat met Stadspost te overleggen, haar vriend als extra bezorger in.

Na een week of drie, vier kaartte ze het probleem bij de directie van Stadspost aan en vertelde van de hulp van haar vriend. Jannie (Blankestijn) had er alle begrip voor, maar die fietst zelf nooit", herinnert ze zich. Volgens De Jong kon de bezorging makkelijk in vier uur." Desalniettemin kreeg ze vanaf toen een wijk in plaats van heel Wageningen.

Dat hielp geen zier. De post paste soms niet eens in mijn fietstassen. Na het overleg mocht ik er weliswaar langer over doen, maar een werknemer heeft motivatie nodig", aldus de ex-bezorgster. Mij werd altijd gevraagd: waarom doe je er zo lang over."

Vervelend

De dag na kerst zegt de directie van Stadspost, het echtpaar G. de Jong en mevrouw J.B. Blankestijn, de grootste schrik inmiddels te boven te zijn. Vanzelf spreekt dat ze het gebeurde uiterst vervelend vinden, maar bij de pakken neerzitten doen ze niet. Zo hoopt Stadspost, nu nog opererend vanuit een huiskamer aan de Uiverweide, op 1 februari een bedrijfspand te betrekken.

Het bedrijfje bracht het afgelopen jaar 90.000 poststukken rond voor de LUW en 10.000 voor de SSHW. Samen goed voor een derde van het totaal. De Jong wil wel even kwijt dat de hoeveelheid door de bezorgsters gedumpte post een zeer gering percentage van het totaal is. Al mag dat natuurlijk nooit voorkomen."

De bij het Pomona-incident betrokken medewerkster is inmiddels ontslagen en kan een schadeclaim tegemoet zien. De bezorgster bleek eveneens verantwoordelijk voor de post gevonden bij de Bornsesteeg. De Jong: Tegen dit soort zaken kun je nauwelijks wat ondernemen, we kunnen de mensen niet continu controleren."

Met de door de andere bezorgster genoemde werkdruk valt het volgens hem wel mee. In het begin deden we het zelf met behulp van vrienden en kennissen. Ik heb toen ook Wageningen een aantal dagen achtereen gedaan. Dat ging in vier, vijf uur, afhankelijk van hoeveel post er was."

Na het incident in september deelde Stadspost Wageningen op in wijken en nam meer bezorgers in dienst. Des te harder kwam de klap in december aan. De Jong: Als de PTT een zak kwijt raakt, zit er per klant een brief in, bij ons is bijna alles afkomstig van een klant." Daarom zal Stadspost de wijken per bezorger nog kleiner maken, meer controleren en vaker bijeenkomsten met bezorgers organiseren, waarin moeilijkheden bij het rondbrengen van de post kunnen worden besproken. Van bezorgers wordt verder geeist dat ze een verklaring tekenen, waarin staat dat de juiste post ook daadwerkelijk bij de juiste klant aankomt. Maar, aldus een realistische Blankestijn, we moeten daarnaast het vertrouwen terugwinnen. Daar zal een tijd overheen gaan. Ons team staat er. We gaan er nog harder tegenaan."

Re:ageer