Wetenschap - 11 juli 1996

Een motie tegen de Golfoorlog

Een motie tegen de Golfoorlog

Honderdste vergadering universiteitsraad

Een voormalig raadslid dat te fiets de Wageningse Berg bestijgt om in Belmonte de honderdste vergadering van de universiteitsraad te vieren, heeft voor de zekerheid Meteo Consult geraadpleegd. Het ziet er regenachtig uit en Meteo signaleert een regenbui die oprukt richting Wageningen. Symbolischer kan het niet: een tuinfeestje van (oud)raadsleden, terwijl de donkere wolken zich samenpakken boven de universitaire democratie.

Aanwezig op het partijtje is ook Taco Kuiper, tien jaar geleden student-raadslid voor de inmiddels ter ziele gegane Democratische Studenten Lijst (DSL). Hij schuift aan tafel met zijn toenmalige opponent Rob Janmaat van de Progressieve Studenten Fractie (PSF) en diens fractiegenoten Philippe Spapens (raadslid in 1990 of zo) en Martine Segers, die binnenkort de universiteitsraad verlaat.

Enige betrokkenheid bij het universitaire gebeuren lijkt een succesvolle carriere niet in de weg te staan. Kuiper leidt inmiddels een eigen milieu-adviesbureau, Janmaat heeft een zelfstandig adviesbureau en zit de Provinciale Staten van Gelderland, Spapens werkt voor Milieudefensie en Segers staat te popelen om als journalist aan de slag te gaan.

Tien jaar geleden, aldus Janmaat, maakte de PSF zich nog druk over de mensenrechten in Indonesie en Zuid-Afrika. Er was toen nog apartheid en de economenclub Aiesec wilde banden aanknopen met de Zuidafrikaanse zusterorganisatie. Pardoes wilde de PSF de LUW-subsidie aan Aiesec intrekken, maar de DSL stak daar een stokje voor, weet Kuiper nog. Dat was een onderwerp waarop beide studentenpartijen zich zwaar profileerden in het studiejaar 1986-1987.

Ik heb tijdens mijn raadsperiode nog geprobeerd een motie over de Golfoorlog in te dienen", herinnert Spapens zich, maar dat was op dat moment al not done." Segers, de jongste: Indonesie speelt ook niet meer. De directe samenwerking van de LUW is gestopt volgens mij, na die opmerking van Pronk. Je hoort er niets meer van." Janmaat fel: Ja, Indonesie heeft de samenwerking stopgezet; de omgekeerde wereld."

De PSF was tien jaar geleden veel activistischer, denkt Spapens. Wij probeerden in 1990 meer puntjes te scoren. We gingen een beetje mee met de Centrale Lijst. Daarvoor wilde de CL nooit voor een motie van de PSF stemmen, omdat het de PSF was. Dat is veranderd met de eerste kinderopvangplaatsen. Wij dienden in en de Centrale Lijst ging mee."

Wij overlegden nooit met de Centrale Lijst, maar met Progressief Personeel", weet Janmaat nog. Daarmee hebben we aardig wat voor elkaar gekregen." Spapens: In mijn tijd was Progressief Personeel veel minder progressief; dat hing sterk van het jaar af."

Ook de opstelling van de Wageningse studentenorganisatie WSO veranderde de afgelopen tien jaar. Janmaat had nog ferme meningsverschillen met de bond. We deugden niet, waren veel te pragmatisch". Rond 1990 werden PSF en WSO zo ongeveer synoniemen, omdat de actieve aanhang van de WSO was afgenomen. Toch bleef de WSO bestaan, als een soort natuurlijke achterban voor de PSF. Omdat de DSL die niet had, was die fractie geen lang leven beschoren, denkt Kuiper nu.

Janmaat ziet met lede ogen aan dat de vrije onderwijskeuze de afgelopen tien jaar is afgenomen. We dalen af naar het hbo." Kuiper: Maar je moet niet alles kunnen kiezen. Er is disciplinaire verdieping nodig en de universiteit moet de vragen van de arbeidsmarkt laten meewegen bij de opzet van een studieprogramma." Janmaat: Maar dat moet je niet overlaten aan een richtingscommissie. Je moet leren zelfstandige initiatieven te nemen als student, in plaats van met een pakketje vakken op de arbeidsmarkt aan te komen."

Segers, die aan het eind zit van een geleidelijke verkorting van de cursusduur van zes naar vier jaar, heeft een veel eigentijdser argument voor vrije keuze. Je hebt die keuze nu juist nodig om tijdens je studie een andere richting in te kunnen slaan, zonder dat je een geheel nieuwe studie moet kiezen. Dat kan niet meer met die beperkte studiefinanciering."

Kuiper merkt nog op dat enige sturing vanuit de markt gewenst is - ik zat eerst bij een adviesbureau en merkte dat ik dingen miste in de studie" - maar Spapens ziet dat heel anders. In elke baan mis je dingen. Mensen moeten leren hoe ze moeten leren."

Het is inmiddels gaan regenen in Belmonte en de (oud)raadsleden moeten schuilen onder de monumentale bomen in het park. Petra Ket ontbreekt, het meest venijnige en radicale student-raadslid van de afgelopen tien jaar. Ze komt ter sprake tijdens de feestrede van huishoudsocioloog Cees de Hoog, momenteel weer raadslid. Door haar onovertroffen spreeksnelheid zou zij in staat zijn geweest om in zes seconden elk hoogte- en dieptepunt van de honderd raadsvergaderingen hier de revue te laten passeren."

Petra Ket vroeg om scherpe antwoorden van de LUW-bestuurders, herinnert ontwikkelingssocioloog Jan Den Ouden (eveneens weer in de raad) zich later tijdens de borrel. Eens riep zij tijdens een vergadering van de faculteitsraad: De rector is een lul!" De toenmalige faculteitsbestuurder Van Went riposteerde: Maar wel een magnifieke lul."

Je maakt het niet meer mee, dezer dagen. De financiele commissie is heel belangrijk geworden", zegt Segers gelaten. En feestredenaar De Hoog: De studenten wekken allang geen vijandbeeld meer op. Deze hardwerkende burgers kunnen bij alles op een raadsbreed begrip rekenen."

Re:ageer