Wetenschap - 24 april 1997

Podium

Podium

Podium
Droevendaal
In het WUB van 20 maart is in de column Student Peter vermeld dat de barakken van Droevendaal in juni gesloopt gaan worden. Dit is niet het geval. De uitspraak van de Raad van State over de wijziging van het bestemmingsplan moet nog afgewacht worden. Daarna zal de SSHW verder een plan maken voor sloop en nieuwbouw. Op dit moment zijn er echter nog geen directe sloopplannen. Bij navraag bij Peter bleek dat hij dit ook niet gezegd heeft. Graag zou het Dagelijks Woonbestuur van Droevendaal een rectificatie in het WUB zien. Er is al voldoende onduidelijkheid over sloop en nieuwbouw rond Droevendaal
Gezond voedsel
Oostelijk van het Hotel de Ville in Parijs ligt Place St. Gervais met de Eglise St. Gervais. Onze zoektocht naar gezond voedsel begint met een bezoek aan deze kerk. Niet vanwege het brood en de wijn, want er wordt alleen water geserveerd door de broeders en zusters van de gemengde orde van de Fraternite Monastique de Jerusalem. Het is de indrukwekkende cultureel-spirituele ervaring die de verstokte atheist die ik ben diep ontroert. Het zingen van de hymnen, soms gelijkend op joodse gezangen, door het gemengde koor onder begeleiding van oude instrumenten. De voorlezing uit het oude testament is woord voor woord te verstaan, ook al is het een halve eeuw geleden dat mijn atheistische vader mij naar de facultatieve bijbellessen stuurde. Als je ergens tegen bent moet je goed op de hoogte zijn waarom! Hoewel, toen op een zeker ogenblik Mozes ter sprake kwam, gingen mijn gedachten onwillekeurig naar een verhaal van een goede Israelische collega. Mozes gaat maandenlang iedere dag de berg op om met God te spreken en komt daar 's avonds teleurgesteld vanaf. Op een avond komt hij met een vermoeide glimlach naar beneden en de stam vraagt begerig: Mozes, is het gelukt? Mozes: Het is wat je gelukt noemt. Het zijn er nog maar tien maar overspel staat er nog steeds in.
Na de dienst aan de achterkant de Rue Louis Philippe. Daar is het winkeltje waar de Fraternite het zelf-geproduceerde voedsel verkoopt. Een pot honing: er bestaat geen betere miel
Daarna over de Rue de Rivoli de Rue Vieille in en dan rechtsaf de Rue de Rosiers in. Het hart van de joodse wijk Le Marais met alle kleine negotiewinkeltjes. Ineens zie ik de grote open vaten in het winkeltje staan. Naar binnen, mijn jeugd is terug. Het ruikt er naar het Amsterdam van voor de grote joodse catastrofe. In het eerste vat grote augurken, het tweede vat zuurkool, het derde vat vol met uien. In de toonbankvitrine kosher pekelvlees, osseworst en nog veel meer. Ik wordt aangesproken in het Jiddisch. Ik mag zelf augurken, zuurkool en uien uit de vaten scheppen, het pekelvlees wordt voor mij afgesneden, de baguette draagt het rabbinale zegel. Het shalom doet mij beseffen dat er nog een lange weg te gaan is
Buiten gekomen is het eerste wat ik doe een ui uit het zakje halen. Hij ruikt en smaakt naar Amsterdam. En onmiddellijk besef ik hoe men in Nederlandse supermarkten bedrogen wordt met een pot Amsterdamse uien, die alleen maar zuur smaken. Fre, mijn partner, kijkt bezorgd als ik onmiddellijk daarna aan een augurk begin. Bezorgd vanwege de onhygienische open vaten in dat winkeltje en de te verwachten maag- en darmproblemen. Zij weet dat ik gek ben op rauwe, ongewassen zuurkool en kent de consequentie voor mijn welbevinden na het proeven van dat verpakte spul uit de supermarkt. Maar zij gaf toe dat augurk en ui een zeer bijzondere en heerlijke smaak hadden. Zij karakteriseerde deze als goed-gefermenteerd, die je in ook Oost-Europa aantreft
Doorgelopen naar de Place des Vosges en daar op een bank in de zon gaan zitten. Het koshere brood opengemaakt, belegd met een half pond kosher pekelvlees en een half pond zuurkool. Wat zeggen de vrome Limburgers ook alweer (Anton Koolhaas 100 jaar)? Alsof een engeltje op de tong poept. Daarnaast twee augurken en vier Parijs/Amsterdamse uien geconsumeerd. Fre zei dat ze blij was dat we een goede reisverzekering hadden; just in Cees. Vervolgens vijf uur door de stad gelopen en allerlei evenementen bezocht. Terug in het hotel had ik geen maagkramp gehad en geen wind gelaten, ook later niet. Maar wel stevige trek in eten. Na thuiskomst heb ik het blanco experiment uitgevoerd: mij slechts zes uur beroerd gevoeld!
Prof. Hautvast zegt dat maagkramp en hevige winden een gevolg zijn van onverteerbare koolhydraten. In het nieuwe topinstituut zal worden onderzocht hoe deze problemen van de industriele keuken kunnen worden weggepoetst. De windmachine van de opgeheven hoorspelkern is al aangeschaft. Als de promovendus/a weinig resultaten heeft, moet hij/zij straks het eigen proefschrift opeten. Dankzij de LUW wordt de Pizza-Power straks gezond voedsel genoemd en gelanceerd onder de kreet verbeterd. Immers niemand heeft in de gaten dat eenzelfde product duurder moest worden. Meer winst is het doel! De aandeelhouders hebben gelijk: R&D behoort niet tot de core business van de industrie. Het is goedkoper het onderzoek door de universiteit in een technoleasevariant te laten uitvoeren (lees hierover H. van de Pol, Chemisch Weekblad, 19/04). Het is dan logisch dat de belastingbetaler via Economische Zaken dit onderzoek naar de gewenste prijsverhoging zelf betaalt. Je doet tenslotte alles voor de aandeelhouders en de opties voor de managers. Weg met Kok die de koerswinsten wil belasten; alleen de loonslaven dienen belasting te betalen. Die figuur van Economische zaken moet minister-president worden want die heeft oog voor de industriele noden
Toen ik na Parijs weer terugkwam in het lab las ik de aankondiging dat prof. Hautvast gaat uitleggen wat een topinstituut is. Ik heb daarom twee experimenten uitgevoerd, door eenieder uit te voeren. Het eerste: koop twee haringen in de viswinkel op de markt en twee verpakte haringen in de supermarkt. Begin met een haring uit de supermarkt, die van de visboer is daarna een delicatesse. Van de derde haring, uit de supermarkt, ga je vervolgens over je nek! Het tweede: koop een Nederlandse entrecote en een Argentijnse. Bak ze naast elkaar en na het eerste stukje Nederland weet je het verschil. Dus inclusief de zuurkoolwind alweer drie toponderzoeken erbij
Ik heb advies gevraagd aan een gastronomisch expert, die mij uitlegde dat dit een gevolg is van een gebrek aan eetcultuur in Nederland. Alsmede het feit dat vele tweeverdieners na een vermoeiende dag slechts tot een ding in staat zijn: de knop van de magnetron indrukken. Hij vertelde mij dat het al jaren bekend is onder de kenners dat het vlees van de uitgemolken Nederlandse koeien van lage kwaliteit en smakeloos is. Maar wel goedkoper. Net zoals de smakeloze Nederlandse tomaten. Pas als er niet meer verkocht wordt, ontstaan de initiatieven en wordt de kweker van trostomaten ondernemer van het jaar. Er zijn zelfs plannen om kinderen op de lagere school volgens een Frans leerinitiatief te onderwijzen in het koken van smakelijk voedsel. Hun vermoeide ouders missen de kracht
Zijn opmerking deed mij denken aan een onderzoek begin jaren zeventig gedaan aan het NIZO door de groep van wijlen dr. Payens. De promovendus had de opdracht een bepaald eiwit (de naam is voor niet-biochemici nietszeggend) te isoleren uit koeiemelk. Ondanks vele artikelen zat dat eiwit niet in Nederlandse koeiemelk, maar wel in moedermelk, geitenmelk, schapenmelk. Tot hij in contact kwam met een boer ergens op de Veluwe die om bepaalde redenen het kalf bij de moeder liet. Het eiwit zat in die melk! Het bleek eruit te verdwijnen binnen 24 uur nadat het kalf van de koe gescheiden was. Dit gebeuren werd binnen de groep Payens verklaard als: op het moment dat de koe de koude handen van de boer voelt in plaats van de warme tong van haar jong, verandert ze van een moeder in een melkfabriek. De moraal: ook de koeiemelk die in welke vorm dan ook wordt geconsumeerd is geen melk!
Deze waarneming kan niet als vierde toponderzoek in het topinstituut worden ingebracht want het is fundamenteel. Strikt verboden aan de LUW, ongeschikt niet alleen voor het kenniscentrum maar ook voor de boeren. Je kunt een boer toch niet lastig vallen met iets fundamenteels. Soms houdt dat een risico in als opnieuw wordt ontdekt dat virusziekten ook seksueel overdraagbaar zijn. Een klein misverstand. Zoals het bezoek van de KI-man aan de boerderij. Na de begroeting zegt de boer: de zeug ligt in die stal; daarboven is een spijker waaraan ge de broek kan ophangen
Maar de hele LUW heeft er sinds een jaar een nieuw woord bijgeleerd. Dat woord wordt op het juiste moment uitgesproken als er weer een LUW-expert in Nova wordt ondervraagd. Waarmee wordt aangetoond dat wij het weten. Nederland gek als er twee BSE-gevallen worden ontdekt. Wat hebben die beesten van die vervloekte boeren te vreten gekregen? Wat hebben die vervloekte boeren ons in de maag gestopt? Als enige weken later wordt ontdekt (wat voor schapen al bekend was) dat er waarschijnlijk ook bij koeien een aangeboren genetische variant kan optreden, dan staan de LUW-hersenen stil. Want dat gaat verder dan het woord prion
In feite is de optredende psychose te vergelijken met die over cholesterol. Iedereen aan de Becel en wel direct. Totdat werd ontdekt dat de oorzaak hoofdzakelijk genetisch is. Overigens niet aan de LUW ontdekt, maar door een fundamenteel toplaboratorium in de Verenigde Staten. Ziet u nog reclame voor Becel? Ja, die van de gestresste hardloper/doodloper. Het nieuwe onderwerp is anti-oxidantia in voedsel, volgens een groot artikel van een topinstituut-coryfee in het Chemisch Weekblad Magazine. Gratis reclame. Veel thee drinken, speciaal Lipton. Veel koffiedrinken, dan heb je Becel nodig. Weet u het nog? Enige jaren geleden adverteerde Unilever met wasmiddelen die kleurenzymen bevatten. Nooit meer iets over gehoord. Hetgeen aangeeft hoe hoog en kleurrijk het fundamentele niveau daar is. Na Omo-Power wordt daar een nieuwe manager gezocht. Specificatie: in staat veel geld te verdienen
In mijn afscheidsrede heb ik gewaarschuwd dat door het huidige beleid de LUW zou kunnen veranderen in de universiteit van Tiel. Dat hoeft niet eens meer. Jomanda is al in Wageningen aangesteld, althans volgens een Groningse wetenschapper. In niets wenst deze universiteit zich te onderscheiden van de landelijk-paarse opvatting van geldverdienen onder het ten grave dragen van de cultureel-wetenschappelijke waarden. Boerenbedrog!

Re:ageer