Wetenschap - 19 maart 1998

Gemengd feesten

Gemengd feesten

Gemengd feesten
Cateringvrouwen en trekkermannen
LU meets Diedo's, de kans om te integreren. De kleine zaal van studentenvereniging Ceres staat op woensdagavond 11 maart in het teken van de integratie tussen studenten van de Landbouwuniversiteit en Hogeschool Diedenoort. Ceres is een voor de hand liggende plek voor zo'n feest, want als Diedo's lid worden van een LUW-studentenvereniging, dan is dat meestal bij Ceres
De verschillen tussen de twee groepen resulteren soms in heftige discussies, zoals onlangs met carnaval. Diedenoort had zijn deuren een week lang gesloten, terwijl de universiteit een examenperiode kende. Vooral op dit soort momenten halen de als saai en serieus bestempelde LUW-studenten dankbaar alle vooroordelen uit de kast om hun frustraties te kunnen botvieren op de vakantievierende Diedenoorders. De hogeschool wordt dan gedegradeerd tot een veredelde mbo-opleiding zonder idealen, waar domme blondjes worden opgeleid tot cateringvrouwen, klaargestoomd voor het huishouden. Dit beeld leeft nog steeds in Wageningen, hoewel het percentage niet-vrouwelijke Diedo's aanzienlijk is gestegen sinds de manonvriendelijke naam Toegepaste Huishoudwetenschappen is veranderd in Hogeschool Diedenoort
Zijn de verschillen echt zo groot? De LUW-studierichtingen Landbouwtechniek, Landinrichting en Economie en de studievereniging van Diedenoort organiseerden een integratiefeest om dat nader te bekijken. Voor zover ik weet is dit de eerste keer dat zo'n gemengd feest plaatsvindt, vertelt Myrthe Schrijnemakers. Zij is een tweedejaars Diedenoorder en voorzitter van de feestcommissie van Sturad, de studentenvereniging van Diedenoort. De verschillen vallen volgens haar wel mee. Ik woon op Asserpark op een afdeling vol LUW'ers. Dat gaat prima. Ook mijn vriend is een LUW-student, dus dat zit wel goed.
Sofie Rabaey heeft andere ervaringen. Deze Wageningse bioloog woont sinds de zomer in een huis met juist alleen maar Diedenoorders. Voor mij was het echt aanpassen, hoor. Ik mocht niet eens mijn kisten aan! Diedenoorders stellen duidelijk andere eisen aan de kleding. Je weet toch wel hoe het standaard-outfit van een Diedo er uit ziet, he? Ze ratelt een rijtje kledingstukken af alsof het om een voorgeschreven schooluniform gaat: Schoenen met hakken, zo'n paardrijbroek, een blouse met een ruitje of een streepje en natuurlijk het sjaaltje. Oh ja, en de make-up.
Ach, het zijn wel goeie lui hoor, behalve dat roddelen, daar wordt ik echt niet goed van. We wonen tegenover Diedenoort, dus alle roddels gaan eerst naar ons huis en worden dan verspreid over de rest van Wageningen, aldus Rabaey. Schrijnemakers: Met een kleine school als de onze krijg je al gauw dat soort praktijken.
Dicht bij de bar staat Rick Bakker. Als Diedenoorder schetst hij op zijn beurt het stereotype beeld van een LUW-student: Het zijn vaak geitenwollensokkentypes met een houthakkersoverhemd of een hawaiibloesje. Hun voorkeur voor muziek neigt naar rock, terwijl de wij meer van Top-40- en feestmuziek houden. Tjeerd Buysman, zelf LUW-student: Volgens mij besteden LUW'ers minder aandacht aan hun uiterlijk en staan ze minder modern in het leven. Op de vraag of hij vanavond onderscheid kan maken, antwoordt hij ontkennend. Op een feest vallen de verschillen snel weg.
Bakker weet de vrouwen wel te onderscheiden. Zijn mening over LUW-studentes is opvallend. Een man mag niet huilen, zegt hij doodleuk. Lachend probeert hij de botheid van zijn opmerking ietwat te vermilden en zegt vorige week een LUW-studente te hebben gezien die tien keer mooier is dan de knapste studente van Diedenoort
In een hoek van de overbezette dansvloer staat de audio-uitrusting van de Drive-in Diedodisco. Roel Clevers, een van de dj's, heeft een belangrijke taak vanavond. Hij moet proberen zowel de Diedenoorders als de LU-studenten muzikaal te amuseren. De voorkeuren verschillen volgens hem nogal. Toch voorziet hij geen problemen. Na de nodige alcohol worden ze steeds minder kieskeurig. Gezien de snelheid waarmee de biertjes in kartonnetjes van zes de bar over vliegen hoeft hij zich inderdaad geen zorgen te maken
Het is onderhand duidelijk dat er toch wel enig verschil te bespeuren is tussen de Diedo's en LUW'ers. Vooral het uiterlijk speelt een grote rol. De studenten van Diedenoort zijn volgens beide partijen netter en verzorgder. Marije Arnolds, Diedenoorder: In het werk waar we terechtkomen is een verzorgd uiterlijk een vereiste. Dat vind je terug in de opleiding zelf. Daarnaast is en blijft Diedenoort een beetje kak. Op zo'n feest zal het verschil niet snel te merken zijn, in het dagelijks leven wel. De verschillen doen er niets toe in de omgang met elkaar. Diedenoort is dan wel een apart wereldje, maar we zijn per slot van rekening allemaal student. Iedereen gaat even leuk met elkaar om, van bakkersschool tot universiteit.
Inderdaad staan Diedo's en LUW'ers even later gezamenlijk op de dansvloer, arm in arm, De Vlieger van Andre Hazes mee te brallen. Toch wil Arnolds zich nog even beklagen over het meest gehoorde vooroordeel over Diedenoort. Ik vind het erg flauw dat we nog steeds als huishoudmiepen door het leven moeten gaan.
Bij de uitgang staat Michel Noordman, ex-landbouwtechniek. Hij is er zeker van dat er vanavond gemengde koppeltjes zullen ontstaan. Met een onvervalst plat accent: Iedereen weet toch dat driekwart van de Diedo-dames hier is om geschaakt te worden door een landbouwtechneut. Dat gaat prima samen: cateringvrouwen en trekkermannen.
Suzanne Kuyt, zesdejaars plantenveredeling, vindt al die vooroordelen maar onzin. Zulke dingen houd je echter altijd wel. Je kunt het vergelijken met niet-Limburgers tegenover Limburgers. Diedenoorders zijn de Limburgers van Wageningen, aldus een resolute Kuyt
Het levende bewijs van de vooroordelencultuur in Wageningen is Anke van der Stee, student economie aan de LUW. In haar eerste jaar werd ze herhaaldelijk voor Diedo aangezien. Voor deze avond had ze eerst het plan om als Diedo verkleed te gaan, maar daar heeft ze toch maar van af gezien

Re:ageer