Wetenschap - 30 maart 1995

Fax | Hamberg, brd

Fax | Hamberg, brd

Arthus Bos studeerde in 1992 als milieuhygienist. Sinds kort werkt hij op de vakgroep Hydrobiologie van de universiteit van Hamburg aan eenpromotie-onderzoek.


Sinds enige tijd woon ik in Hamburg en ben daar een promotie begonnen aan de universiteit. Wat me direct in het begin al opviel was dat het verschil tussen het leven hier en in Nederland veel kleiner is dan dat ik me had voorgesteld. Op bezoek in Nederland bleek dat velen dezelfde ongegronde vooroordelen bezitten, als die ik bij mezelf heb ontdekt. Hoe is het toch mogelijk dat wij, Nederlanders - die internationaal nog steeds als tolerant beschouwd worden; waar we ook enorm trots op zijn - zo weinig weten of beter willen weten van onze naaste buren?

Ik moet toegeven dat het even wennen was om als afgestudeerde Wageninger naar Duitsland te vertrekken. Dat, terwijl ik, zoals velen onder ons, ervaring in warmere streken heb opgedaan. Bovendien is het een hele klus om uit te leggen dat je naar het nabije Oosten vertrekt. Ontwikkelingshulp, ja daar kun je mee aankomen, maar naar Duitsland ga je toch alleen uit eigenbelang. En daar komt dus nog bij dat Duitsland voor Nederlanders altijd een zekere bijsmaak heeft.

Het zit mij natuurlijk ook nog steeds niet lekker dat we onze enige kans om officieel wereldkampioen voetbal te worden, aan de Duitsers hebben afgestaan. Als we echter onze voetbalprestaties omrekenen naar het aantal inwoners, zijn we eigenlijk al jaren de beste van de wereld. Iets verder terug dan de jaren zeventig wordt het heter onder de voeten; maar hoeveel EG-burgers kunnen zich dat nog voor de geest halen?

Hier heb ik ontdekt dat de Duitsers een heel andere kijk op Nederland hebben dan wij op Duitsland. Zo vindt men Nederland een vriendelijk land, dat ze graag bezoeken. Alle Nederlanders spreken Duits, hetgeen erg makkelijk is wanneer je de weg kwijt bent of boodschappen moet doen. Bovendien zijn Linda en Rudy zeer gezellig, dus ja die Hollanders, daar is eigenlijk niets mis mee. En Neerlands trots, onze kaas aangeboden door Frau Antje, laat in Duitsland eveneens een goede indruk achter.

Toch speelt de alom bekende burenstrijd de Nederlander al jaren parten, hoewel de laatste tijd pogingen tot ontspanning worden gedaan. Zo heb ik gezien dat Koot en Bie ons hebben voorgesteld eindelijk eens samen met een Duitser de Kerst door te brengen. Echter, door misverstanden en onwetendheid is het daar, voor zover ik weet, nog niet van gekomen. Ook onze dierbare koningin, die van zeer nabij kennis nam van het Duitse volk, deed in haar kerstboodschap een beroep op haar onderdanen eindelijk eens de stekels te laten zakken en het nieuwe jaar met een frisse blik te beginnen.

Ik heb geprobeerd mijn vooroordelen over boord te gooien. En wonder boven wonder: het is gelukt. Probeer het ook. Wij Nederlanders geven tenslotte altijd het goede voorbeeld."

Re:ageer