Wetenschap - 7 maart 1996

Prins

Prins

Er is een fikse discussie losgebarsten over het afschieten van twaalfhonderd reeen in Flevoland. Zijn er daar te veel?

Wil je een maatschappelijk of een biologisch probleem oplossen? Als elke dag een ree op het spoor stapt en de trein laat ontsporen, moet je wat doen. Bijvoorbeeld jagen. Het aantal herbivoren wordt gereguleerd door het voedselaanbod en niet door predatoren, of die nu lynx of mens heten. Als je jaagt, komen er volgend jaar gewoon meer reekalfjes.

Nederland is een dichtbevolkt land met intensief ruimtegebruik. Natuurlijke regulatie is geen vraagstuk, er is een maatschappelijk vraagstuk; dan ben je als bioloog uitgepraat.

Een poosje terug meenden de bollentelers, geloof het of niet, dat virussen worden verspreid via de staart van vossen. Een bioloog kan aantonen dat dat onzin is, maar dat doet niet ter zake. Als een landeigenaar een probleem heeft moet volgens de wet degene met de jachtrechten ingrijpen. Die grijpt dan vrijwel altijd naar de jacht, niet naar hekken of zo. Soms zeggen hogere autoriteiten: Van de ganzen blijf je met je tengels af. Dan krijgen boeren bij schade een vergoeding uit het jachtfonds.

Bij ganzen wordt nu al bijna 25 jaar lang jaarlijks onderzoek gedaan naar de schade. Keer op keer blijkt geen aantoonbare produktieschade op grasland; als het gras niet was opgegeten was het door de vorst gedood. In wintergranen vindt je verhoogde korrelvorming, ten koste van de stro-produktie; welke boer wil bij de huidige prijzen teveel stro? Aantoonbare schade is er alleen bij de graszaadbedrijven.

Maar het maakt niet uit. Als boeren gillen over de ganzen en vissers over aalscholvers, gooit de overheid er gewoon nieuw onderzoek tegenaan. Typisch een reactie om een beslissing te vermijden. Ganzen stemmen niet, boeren en vissers wel.

Het Europese Hof heeft afgelopen jaren zes keer het toekennen van afschotvergunningen voor rotganzen vernietigd en veroordeeld; de vergunningen zijn in strijd met onze eigen wetten en met Europese richtlijnen. Zes keer! Moet jij eens zes keer met tweehonderd kilometer per uur door de bebouwde kom scheuren.

Kortom, als Staatsbosbeheer een probleem heeft in Flevoland, moet het dat zelf oplossen en niet via plezierjacht. De directeur van Staatsbosbeheer is dan verantwoording schuldig aan de minister en die weer aan het parlement. Dat is helder.

Overigens ben ik voorstander van goed geregelde plezierjacht in bijvoorbeeld Zuidelijk Afrika, omdat dat op de marginale per hectare domweg het meest oplevert. Maar in Nederland vind ik het onzin en slaan de argumenten nergens op.

Re:ageer