Wetenschap - 11 januari 1996

Mijn meest intieme verhaal...

Mijn meest intieme verhaal...

Het intiem verhaal (3)

Ik herinner het me nog goed, mijn eerste liefde. Ik was nog erg jong, en ontmoette je in het zwembad. Het was zo'n koddig gezicht, de manier waarop je op me af kwam zwemmen met je bolle koppie naar voren en de rest er achteraan. De verliefdheid sloeg onmiddellijk toe, en niet lang daarna beleefde ik mijn eerste liefdesavontuur. In een moment van heerlijk, intens geluk versmolten onze lijven met elkaar. Dat zal me altijd bij blijven, ook al heb ik je daarna nooit meer gezien.

Door dit soort ervaringen groei je als mens, en leer je welke weg te nemen in het leven. Op een zekere leeftijd kreeg ik dan ook, zoals zovelen, behoefte om te nestelen. Op dat punt in mijn leven ontmoette ik HAAR. Zij was liefde, pure warmte, de lucht die ik verbruikte en het voedsel dat ik tot me nam. Ik voelde me soms net een vampier, door de manier waarop ik haar leeg leek te zuigen. Maar het scheen haar niet te deren, ze bleef maar geven en geven, er leek geen einde aan te komen. Dit vind ik nu het mooie van liefde. In dit tijdperk, waarin iedereen lijkt te moeten bewijzen dat hij/zij op eigen benen kan staan, is liefde de enige vrijbrief om je afhankelijk van iemand op te kunnen stellen. In die tijd was ik compleet gelukkig, ik voelde me beschermd, veilig, en wist dat er iemand was die van me hield. Jammer genoeg vervagen de eerste, hevige gevoelens van verliefdheid als snel, en ook bij ons gebeurde dat.

Na onze eerste hevige ruzie, waarbij ik het vreselijke gevoel kreeg dat ik werd verstoten, was de fysieke band een stuk minder sterk. Maar de geestelijke band groeide, en ik kon haar voor het eerst zien zoals ze echt was. Niet meer verblind door verliefdheid, niet meer belemmerd door het te nauwe lichamelijke contact. En toen ik met mijn knuistjes haar enorme borst omklemde, en haar warmte weer voelde, wist ik dat ze altijd een belangrijke rol in mijn leven zou blijven spelen, mijn moeder.

Re:ageer