Wetenschap - 15 augustus 1996

Nieuws (2)

Nieuws (2)

Nieuws (2)
Plastic zwembadje brengt verkoeling op hete sportdag
Om de hoofdprijs in de wacht te slepen, een taart, hoefden de AID-groepjes dinsdag tijdens de warmste sportdag uit de geschiedenis van de AID, niet op alle onderdelen van de zeskamp te presteren. Het winnen van het levend ganzenbord volstond. Het laten meetellen van alle onderdelen zou volgens de organisatoren administratief te ingewikkeld worden
Hoewel er een taart in het verschiet ligt, maken de groepjes die net na de lunch in de brandende zon ganzenbord spelen op de atletiekbaan niet al te veel haast. Geen sprintje als de dobbelsteen het volgende nummer aangeeft, eerder een rustig wandeltempo
Mentor Bart Keser probeert zijn groepje bij de opdracht van nummer zeventien, midgetgolf, nog wat op te porren. Hij rent fanatiek heen en weer om de bal steeds snel klaar te leggen bij de volgende deelnemer en geeft druk aanwijzingen. Knippend met zijn vingers probeert hij de rollende bal als het ware in de richting van het gat te dwingen. Iedere succesvolle poging betekent immers een stap vooruit op het bord
Spelbegeleider Elisabeth Oosterhuis toont zich soepel bij het beoordelen van de vraag of de opdrachten zijn vervuld. Wanneer groepje 52 na afloop van de spelronde enthousiast op weg gaat naar 't bier, hebben ze mede dankzij haar 102 stappen gedaan op het ganzenbord. Niet genoeg voor de taart. Winnaar wordt groepje 65 met 250 stappen
In de loop van de middag wordt het aanmerkelijk minder druk op het terrein. Bij de kraampjes waar de sportverenigingen zich presenteren is het rustig. Enkele eerstejaars trotseren de hitte en hijsen zich in een schermkostuum. Een student test bij roeivereniging Argo zijn conditie op de ergometer. De klimmuur blijkt populair. Nieuwsberichten over het verongelukken van bergbeklimmers in de Alpen kunnen eerstejaars er niet van weerhouden eens naar boven te klimmen
Verhitte sporters zoeken verkoeling in de plastic zwembadjes, neergezet door bierbrouwer Heineken en zorgverzekeraar RZR. Door de intercom wordt regelmatig omgeroepen dat studenten vooral niet moeten vergeten veel te drinken. Groepje 84 snijdt de appelkruimelvlaai aan die ze hebben verdiend bij atletiekvereniging Tartletos. Ze hoefden er geen grote fysieke inspanning voor te leveren. Het beantwoorden van wat vragen over de lengte van een speer, het gewicht van een kogel en de doorsnee van een discus volstond
Aan het einde van de middag krijgt het EHBO-team het nog even druk. Een studente wordt onwel door de hitte. Ze is zo ziek dat de EHBO'ers een arts laten komen. Een andere studente wordt met een gekneusd dijbeen afgevoerd. Ook enkele sporters met enkelblessures worden doorgestuurd naar een huisarts
De leden van het EHBO-team constateren tevreden dat er dit jaar geen botbreuken zijn. Ze behandelden wel de nodige blaren en schaafwonden. De dag is wat hen betreft goed verlopen. Het is eigenlijk veel te warm voor zo'n sportdag, vinden ze. Dat de hitte zo weinig slachtoffers maakt, is volgens hen mede te danken aan de overvloedige aanwezigheid van water om in af te koelen. (LKe)
Ceres - crisiscentrum voor sprookjesfiguren
De presentatie van Ceres kent een vrolijk en sprookjesachtig karakter. Leden van de Ceresband en de huistoneelvereniging vertolken de wederwaardigheden van een student in Wageningen en zijn treurende ouders, middels sprookjesfiguren die in therapie zijn bij professor doctor ingenieur Diekstra. Oftewel: Welkom in het Crisis- en revalidatiecentrum voor excentrieke sprookjesfiguren, beter bekend als Ceres.
Tussen de sessies van Diekstra met ondermeer Sneeuwwitje, Roodkapje en Doornroosje door, brengt het gezelschap liedjes ten gehore, beginnend met Wageningen, op de wijs van Big City van Tol Hansen. Ergens achter grote bossen ligt een dorpje bij de Rijn; Is met tienduizend studenten toch wel wonderbaarlijk klein; Kunt er niet komen met de trein; dat moet Wageningen zijn. Koning en koningin, verdrietig om hun nimmer naar huis bellende prinsenzoon, passeren de revue
Een bijna professioneel ten gehore gebracht lied - op de tonen van Son of a preacherman van Dusty Springfield - blijkt promotend van inhoud: Zeilen, fitness, bergbeklimmen; bier, toneel en lekker swingen; Ceres biedt, Ceres biedt mij die mogelijkheid. Voor het laatste nummer beklimt ook de voltallige introductiecommissie het podium, dat nu met zo'n dertig enthousiastelingen vol staat. Je kunt twijfelen maar niet te lang, ach waarom zou je twijfelen, ben je soms bang? Er is geen tijd voor twijfelen, je wist allang dat je lid wordt van Ceres. Al met al een vrolijke boel. Alleen maakt de presentatie weinig concreets duidelijk over waar de vereniging voor staat. Maar daar zullen de introcommissieleden ongetwijfeld belangstellenden uitvoerig over willen informeren. (GE)
Korter studeren bij SSR
Volgepakt in de eetzaal van studentenvereniging SSR wacht de nieuwe lichting op wat er komen gaat. De door de hitte lamgeslagen eerstejaars beginnen toch wat te mokken als de presentatie na ruim een kwartier nog niet is begonnen. Dan klinkt er muziek. Op het toneel ontspint zich een scene uit Ronald Gipharts nieuwe bundel. De ballerige huisgenoten van een AID-mentor kopen de aan haar toevertrouwde mentorkindjes. Het is de opmaat voor een lied over studiebollen en ballen. Dat is weer zo'n brakke student. Zeker niet naar college geweest, zeker nog moe van het feest. (...) Wat zijn dat toch voor bikkels die de hele dag studeren. Dat is weer zo'n tempostudent.
De boodschap is duidelijk: de studententijd kan niet bedoeld zijn om dag in dag uit met de neus in de boeken te hangen. Maar elke nacht doorhalen is ook niet goed. De conclusie dat SSR de gematigde vereniging is waar je kunt doorzakken zonder te zakken, wordt aan de eerstejaars zelf over gelaten
De SSR-verenigingspresentatie is traditiegetrouw subtieler dan die van de drie andere. Terwijl de gemiddelde presentatie onverbloemd reclame maakt voor het lidmaatschap van de vereniging, opperen de SSR-leden met doordachte sketches en liedjes bescheiden de mogelijkheid dat de eerstejaars ergens lid worden. Misschien zelfs bij SSR
Maar dan moeten de eerstejaars wel overtuigd zijn dat het lidmaatschap niet ten koste gaat van de studie. Om te zorgen dat de aankomend studenten niet afgeschrikt worden door langstudeerders, is op het laatste moment de tekst nog herschreven. Als een jongen in de laatste sketch zegt dat hij al vier jaar tevreden lid is, gniffelt een meisje in de deuropening: Bij de generale repetitie was dat nog vijf jaar. (HvL)

Re:ageer