Wetenschap - 25 juni 1998

Herstructureringswet is pure diefstal

Herstructureringswet is pure diefstal

Herstructureringswet is pure diefstal
Varkenshouder Van Veen kijkt terug op een jaar varkenspest
Ruim een jaar varkenspest heeft z'n sporen achtergelaten bij varkenshouder Geert Jan van Veen. Zijn stallen kwamen vol te staan met volwassen dieren, wat zorgde voor verrassingen. Daar kwamen de zorgen over de nieuwe herstructureringswet nog bij. Een verslag vanaf het erf
De varkenspest is voor de meeste Nederlanders voorbij. Maar nog niet helemaal voor Geert Jan van Veen, afgestudeerd bioloog aan de Landbouwuniversiteit en in het bezit van een varkensbedrijf met 350 zeugen op twee locaties in Boekel en Venhorst. Een jaar geleden deed hij in het Wagenings Universiteitsblad zijn verhaal. Hij leek toen opgelucht omdat een overvolle locatie, waar iedere dag biggen dood gingen, pest had gekregen en dus ontruimd werd. Een jaar later kijkt hij er iets anders tegenaan
Na de ontruiming van die ene locatie kwam er een maand lang niets uit m'n handen. Dat hoorde je eigenlijk van iedereen. Na een maand ging ik de lege stal verbouwen tot een groenlabelstal. Nu word ik minder gekort als de herstructureringswet in september van kracht wordt.
't Is idioot. Op de locatie waar de dragende zeugen staan, kregen we de pest, op de andere zijn we al die tijd doorgegaan. Ik ging elke dag wel vijf keer van de ene locatie naar de andere, in dezelfde kleren. Het is eigenlijk belachelijk dat ze die andere locatie niet preventief geruimd hebben.
En al die ellende. Van die joekels van varkens waar geen ruimte voor is. De waterleiding die op de hoogte van de biggen hangt en die springt doordat de varkens ertegenaan schuren. Ik was de hele tijd bezig met leidingen vernieuwen. En de kunststofroosters die helemaal niet berekend zijn op beesten van zo'n 150 kilo. Elke week zakte er wel een door het rooster heen. Ik liet maar een klein laagje mest in de mestkelder staan, zodat het niet diep was. Maar ik moest wel elke keer die put in. Dan zette ik het rooster schuin, zodat het beest zelf wel weer omhoog liep. En ik was nog naief ook. Ik dacht, als er eentje verzuipt dan doen ze er wel wat aan. Een eindje verderop waren inderdaad een paar zeugen doodgegaan in de mestput. Er kwam wel een stukje van in de krant, maar verder gebeurde er niets.
Pas in september konden de eerste dieren weg, met 120 kilo. De laatste varkens zijn half april weggegaan. Bij hen is wel tien keer bloed getapt. Die beesten zijn intelligent, dus die wisten na een keer wat er ging gebeuren. Er waren steeds meer mensen nodig om bloed af te nemen.
Bottebijlenbeleid
Ik ben er goed uitgekomen. Ik heb nog wat verdiend ook, maar er zijn er zat die het niet meer redden. En dan ook nog die korting van tien procent minder varkens die eraan komt door de herstructureringswet. Dat is pure diefstal. Alleen omdat de minister zegt dat er te veel varkens zijn. Maar de essentiele vraag of er echt te veel zijn is nooit gesteld.
Kleine boeren worden dubbel gepakt. Nu moeten ze tien procent inleveren en als ze straks noodgedwongen varkensrechten gaan verkopen, gaat er weer veertig procent naar de overheid. Het is echt een slechte wet. Geen enkele sector wordt zo hard gepakt. Zo'n bottebijlenbeleid stimuleert ook niet.
Weet je wat de echte reden is dat die wet er komt? Te veel boeren hadden zwarte varkens die niet geregistreerd stonden. Daar weet de overheid helemaal niets anders tegen te doen. Ik heb ook uit betrouwbare bron gehoord dat ze weten dat de overheid boeren schadevergoeding moet betalen van Brussel. Ze zijn daar nagegaan of boeren gelijk kunnen krijgen als ze de wet gaan aanvechten. Het blijkt dat ze dan inderdaad schadevergoeding moeten gaan betalen, maar de overheid mag zelf de hoogte bepalen. Nou, dan weet je het wel.
Ik weet zelf nog niet wat ik zal doen. Zal ik die tien procent varkensrechten die ik kwijtraak bij een andere boer aankopen, of niet? Dan moet ik 35 zeugenplaatsen aankopen a vijfduizend gulden per zeug; dat is dus 165 duizend gulden. Verdien ik dat terug, ik weet het niet. In 2000 volgt nog een tweede kortingsronde.
En hoe willen ze de wet controleren? Er zijn boeren die geen dieren willen wegdoen. Die gokken erop dat ze het wel redden met tien procent zwart. Ikzelf overweeg ook om een paar procent minder weg te doen. Ik heb nog geluk gehad dat ik in 1996, het jaar waar ze van uitgaan bij de telling, toevallig net een keer meer varkens heb opgegeven dan ik had.
Voor de toekomst heb ik plannen genoeg. De vaste mester waar mijn biggen voor de pest naartoe gingen, wilde geen varkens meer uit Boekel. Nu heb ik een nieuwe handelaar/transporteur. Veel transporteurs hebben klanten verloren door de pest. Die hadden geen vertrouwen in iemand die hen mogelijk de pest heeft gebracht. Om nieuwe klanten te krijgen moeten transporteurs investeren en bieden ze eigenlijk te veel. Nu krijg ik meer voor mijn biggen dan ik bij die vaste mester kreeg, dus ik ben uiteindelijk beter af.

Re:ageer