Wetenschap - 29 juni 1995

Eindelijk nieuwe tafeltjes in de Bongerd

Eindelijk nieuwe tafeltjes in de Bongerd

Meer beenruimte, niet gammel en toegankelijk voor rolstoelgebruikers

Hele generaties studenten zijn ermee groot gebracht, hebben zich er aan gestoten en geergerd. Drie keer per jaar waren de tafels en stoelen in sporthal de Bongerd dankbare objecten om examenspanningen op af te reageren. Als alles goed gaat komt daar na bijna twintig jaar verandering in: het examenmeubilair in de Bongerd wordt vervangen. Het einde van een traditie.


In 1992 bleek uit een evaluatie van studentenvoorzieningen dat de examentafels in de Bongerd, na de billboards bij het Centraal Magazijn, hoog scoren op de top tien van studentenergernisjes. De tafels zijn te klein, er is geen beenruimte en zowel tafels als stoelen zijn gammel en wiebelig. Vooral voor de lat onder het tafelblad mag de ontwerper worden onderworpen aan teloor gegane creatieve middeleeuwse lijfstraffen: noch lange studenten noch korte studenten kunnen hun benen kwijt. En als ze onverhoopt toch langs de obstakels worden gewurmd zit de student drie uur in een onmogelijke positie. Afgeknelde en opgeblazen voeten behoren dus tot de klassieke examensymptomen. Rustig wegsluipen na al dan niet bevredigende afronding van de vragen was er ook al niet bij: bij het opstaan bleek de tafel nogal eens vergroeid met de voeten. En de vervolgens omkieperend tafelstoelstudent veroorzaakte in De Bongerd een aardig kabaal. Maar dit lijkt nostalgie te worden.

De tijd is rijp, vinden nu ook de medewerkers van Studentenzaken om de tafels na bijna twintig jaar te vervangen. Maar de dichtgebudgetteerde universiteit kent geen potjes voor examenmeubilair. Tot nu toe werden slechte tafels en stoelen, degene die echt niet meer bleven staan, bij elke examenperiode uit de collectie gehaald en vervangen of gerepareerd. Die kosten liepen nooit zo hoog op dus daar werd altijd wel wat op gevonden.

Vierhonderd tafels en stoelen vervangen is andere koek en dus ging Henk van Dijk van Studentenzaken op zoek naar geld. Er is ergens een pot voor niet-vakgroep gebonden apparatuur. Daar valt dit wel onder, dachten wij, maar de pot was al helemaal leeg. We hebben toen nagezocht of huren een optie is, maar dat zou alleen voor de Bongerd al op 5500 gulden per examenperiode uitkomen. Na wat speurwerk vond ik een calamiteitenpot bij Gebouwen en terreinen en daar bleek voor dit jaar nog geld in te zitten voor tweehonderd tafels en stoelen."

Dus bestelde Van Dijk de tafels en stoelen voor dertigduizend gulden en voor het volgend jaar is er een garantie dat er voor nog eens twintigduizend gulden aangeschaft kan worden. Ik vind het niet meer dan normaal dat je studenten een fatsoenlijke examenplek geeft en dat kan dus nu vanaf augustus. Bovendien is het voor mensen met een rolstoel nu eindelijk mogelijk om gewoon aan te schuiven."

Kunststof

De bestelde tafels en stoelen zijn volgens de folder van leverancier Roma uit Boxmeer echt examenmeubilair. Wat is het kenmerk van een echte examentafel. Het belangrijkste is dat ze snel op te zetten en af te voeren zijn. De bladmaat is standaard zestig bij negentig centimeter en ze moeten niet te veel opslagruimte in nemen. De stoelen, deze zijn van kunststof, moeten goed zitten." Eisen die dus weinig met het comfort van de student van doen hebben.

Bij de Nederlandse Vereniging voor ergonomie zijn geen verdere eisen bekend waaraan goed examenmeubilair moet voldoen. De vereniging verwijst door naar het Nederlands normalisatie instituut dat immers overal wel een norm voor weet op te diepen. Helaas: er zijn bij het instituut alleen normen bekend voor lage tafels (norm 3531) en voor meubels in het lagere onderwijs en bureaumeubilair (norm 3831). Hier ligt dus nog een dankbaar werkveld voor een paar adviescommissies en aanpalende deskundigen.

Spijkertjes

Omdat een tiental tafels al eens is vervangen, kan Bongerdbeheerder Rene Ackerman het verschil tussen oude en nieuwe setjes tonen. Het zal toeval zijn, maar bij de eerste de beste oude stoel die we pakken is het raak; aan een kant blijken alle schroeven het te hebben begeven. Het tafeltje, zonder sierlijstje en met uitstekende spijkertjes, is van gewone, gemiddelde gammelheid. De examenergenissen sluipen uit de vergetelheid bij de eerste beste poging de benen te parkeren.

De nieuwe tafels kenmerken zich door eenvoud. Wat heeft een tafel nog meer nodig dan vier poten en een blad? De stoelen van kunststof hebben zelfs een beetje vering en wippen op de achterpoten lijkt dankzij de rubber dopjes een niet onoverkomelijk probleem. Bovendien en dat vindt Ackerman een fijne bijkomstigheid nemen de tafels en stoelen in opgeklapte toestand beduidend minder ruimte in beslag dan de oude. Dus wellicht blijft er straks nog wat manoeuvreerruimte over in de berging.

Bij het zien van zo'n tafeltje, vraag je je toch af waarom ooit voor de oude tafel is gekozen. Het antwoord is simpel: er was op dat moment niets anders. Het snel in- en uitruimen van de zaal was bovendien een belangrijk argument voor Studentenzaken. En dat inruimen lukt heel aardig. In de weekends van een examenperiode werden uitzendkrachten ingehuurd die dat voor 4000 gulden per periode doen. Maar daarnaast moesten sporters 's avonds de zaal even in- en uitruimen om nog even te kunnen sporten.

Dat ging wel snel, maar niet zachtaardig. De tafeltjes even met een hand optillen, met binnenkant voet een tikje tegen de poten en bam!, daar liggen ze. De stoelen op een rij geven een prachtig domino-effect na een duwtje tegen de voorste. Vervolgens hoeven ze alleen nog maar op een hoop in de hoek te worden geschoven en voila: er is weer plaats om te sporten. Dat elke periode weer ruim duizend gulden aan schade ontstond, werd op de koop toe genomen. Het stopzetten van het sporten tijdens de examenperiodes zou de schade aanzienlijk verminderen, maar ja, sporten moet, sporten is goed. Ook in de examenperiode. Wellicht dat het eveneens aangeschafte transportsysteem nu uitkomst biedt.

Met de komst van nieuwe tafels lijkt het benen-probleem definitief achter de rug. Maar, natuurlijk is er een maar, alleen de slechtste Bongerdtafels gaan naar de sloop, de andere gaan naar ander examenlokaties op Landmeetkunde, in het Transitorium, op het Wiskundebordes, en aan de Hollandseweg. Als daar geexamineerde vakken de komende perioden slecht scoren in de Muggenenquete weten we alvast hoe dat komt.

Re:ageer