Wetenschap - 8 oktober 1998

Geef mij maar een leuk vakboek in plaats van die vrije dag

Geef mij maar een leuk vakboek in plaats van die vrije dag

Geef mij maar een leuk vakboek in plaats van die vrije dag
Thea Kuijpers, secretaresse
Grote gebeurtenissen werpen hun schaduwen vooruit. Een maand of drie geleden verhuisden enkele DLO-medewerkers naar het bestuursgebouw, in het kader van de fusie waaruit Wageningen UR zal verrijzen. Onofficieel bestaat Wageningen UR al, maar volgens secretaresse Thea Kuijpers moet de echte deal nog worden ondertekend
Zo'n verhuizing maakt toch meer indruk dan je zou denken. Je laat collega's achter en vindt hier nieuwe. We zitten in een totaal ander gebouw, hebben een andere managementtop: de raad van bestuur en het managementteam, de projectleiders.
Er moest ruimte voor ons worden gemaakt. Ik voel me wel een beetje een infiltrant, zegt Thea Kuijpers, thans secretaresse van bijna-ex-DLO'er Dick van Zaane en professor Bert Speelman. Ze lacht er gelukkig wel bij. Het is echt niet zo dat de collega's van de LUW het ons laten voelen, hoor!
Toen haar werd gevraagd of ze een ander baantje binnen DLO ambieerde of naar het bestuursgebouw wilde, was de keuze niet moeilijk. Ze voelde zich zelfs een beetje jarig, zo leuk vond ze het. Ik heb altijd bij de LUW willen werken. Ik heb negen jaar als DLO'er bij PUDOC in het Kopshuis gewerkt en zat dus met mensen van de universiteitsbibliotheek op de afdeling. Eigenlijk al de eerste vorm van samenzijn, van aan elkaar ruiken.
Zo'n grote organisatie als de LUW vond ik prettig. Er was bijvoorbeeld een introductieprogramma voor nieuwe werknemers. Wij gedetacheerde DLO'ers konden daar jammer genoeg niet aan deelnemen. Nu zou ik dat programma heel graag willen volgen. Ik weet niet of het er nog is.
Toen ik in 1996 gedetacheerd werd bij DLO-centraal miste ik tal van dingen. Ik was opeens afgesneden van de LUW. Zelfs de bodenlijsten van de vakgroepen die ik allemaal uit mijn hoofd kende, kon ik niet meer gebruiken! In zo'n grote organisatie is alles veel gestructureerder, daar houd ik van. Het maakt ook dat je veel anoniemer bent en daardoor vrijer. Bij DLO zijn de instituten sterk op zichzelf gericht; allemaal eilandjes. Die komen nu onder een paraplu. Maar eerst moet DLO zich losweken van het ministerie van Landbouw. Het wordt een stichting en de huisstijl-projectgroep kijkt nu naar de naamgeving van de verschillende entiteiten, zodat de herkenbaarheid daarvan wordt gewaarborgd.
Tegelijkertijd moet Wageningen UR ook zijn herkenbaarheid krijgen, vooral in het buitenland. In de Europese Unie zal het lastig worden. Eerst konden de DLO-instituten de markt op om projecten binnen te halen, maar die kans is veel kleiner nu ze wellicht als een organisatie naar Brussel toe moeten opereren.
Om goed te kunnen functioneren, vindt ze, moet je kennis hebben van de organisatie. Daarom wil ik dat introductieprogramma zo graag doen. We zijn nog steeds gedetacheerd als DLO'ers, zolang de reorganisatie nog niet officieel van kracht is. We zijn nog niet ingeschaald, hebben ook nog geen functie-omschrijving. Kuijpers twee bazen zijn heel verschillend bezig. Van Zaane is directeur Onderzoek voor DLO en projectleider Onderzoek voor Wageningen UR en Speelman is prorector en projectleider Onderwijs en Studentenzaken. Ik vind het heel leuk dat ik zo dicht bij het beleid zit.
Er is veel werk en daar moet nog vorm in komen. Ik ben een perfectionist en vind het moeilijk om iets af te wijzen. Speelman is braakliggend terrein voor mij; ik moet mij nog helemaal inlezen. Als hij een stuk nodig heeft, dan moet ik het eigenlijk al hebben liggen. De taak van de secretaresse is om de baas een stap voor te zijn.
Ze heeft een hoge pet op van human resource management. Veerman zegt dat het belangrijkste kapitaal van Wageningen UR het personeel is. Daar sta ik helemaal achter. Het is voor alle partijen goed wanneer de werkgever probeert de werknemer tot zelfontplooiing te stimuleren. Dat gebeurt nog veel te weinig. De persoonlijke benadering van de mensen moet veel meer op de voorgrond treden. Dan gaan ze in hun eigen competentie geloven en daarnaar handelen.
Het werk zou veel flexibeler moeten worden. Ik moet mijn verlofdagen, die ik in twee jaar heb opgebouwd bij DLO, voor het eind van dit jaar opnemen. Daar heb ik voor moeten tekenen. Maar ik voel me prettiger als ik kan doorwerken; ik vind het niet efficient om nu verlof te nemen terwijl ik nog in een inwerkperiode zit. Ik voel mij heel betrokken bij mijn werk. En voor die betrokkenheid word ik nu gestraft doordat mijn verlofdagen vervallen als ik ze niet opneem. Dan zeg ik: geef mij maar een leuk vakboek in plaats van die vrije dag. Want als ik heb doorgewerkt, wil ik wel dat daar iets tegenover staat!
Voor de een is verlof wel goed, voor de ander niet. Ik werk graag. Zelfs al is het sjouwen met zware dozen zoals tijdens de verhuizing, want ik zet overal mijn schouders onder. Toen mijn baas binnenkwam, stond alles netjes op zijn plaats. Een complimentje zou ik best leuk hebben gevonden. Want de kaboutertjes doen het niet, hoor!

Re:ageer