Wetenschap - 26 januari 1995

Fax | Ouagadougou

Fax | Ouagadougou

Astrid van den Broek is biologe en werkt sinds voorjaar 1993 in Burkina Faso bij een malaria-bestrijdingscentrum, het Centre National de Luute contre le Paludisme.


Ik begon hier als stagiaire, toen ik in mei 1993 met mijn vriend mee naar Burkina was gekomen (gefinancierd door een VSB-beurs, een aanrader voor bijna of net afgestudeerden! ), en ben later aangenomen door het project. Er wordt hier vooral toegepast onderzoek gedaan om verschillende bestrijdingsmethoden op hun effect en toepasbaarheid in een land als Burkina Faso te toetsen. Ik werk in een project dat op grote schaal met insekticide geimpregneerde gordijnen test. Na een jaar basisgegevens verzamelen en het organiseren van de voorlichting, hebben we in 25.000 huisjes verdeeld over tachtig dorpen gordijnen opgehangen. Dat was een hele organisatie, met veel veldwerkers, die samen met de dorpsbewoners voor alle deuren, ramen en ruimtes tussen het rieten dak en de muur geimpregneerd muskietengaas hingen. We proberen zo in het ideale geval - hele dorpen waar iedereen beschermd slaapt - te evalueren wat het effect is op de vectorpopulatie (de malariamuggen), de ziekte prevalentie en
de kindersterfte. Het entomologische deel van het onderzoek valt onder mijn verantwoordelijkheid. Met diverse methodes volgen we wat er gebeurt in de muggenpopulatie (de soortensamenstelling, dichtheid, infectiegraad, het gedrag en de gevoeligheid voor insekticides). Voor mij betekent dat vooral het uitdenken van methoden en protocols, het inwerken van veldwerkers, supervisie, correctie en analyse van resultaten. Ik vind het werk echt ideaal; het is afwisselend, je hebt veel verantwoordelijkheid en het onderwerp is interessant. Ik wil proberen hiermee te promoveren, maar het vele praktische werk is daar tot nu toe lastig mee te combineren.

En juist het praktische werk maakt het zo leuk. Met een team de dorpen in dorpen in om bijvoorbeeld huisjes uit te kammen op muggen of testen te doen met gordijnen. De dorpsbewoners zijn erg tevreden met hun cadeau. Dit jaar hebben ze geweldig goed geslapen tijdens de regentijd. Normaal vangen we gemiddeld over de honderd muggen per huisje, maar met gordijnen slechts vijf of minder. Maar of ze er straks genoeg geld voor over hebben, is nog zeer de vraag.

Het werk vult een belangrijk deel van mijn dagelijks leven, maar daarnaast heb ik ook nog wel van alles te doen. Eigenlijk net als in Nederland: een druk sociaal leventje, sporten, weekendjes weg. In Ouaga ontbreekt eigenlijk erg weinig. Wat ik vooral van Nederland mis zijn de mensen; mensen die je jarenlang kent, familie. Hier is het vaak oppervlakkiger, contacten zijn tijdelijker, met al die expatriates die steeds weer vertrekken. Maar vooral ook anders, zoals met de Burkinabe. Burkinabe zijn trouwens wel erg open en weten, ondanks alles, toch wel iets van hun leven te maken. Contacten zijn vaak vrolijk en gezellig, hoewel ik de laatste tijd een beetje last heb van de materiele kant van vriendschap. Iedereen wil geld lenen en nu ik daar eenmaal aan heb toegegeven, weet iedereen me te vinden. Dat hoort erbij, wanneer je geld hebt, dan deel je dat met familie en vrienden. Maar soms vraag ik mij wel eens af of het nu om de vriendschap gaat of om het geld.

Een uniek aspect van het werken hier is dat je erop uit kunt trekken. Ik heb nu al ongeveer heel Burkina van noord tot zuid bezocht. Maar ook stukjes Mali en Benin. Verder woon ik hier in een klein huisje, a honderd gulden in de maand, midden in een Afrikaanse wijk. Als ik daar op mijn brommer doorheen rijd, zijn er heel wat kindertjes die me achterna roepen: Nasarra (blanke), ca va?. Sinds kort heb ik Nederlandse buren, omdat de Burkinabe buurman zijn huis gemeubileerd in onderhuur wilde doen, maar alleen aan blanken. Daar waren wel wat Wageningers voor te vinden.

Voorlopig blijf ik nog wel even hier. Ik ben net aangenomen via DGIS op hetzelfde project waar ik nu werk. Dat was wel een moeilijke beslissing, omdat mijn vriend over een half jaar weer terug gaat naar Nederland. Maar gezien de kansen voor een bioloog op een baan in Nederland..."

Re:ageer