Wetenschap - 22 januari 1998

Midwintertoernooi

Midwintertoernooi

Midwintertoernooi
Pak elkaar bij de enkels en rol over de mat
Buiten doen grote plassen van late herfstbuitjes het asfalt glimmen in het licht van de straatlantaarns. Een groepje onverlichte fietsen draait de parkeerplaats op van universitair sportcentrum De Bongerd. Uitgelaten stappen de studenten van hun rijwielen. Lachend lopen ze naar de sporthal waar het midwintertoernooi wordt aangekondigd in letters van spuitsneeuw. Na de inschrijving verdwijnen ze richting kleedkamer
Binnen is de temperatuur aangepast aan de klederdracht van de indoor sporter. Die gaat, ondanks een decor van sneeuwpoppen, gekleed in korte broek. De geur van gluhwein uit een koek-en-zopiekraam kan niet op tegen het zomerse gevoel, veroorzaakt door de vele benen. Naakte, dunne meisjesbenen steken uit witte gympies en eindigen in een korte broek, net onder de rand van een slobberig T-shirt. Onder een van de tafeltjes steken de stelten uit van een jonge student. Brede behaarde benen vullen de ruimte tussen een worstelaarslichaam en zijn sportschoenen
Het zomerse gevoel wordt nog versterkt door Suzanne Bolck. Op haar witte shorts draagt ze een felgekleurd Hawaihemd. Op haar blonde halflange haar troont een strohoed. Een krans van plastic bloemen ligt op de trotse rondingen van haar postuur. Wij zijn het comite Winter Nee! We houden niet van de winter, verduidelijkt ze. Het is een van de ludieke namen die de gelegenheidsteams zich voor vanavond hebben aangemeten. Met twee mede-doorstromers Economie gaat Bolck vanavond voor een troostprijs. We zijn geen fanatieke sporters. Maar we kunnen wellicht de originaliteitsprijs winnen, als die bestaat. Het team gaat vooral voor de apres-sport: bier en gluhwein
Op de tribune van de sporthal legt Joost van der Linden de laatste hand aan de feestverlichting. Nu nog oefenen schermers in het koele tl-licht. Hun overzichtelijke wereld verandert als Van der Linden bij wijze van test de tl's uitschakelt om het effect te zien van de spots. Door de kleurvlakken van de discolampen wordt het schermen onmogelijk. De een na de ander houdt midden in het gevecht op. De laatsten delen nog een twijfelende stoot uit aan hun opponent om dan ook het gazen masker omhoog te schuiven. Met een verbaasde blik staren ze naar de tribune. Dan vertrekken ze
In de kantine bereidt Marc Schutte zich voor op het toernooi. Met de mannen van dispuut Vad Fundum gaat hij voor de punten. We zijn best fanatiek, geeft hij toe. Hoopvol: In de interne volleybalcompetitie doen we het best goed. De hoop vermindert gestaag als hij in het programma leest. Volleybal met handschoenen aan en basketbal. Dat lukt wel, we hebben erg lange leden. Pionvoetbal. Daar ben ik slecht in. Bij het sneeuwbalrollen zakt de moed hem in de schoenen. Het programmaboekje: Je maakt een menselijke sneeuwbal door elkaar bij de enkels te pakken en zo over de mat te rollen. Schutte's commentaar: Dat is niet gaaf. Ik heb net gegeten. Als warming-up neemt hij nog een bak koffie. Ook om bij te komen van een dispuutsweekeind
Officieel staat als warming-up een bom-sessie op het programma: bewegen op muziek. In het licht van de discolampen doen zo'n 120 sporters de bewegingen van de docent na. Die draait haar heupen en zwaait haar armen op de pompende bassen uit de geluidsinstallatie. Via een kleine microfoon moedigt ze de menigte aan. Mpf. Poe. Hop.
Eenmaal op het basketbalveld blijkt ook de warming-up van Vad Fundum effectief. Volgens de aangepaste regels van het toernooi hebben de teams ieder drie man in het veld. De lange mannen van het dispuut hebben vrij spel tegen Magic Peter. Langs de lijn verschillen de meningen over het resultaat. Is het nu 10-2 of 12-2? Toch is het dispuut niet tevreden. Als Kees van Wijngaard weer de bal laat lopen, wordt Schutte het veld ingestuurd. Maakte hij aan de kant nog grapjes, nu staat zijn gezicht op serieus. Twee stappen van het bord neemt hij de bal aan, stuitert en legt hem in het net; 14-2, besluiten de supporters
Ondertussen knutselen mensen in de kleine zaal met takken en touw. Omdat niet alle teams tegelijk in de sporthal kunnen spelen, heeft de sportstichting een pauzeprogramma geregeld. Groepjes die niet spelen, kunnen squashen, tafeltennissen en handboog schieten. De bogen die de stichting ter beschikking stelt, moeten de sporters wel zelf maken uit een paar veerkrachtige takken en een bosje touw
Rolf Nijdam besteedt de pauze op zijn eigen manier. Aan een tafeltje bij de entree maakt hij een opzet voor een sollicitatiebrief. Het toernooi is te groot. Er doen te veel teams mee, verzucht hij. Anderhalf uur wachten tussen twee wedstrijden is te lang.
Na het voetballen staat het sneeuwbalrollen op het programma. Vad Fundum heeft er weinig zin in. Omdat het spel als een kleine estafette wordt gespeeld, zijn twee koppels nodig. De vierde man staat echter nog aan de bar. Het duurt Schutte te lang, zodat hij voorstelt om twee keer de afstand van zo'n acht meter rollend over de mat af te leggen. De heenweg gaat goed, maar als Schutte aan de terugweg wil beginnen, ziet hij geen enkels maar het gezicht van zijn dispuutgenoot. Hetduurt even voordat deze door heeft dat hij verkeerd om ligt. Stuiterend en schokkend aanvaart het tweetal de terugweg. Ze komen als laatste aan
Vad Fundum heeft het toernooi niet gewonnen, Winter Nee! ook niet. Pyrus IX, een groep studenten van Bodem, water en atmosfeer, deelt de eerste prijs met de bewoners van Hoevestein 11C. Beiden krijgen een taart. De originaliteitsprijs wordt niet uitgereikt

Re:ageer