Wetenschap - 13 juni 1996

Muziekkelder onder Het Gat

Muziekkelder onder Het Gat

Grote prijs en jamsessies

Deze donderdagavond is het buitengewoon warm, maar de weinige muziekliefhebbers in de kelder van cafe Het Gat lijden daar niet onder. De airco zorgt zelfs voor een beetje kippevel. Vanavond spelen hier drie bands, in de derde voorronde van de Grote prijs van Wageningen. In optredens van een half uur proberen ze een plaats te bemachtigen voor de finale op zaterdag. Een band uit de tweede voorronde, Navilium, staat voorlopig nummer een. Die speelt melodische punk georienteerd op Wave, tussen The Cranberries en Nirvana in, laat ik me vertellen.

Twee juryleden - een journalist van het Gelders Dagblad en een werknemer van een platenzaak - krijgen op een overvol terras instructies van voorzitter Det van de Vaart. Het loopt tegen tienen. De hoogste tijd om te beginnen, ware het niet dat het derde jurylid nog niet is gearriveerd - ene Jimmy, die ooit als basgitarist speelde in de band van Daniel Sahuleka. Per mobile laat hij weten dat hij onderweg is. Alleen kan dat nog even duren want hij en zijn auto vertoeven ergens ter hoogte van Haarlem.

Of ondergetekende dan maar de eerste band wil jureren. Ik dien te letten op technische vaardigheden, arrangementen en composities, zo legt de voorzitter uit. En niet te vergeten de podiumact. Van dat laatste heeft de eerste band, Fuzz, weinig kaas gegeten. Af en toe stapt de gitarist het podium af, maar vervolgens weet hij niet hoe snel hij er weer op moet klimmen. Gebrek aan ervaring waarschijnlijk, al laat een der gitaristen na afloop weten dat de band al diverse optredens achter de rug heeft: op koninginnedag in Ede, op Unitas en in cafe Rockefeller. Bovendien ziet het niet bepaald zwart van de mensen, wat het makkelijker maakt relaxed te spelen.

Fuzz bestaat uit vijf jonge gasten, die overdag naar vwo en havo gaan. Pa en ma van de drummer zitten geamuseerd te luisteren aan een tafeltje, de buurman van de zanger op een kruk aan de bar. Na enkele covers volgt een zelfgeschreven creatie, een ballad-achtige song.

Sinds begin dit jaar valt in, of beter gezegd onder Het Gat wekelijks live muziek te beluisteren. In januari kwam de daarvoor bestemde kelder gereed. Niet zonder de nodige hindernissen, aldus eigenaar Gerard Swinkels. De plannen maakte hij reeds in 1989, maar de gemeentelijke welstandscommissie keurde ze vele malen af. Zelf ben ik er zeven keer naar toe geweest", herinnert Swinkels zich. Toen zei ik tegen mezelf: dit doe ik niet meer." Hij begon gewoon te bouwen. Uiteindelijk gaf de gemeente toch haar fiat. Dat was februari dit jaar, een maand na de officiele opening.

Band nummer twee komt uit Nijmegen. The Rough Riders spelen snelklinkende country-achtige muziek. De violist is helaas niet van de partij, laat de zanger weten. Inmiddels is Jimmy gearriveerd en is de WUB-verslaggever jurylid af. De zanger van The Rough Riders blijkt een enthousiast persoon, die zich niet geneert het publiek te melden dat de Riders geen sound-check hebben gedaan en dat daarom hier en daar nog wat moet worden afgesteld. Na een paar nummers loopt alles op rolletjes. De zanger draagt een nummer op aan zijn vriendin, die daarop blozend lacht. Langzaam druppelt meer publiek binnen.

Verantwoordelijk voor geluid en programmering van bands in de kelder is de 23-jarige Marco von Schukkmann. Ooit studeerde hij aan de hotelschool in Leeuwarden, met het idee later een eigen cafe te beginnen. Daarvoor bleek de opleiding niet geschikt. Via een kledingzaak in Renkum en een halfslachtige poging tot een Diedenoortstudie kwam hij in Het Gat terecht.

Doordat op een feestje in Het Gat de geluidstechnicus van een band verstek liet gaan, belandde Von Schukkmann - die naar eigen zeggen nooit een instrumenten heeft bespeeld behalve een blokfluit in de brugklas - achter de geluidsinstallatie, de PA. Niemand wist hoe die werkte, ik ook niet. Al had ik wel een vaag idee." Het bleek mee te vallen, waarna hij het vak beter wilde leren en een PA-cursus volgde bij de stichting Pop Gelderland.

De laatste tijd ligt het gemiddelde bezoekersaantal van Het Gat rond de honderd. De muziekgenres in de kelder bleven tot nog toe beperkt tot stevige blues, funky dance - een redelijke hype - en ska. Vooral bands uit de laatste categorie trekken een ander publiek dan de oudere (ex)student, normaal in Het Gat te vinden. Unitas is volgens Von Schukkmann weliswaar een concurrent, maar dan wel een met doorgaans experimentelere muziek. Meer underground. Wij hebben makkelijkere bands, vaak met meer hitpotentie." En de Osdorp Posse dan, in maart op Unitas? Daarvoor hebben wij niet voldoende capaciteit; in de kelder kunnen maximaal 275 man."

Vanaf volgend seizoen wil Het Gat vijf tot zes maal per maand - op donderdag en zaterdag - live muziek brengen. Beginnende bands uit de omgeving kunnen op zondag terecht. Dan is er ook plaats voor jamsessies. Von Schukkmann: De vraag blijft echter: wil je een kroeg zijn waar af en toe een band speelt of wil je een podium zijn." Daar heeft Het Gat nog geen antwoord op.

De donderdagavond wordt besloten met een optreden van Vier Man Sterk. Ouwe Wageningse rotten in het vak, die Nederlandstalige nummers ten gehore brengen. Ze zijn echter moeilijk te verstaan en klinken tamelijk depressief, zeker na het vrolijke optreden eerder. Uiteindelijk eindigt de Wageningse band als tweede in de voorronde, achter The Rough Riders.

Samen met Navilium strijden beide bands zaterdag om de derde Grote prijs van Wageningen. Winnaar wordt Navilium, onder belangstelling van een beduidend groter publiek dan donderdag.

Re:ageer