Wetenschap - 12 februari 1998

Podium

Podium

Podium
Milieuopleiding
Naar aanleiding van de discussies rond de eerste strategische visie van het KCW willen wij via deze weg een reactie vanuit de studenten Milieuhygiene geven. We hebben dit niet direct doorgespeeld naar de redactie van De Volkskrant, het WUB moet een goed medium zijn om ook de plaats waar de discussie gevoerd wordt te bereiken
Wij maken ons zorgen over het voortbestaan van de wetenschappelijke studierichting Milieuhygiene. Zoals het er nu voorstaat, zou Milieuhygiene haar programma moeten aanpassen aan de landbouwgeorienteerde kernthema's van het KCW. Dit zou voor zowel het onderzoek als het onderwijs op milieugebied in Wageningen een nekslag betekenen. De opleiding Milieuhygiene zoals deze in Wageningen wordt verzorgd is als enige milieuopleiding in Nederland volledig en sinds september 1995 vijfjarig. We willen er voor pleiten dat er binnen het KCW zorg wordt gedragen voor het behoud hiervan. Een versmalling van de studierichting heeft niet alleen nadelige gevolgen voor onderwijs en onderzoek, het is ook van invloed op het karakter van Wageningen. Nadat er jaren gestreden is tegen het imago van Wageningen als pure landbouwstad/universiteit, hebben wij moeten toezien hoe de LUW middels een krantenartikel weer wordt teruggebracht naar Wageningen wordt weer van de landbouw. Hoeveel ouders en scholieren hebben wij op de voorlichtingsdagen moeten overtuigen van het feit dat Wageningen veel meer te bieden heeft dan landbouw alleen. We hopen dat we al deze aankomende studenten geen loze beloften hebben gedaan
RIVO
Juist teruggekeerd van een verblijf in het buitenland, ontdekte ik dat RIVO-directeur J.W. Henfling weer eens publiekelijk naar mij had uitgehaald. In het artikel Visbestanden laten zich net zo moeilijk voorspellen als het weer van 18 december verwijst hij naar de perikelen rond mijn kritiek op het Nederlandse visserijbeleid. Zonder mij met name te noemen, verwijt hij mij lafheid, omdat ik misbruik gemaakt zou hebben van het feit dat een ambtenaar moeilijk ontslagen kan worden. U kunt zich voorstellen dat deze uitlating bij mij slecht gevallen is
Ik heb twee jaar geleden getracht om instanties die betrokken waren bij de besluitvorming rond het Nederlandse visserijbeleid zo eerlijk mogelijk van informatie te voorzien. Dit was naar mijn mening een wezenlijk onderdeel was van mijn toenmalige functie bij het RIVO. Hoewel de huidige RIVO directeur kennelijk een andere mening is toegedaan, geloof ik dat een onderzoeker zijn instituut het beste dient met het bewaren van zijn wetenschappelijke integriteit, en niet met het naar de mond praten van opdrachtgevers
Mijn standpunt heeft ingrijpende gevolgen gehad voor mijn functie en positie binnen het RIVO, onder andere een schorsing gedurende een jaar. Ik zie niet in wat dit met lafheid aan mijn kant te maken zou hebben. Naar mijn idee is het laf wanneer een onderzoeker uit vrees voor zijn positie niet met zijn eigen mening naar buiten durft te komen. Of wanneer een directeur van een instituut zich in het openbaar denigrerend uitlaat over een van zijn medewerkers, terwijl hij diezelfde medewerker verboden heeft om zich op enigerlei wijze in het openbaar te uiten
DLU
Eigenlijk is het heel gemakkelijk. Dat niemand daar eerder op gekomen is. Het is zo voor de hand liggend. Wat is nu een betere naam voor het uit de DLO en de LU te vormen kenniscentrum, dan DLU? De Landbouw Universiteit
Metafoor?
Een metafoor. Dat schaamlapje gebruikt tekenaar Henk van Ruitenbeek als zijn strip een blasfemische inhoud heeft (zie Podium WUB 15 mei 1997). Op donderdag 5 februari 1998 heeft hij opnieuw bijbelse gegevens voor zijn strip misbruikt. Kennelijk heeft de tekenaar een onbedwingbare lust tot spotten
Seks op straat
In De Volkskrant van 29 januari las ik een stukje over een universiteit in Bangkok waar het studentes verboden werd in minirok over de campus te lopen op straffe van cijferverlaging bij tentamens. Blote vrouwenbenen zouden mannen uitdagen zich hieraan te vergrijpen. Als je aan Wageningse studenten zou vragen of ze het met deze regeling eens zijn, zou je niet veel positieve reacties krijgen. Vrouwen moeten immers kunnen dragen wat ze willen! Baas over eigen lijf! Mensen - over het algemeen mannen - die zich geraakt voelen door het vertoon van met name vrouwelijk bloot, moeten zich niet zo aanstellen, zich niet puberaal gedragen en vooral hun handen thuishouden. Terecht? Misschien wel niet!
Via mijn studie krijg ik een behoorlijke hoeveelheid ethologie en sociologie voor de kiezen. Steeds weer blijkt daaruit dat een groot gedeelte van het menselijk gedrag genetisch bepaald is en dat gedragspatronen in veel situaties vastliggen. Billen, heupen, benen en borsten geven seksuele prikkels, waardoor mannen en vrouwen geneigd zijn daar naar te kijken en op te reageren. En dit dus niet alleen in een geile bui, maar ten alle tijden, of je daar nu zin in hebt of niet
Vorige week was er weer een bul-uitreiking van de LUW en ik liep niets vermoedend door het stadscentrum. Toen de twee knappe studentes met toch wel erg korte rokjes - in de vrieskoude! - eenmaal voorbij waren, bleek ik de winkel waar ik moest zijn al voorbij gelopen te zijn. Later bij de Edah botste ik tegen een oudere dame toen een ander paar dijen op de fiets voorbij kwam. Op weg naar Unitas werd ik bijna door een vrachtauto verpletterd, omdat uit de Aula een hele horde net afgestudeerde benen tevoorschijn kwam en ik, volkomen afgeleid, een flinke zwieper maakte met mijn fietsje. Toen was ik het zat!
Lang heb ik mij geschaamd voor mijn mannelijk gedrag dat in onze maatschappij als fout gezien wordt! Beste dames, ik ben een gewone Nederlandse jongen, de puberteit reeds lang voorbij, ik ben niet seksistisch, noch houd ik er rare seksuele ideeen op na. Ik zie vrouwen ook niet als lustobjecten, maar ik ben wel mens! Het spijt me, maar ik zie jullie benen, boezems, kuiten en billen en ik reageer daar op. Ik heb er genoeg van steeds het slachtoffer te moeten zijn van jullie zelfbewustheid en jullie recht je exhibitionistisch te gedragen. Zeker als dat risico's inhoudt voor mijn eigen gezondheid. Best, benen zijn mooi, maar als je wilt dat ik ze zie, kom dan maar even langs op de Thorbeckestraat!
Kleding is een wezenlijk deel van je persoonlijkheid. Je kleedt je zo dat je je er prettig bij voelt. Maar te weinig wordt rekening gehouden met de gevoelens van anderen. Veel mannen en vrouwen hebben er helemaal geen behoefte aan om de hele dag op deze manier geprikkeld te worden. Het leidt tot ergernis, om nog maar niet te spreken van eventuele ongewenste intimiteiten die daaruit voortvloeien. En wie is er dan fout? Alleen de dader? Ik weet het zo net nog niet!
Vanzelfsprekend vind ook ik dat mannen en vrouwen zich te allen tijde onder controle dienen te houden. Ongewenst is fout... altijd! Maar laten we alsjeblieft niet zo naief zijn om te denken dat de ratio bij mensen sterker is dan het instinct, dat we tenslotte al miljoenen jaren langer bezitten dan onze normen en waarden. Vrouwen moeten eens wat meer stilstaan bij de gevolgen die hun aankleding heeft. Van mij mogen de decolletes kleiner, de rokken langer en de buiken minder bloot. Tenslotte is wat je net niet ziet altijd nog spannender dan wat je wel ziet en dan kunnen we ook weer allemaal veilig over straat
Talencursus
Na veel geruchten en gesprekken met medewerkers van het Talencentrum lijkt het nu dan toch werkelijkheid te worden: studenten moeten veel meer gaan betalen voor hun talencursus. Honderdvijftig gulden voor een cursus van circa tien weken. Daarnaast nog je boeken. Kortom, je bent zeker zo'n tweehonderd gulden kwijt voor een beetje talenkennis. Maar wie gaat er in deze tijd van hoge studiedruk nog een talencursus volgen die plotseling tien keer zo duur is, waarvoor je nog steeds geen studiepunten krijgt en die nog geroosterd is volgens het oude trimestersysteem?
Dat het Talencentrum zich genoodzaakt ziet de prijs te verhogen in verband met dalende subsidies vanuit de LUW kunnen wij ons nog enigszins indenken. Maar dat het college van bestuur het zo ver laat komen, begrijpen wij niet. Er zijn maar weinig alternatieven voor de Wageningse student om hier een talencursus te volgen. Op andere universiteiten krijgen studenten er wel studiepunten voor, of kunnen zij een taal leren bij een van de letterenfaculteiten binnen hun eigen universiteit. Dit is in Wageningen niet mogelijk, je zou dan naar Utrecht of Nijmegen moeten gaan. Je kunt ook wel een taal gaan leren in het buitenland, maar deze cursussen zijn nog duurder. Bovendien is een veel gehoorde klacht dat dit ten koste gaat van de tijd en de kwaliteit van de praktijktijd in het buitenland
Dit betekent dat er maar weinig studenten overblijven die actief aan hun talenkennis zullen gaan werken. Maar hoe kunnen we functioneren als internationale universiteit zonder dat er een flink aantal Frans-, Engels-, Spaans-, Indonesisch- en Duitssprekenden aanwezig is op de universiteit? Kunnen we de goede naam van Wageningen wel behouden als we studenten naar het buitenland sturen zonder fatsoenlijke talenkennis? Wij pleiten dan ook voor een betaalbaar, goed toegankelijk aanbod van talencursussen als belangrijke aanvulling op, en liefst onderdeel van, het studieprogramma

Re:ageer