Wetenschap - 24 april 1997

Iedereen, van student tot medewerker, zet koffie

Iedereen, van student tot medewerker, zet koffie

Iedereen, van student tot medewerker, zet koffie
Henny Aerts, secretaresse Virologie
Ze weet precies hoe u uw koffie drinkt, ze weet wanneer uw vrouw jarig is uw secretaresse! Geef haar een bloemetje op Secretaressedag!, was de strekking van de reclameboodschappen die de media de afgelopen weken uitkraamden
Henny Aerts, sinds negen weken secretaresse bij de vakgroep Virologie, kreeg geen bloemetje. Niet omdat ze er nog maar zo kort is of omdat ze niet zou voldoen; integendeel. Maar haar baas, professor Rob Goldbach, is daar heel duidelijk over: Er is toch ook geen analistendag?
Aerts vindt het niet erg. Ik werk hier zo prettig; het is voor mij elke dag secretaressedag. Vriendelijkheid en hulpvaardigheid straalt ze uit en dat is dan ook wat volgens haar een secretaresse dient te zijn: de spil en de duizendpoot, die altijd en overal inspringt en er voor de mensen is. Als je dat niet kunt opbrengen, moet je beslist geen secretaresse worden.
Ze is tijdelijk bij Virologie, want ze vervangt Annemiek van der Jagt, de vakgroepsecretaresse die met ziekteverlof is. Dat betekent dus dat Henny Aerts over enige tijd weer haar biezen kan pakken
Ze heeft het diploma Directie-secretaresse van Schoevers en komt uit het bedrijfsleven, waar ze zestien jaar lang bij grote bouwmaatschappijen haar kwaliteiten in de strijd wierp. Letterlijk, want in het bedrijfsleven gaat het er zeer hard aan toe. Ellebogenwerk. Je moet je constant waarmaken. Ik had een goeie baan, een vaste baan. Maar je moest altijd in de startblokken staan om niet onderuit gehaald te worden.
Vrouwen zijn niet solidair. Ze zouden juist elkaar moeten beschermen. Een fout verbergen bijvoorbeeld, in plaats van ermee hogerop naar de baas te gaan, zodat ze er zelf beter uit komen. Als je in het bedrijfsleven niet meer gewenst bent, weten ze wel een manier te vinden om je eruit te gooien. Een hoop leugens zijn gauw op papier gezet, hoor. Dan is de werksfeer al gauw zo verpest dat je niet meer goed functioneert en dan ga je eruit. Hoewel ik gelukkig nooit zelf het slachtoffer was omdat ik mijn werk goed deed, kon ik tenslotte niet meer tegen die keiharde mentaliteit en heb ik ontslag genomen. Vijf dagen was ik werkloos, toen kreeg ik de baan hier.
Bij Virologie is het verschil met het bedrijfsleven ontzettend groot. Het is veel socialer, de mensen staan direct voor je klaar. Ik had nog nooit een document gescand, maar ze hielpen me direct. Ik hoef alleen bij toerbeurt koffie te zetten. Daar is een rooster voor. Iedereen, van student tot medewerker, doet daar aan mee. Terwijl ik het vanuit mijn positie toch normaal zou vinden om het tot mijn taken te rekenen. Ik heb het in die zestien jaar nooit eerder meegemaakt dat ze dit voor mij doen! In het zakenleven piekeren ze er niet over om koffie te zetten. De onderzoekers van het bouwbedrijf waar ik het laatst werkte, zeiden hautain: Daar zijn wij te duur voor. En toch, hier wordt ook enorm hard gewerkt; het is een hele actieve vakgroep. Maar het gaat heel anders toe. Er staat niemand in je nek te hijgen! Het is net een grote club; er heerst hier de sfeer van: we moeten het met z'n allen doen, niemand kan alleen een vakgroep maken.
Gek genoeg verwachten mensen eigenlijk niet zo erg dat je veel voor ze doet. Ik ben wel vervanger, maar ik doe het op mijn manier. Eigenlijk is niemand te vervangen. Je hebt je eigen winkeltje en daarin moet je je vriendelijk en behulpzaam en vooral flexibel kunnen opstellen. Niet sjagrijnig zijn, anders gaan ze winkeltje mijden, terwijl je er juist bent voor iedereen. Overal is het een beetje anders, maar de principes van het secretaresse-zijn komen toch op hetzelfde neer.
Ik was eigenlijk uit op een vaste baan, maar ik vind het hier zo leuk dat ik wel wil wachten totdat de andere secretaresse weer terug is. Die komt zeker terug. Ik heb me bij een aantal uitzendbureaus laten inschrijven. Als uitzendkracht hoef je niet bang te zijn dat je zonder werk komt te zitten. Een noodzakelijkheid daarbij is dat je voortdurend contact onderhoudt. Ze moeten weten dat je nog steeds op zoek bent. Niet afwachten.
Wat doet ze als haar een vaste baan wordt aangeboden? Dan moet het wel een heel erg goeie baan zijn, zegt ze lachend

Re:ageer