Wetenschap - 18 mei 1995

Duurzaamheid in Nepal vooral met mond beleden

Duurzaamheid in Nepal vooral met mond beleden

Boeren en overheden in Nepal staan achter het streven naar een duurzame landbouw, maar in de praktijk leveren projecten van die strekking maar weinig op. Oorzaak is de gebrekkige samenwerking tussen de betrokken organisaties. Deze luisteren ook te weinig naar de boeren, waardoor ze niet alle relevante sociale variabelen meenemen in hun plannen.

Deze conclusie trekt Birenda Bir Basnyat in zijn proefschrift Nepal's agriculture, sustainability and intervention, looking for new directions, waarop hij 29 mei zal promoveren. Hij deed zijn onderzoek bij dr N.G. Roling van de vakgroep Voorlichtingskunde en dr D. Gibbon, voormalig hoogleraar Tropische plantenteelt.

Dat er in de praktijk weinig consensus bestaat over de invulling van het begrip duurzaamheid bemerkte Basnyat bij het doorlichten van een op duurzaamheid gericht landbouwproject waarin agroforestry, permaculture, community forestry en landbouwvoorlichting sleutelwoorden vormden.

Volgens Basnyat neigen projectuitvoerders naar het doordrukken van eigen technologische oplossingen. Zo streeft het agroforestry-project naar de introductie van bomen die tevens dienst doen als veevoer. Boeren geven echter voorkeur aan voedselgewassen en zijn minder happig op een groot bomenbestand op de velden.

Ook hanteren de betrokken organisaties, politici en onderzoekers verschillende (technologische) uitgangspunten: ze besteden veel tijd aan het uitvechten van onderlinge competentiestrijdjes.

Ervaringen in een bodembeschermingproject leerden Basnyat dat het beter is - ondanks organisatorische problemen - alle betrokkenen in een platform te verzamelen. Hier werden ondermeer maatregelen besproken om geulen tegen erosie te beschermen. Dit leidde tot aanpassingen van de oorspronkelijke plannen en een succesvolle implementatie.

Re:ageer