Wetenschap - 11 september 1996

Even Wageningen bellen

Even Wageningen bellen

Even Wageningen bellen
Stichting Kennisstad krijgt vorm
Stichting Kennisstad Wageningen is meer dan wat cement tussen LUW en DLO. Directeur Jaap Meijer ziet dus een toekomst voor zijn stichting Kennisstad, ook na de fusie tussen DLO en LUW. De stichting is een samenwerkingsverband dat Wageningen aantrekkelijker moet maken voor bedrijven in de groene sector. Wageningen is een metafoor voor expertise. Dat moeten we uitbuiten. Via workshops, Internet en misschien zelfs een speciale telefoonlijn gaat Kennisstad de afstand verkleinen tussen bedrijven die expertise nodig hebben en de instellingen waar kennis wordt geproduceerd, zoals LUW en DLO
Meijer excuseert zich als hij zijn broodtrommel op tafel zet. Tussen de middag heeft hij doorgewerkt, waardoor hij nog niet in de gelegenheid is geweest om te lunchen. Het concept-ondernemingsplan verandert nog dagelijks. Meijer laat zich breed adviseren. Ongeveer veertig mensen heeft hij om advies gevraagd. Daarnaast bezocht de directeur een tiental plaatsen waar al een soortgelijke stichting functioneert. Als een koe die haar voer herkauwt, om dat later in kleine partikeltjes in de lebmaag op te nemen. Zo verwerk ik al die indrukken in het ondernemingsplan. Meijer neemt nog een hap van zijn boterham met pindakaas
Hoewel op het eerste gezicht vergelijkbaar, onderscheidt de Wageningse stichting zich volgens Meijer duidelijk van soortgelijke initiatieven in andere steden. Hij wijst op een muurvullende poster. Op een uitzicht over de stad Wageningen zijn de logo's afgedrukt van de oprichters; gemeente, provincie, LUW, DLO, Stoas, Gelderse ontwikkelingsmaatschappij en Rabobank. We hebben hier een uniek draagvlak. Delft Kennisstad is bijvoorbeeld een puur gemeentelijke instelling. Het Nijmeegse Gelderkennis richt zich vooral op ondersteuning van startende bedrijfjes
Bij de oprichting van de Wageningse stichting waren die kleinere bedrijven niet betrokken. Hoe die ondernemingen een plaats krijgen in de organisatie, is nog onderwerp van discussie. Voor Meijer staat wel vast dat ze een plaats krijgen. Misschien is er ook niet een oplossing voor al die bedrijven. Een beginnend bedrijf op een zolderkamer heeft andere wensen en mogelijkheden dan een groot bedrijf als Nutricia. Voorop staat dat de bedrijven profijt moeten hebben van hun binding met Kennisstad. We worden geen belangenclub, maar ook geen gezelligheidsvereniging.
Kennisstad zich gaat richten op vier hoofdthema's. Centraal staat het uitwisselen van kennis tussen de kennisinstellingen, en met de gebruikers. Dat kan door bedrijven en instellingen samen te brengen in zogenaamde kenniskringen, groepen waar mensen hun ideeen tijdens workshops delen. Ook wil de stichting kennis verspreiden door ervoor te zorgen dat afgestudeerden een werkplek krijgen waar hun kennis wordt benut. Een derde thema is het bevorderen van commerciele toepassing van kennis en het aantrekken van bedrijven. Daarmee hangt ook het vierde thema samen: het promoten van Wageningen als kennisstad
Projecten
Maar die thema's worden pas tastbaar als ze worden uitgewerkt in de vorm van projecten, erkent Meijer. Een typerend project wordt het bouwen van een Internet-site in samenwerking met stichting Cereales. Middels die site wordt wetenschappelijke informatie ontsloten voor de agribusiness. Adjunct-directeur Charles Crombach: Het bijzondere is dat we de informatie via Internet niet alleen dichter bij de bedrijven brengen, maar ook zo laten opschrijven dat het eenvoudig te begrijpen is. Als je het over modificaties in koolhydraten gaat hebben, dan begrijpt niemand het. Je moet duidelijk maken wat een koekjesfabrikant eraan heeft.
Ook wil Kennisstad nieuwe markten aanboren voor afgestudeerden van de LUW, bijvoorbeeld banen die nu nog in handen zijn van Delftse ingenieurs. Voor beide projecten verzorgt Kennisstad alleen de coordinatie en het contact met de subsidiegever. Ook toekomstige projecten wil Meijer voornamelijk door derden laten uitvoeren. Het is niet de bedoeling dat Kennisstad een grote organisatie wordt.
Onder de paraplu van de stichting is ook de organisatie ondergebracht van de Wageningse Kennisdagen. Dit driedaagse evenement wordt volgend jaar voor het eerst georganiseerd. Wageningen toont dan welke kennis er in de stad aanwezig is, met workshops, lezingen en tentoonstellingen. Oorspronkelijk was het evenement bedoeld om het lustrum van de universiteit te vieren, maar inmiddels zijn ook andere instellingen betrokken bij het initiatief
Opvanghuis
Doordat deze projecten geheel buiten Kennisstad zijn opgezet, zou de indruk kunnen ontstaan dat de stichting functioneert als een soort opvanghuis voor Wageningse projecten. Meijer heeft die indruk niet. We oogsten nu wat anderen voor ons hebben gezaaid. Maar we zaaien zelf ook, wat we later gaan oogsten. Zo werkt Kennisstad samen met de gemeente om bedrijven te overtuigen naar Wageningen te verhuizen. We zijn al redelijk ver in de onderhandelingen met een branche-organisatie, die haar kenniscentrum naar Wageningen wil verhuizen.
Een van de nieuwe dingen die Meijer wil zaaien, is de kennistelefoon. De laatste jaren roepen mensen dat het goed is als je op een telefoonnummer terecht kunt met al je vragen over milieu, voeding of landbouw. Even Wageningen bellen. Maar niemand zoekt dat uit. Ik vind dat wij dat moeten oppakken en serieus moeten kijken of er een markt is voor zo'n telefoonlijn.

Re:ageer