Wetenschap - 5 januari 1995

Doormodderen

Doormodderen

The politics of muddling through is een bekend fenomeen dat tijdens diverse colleges uitvoerig wordt behandeld. De huidige beleidslieden op het Ministerie van Onderwijs en Wetenschappen hebben vroeger in de collegebankjes blijkbaar goed opgelet en doen nu hun uiterste best om dit doormodderen in praktijk te brengen.

Spijtig is echter dat dit geworstel nu juist het schrikbeeld dient te zijn voor iedere bestuurder en dus juist moet worden gemeden in de praktijk, althans zo valt op te maken uit het collegedictaat.

Bovenstaande getuigt van een lelijke misfit tussen theorie (collegedictaat) en praktijk (onderwijsbeleid).

Hoewel in het Wagenings Alumniblad juist naar voren wordt gebracht dat dergelijke misfits met name bij de huidige pas afgestudeerden optreden, duidt het gedrag van de onderwijsbewindslieden erop dat niet alleen onze jonge generatie kampt met een grote kloof tussen praktijk en theorie. En dan te bedenken dat deze oude(re) generatie wel ruim de tijd had om zich naast de studie te ontplooien. Want, zo verwoordt onze eigen Karel Vuursteen de toon van deze vroegere tijd: Snel afstuderen is niet belangrijk, maar je moet naast de studie een aantal ervaringen opdoen, die er toe bijdragen dat je volwassen wordt".

Blijkens de plannen van Onderwijsminister Ritzen hoef je tegenwoordig niet meer volwassen te worden als student; zorg alsjeblieft dat je zo snel mogelijk alle sbu's vergaart en verlies geen tijd aan zaken naast je studie (snelle mensen krijgen een soort oprotpremie). Dat men vervolgens veel kans heeft om als werkloze sneltreinacademicus uiteindelijk in de W.W. terechtkomt is niet van belang, want dat drukt in elk geval niet op de onderwijsbegroting. Hoezo doormodderen?

En oh ja, de academische spoedcursus moet wel door de student zelf betaald worden, want de universiteiten hebben geld nodig om over de problemen na te denken. Had Sinterklaas het een aantal weken geleden niet over eerlijk delen, zoet maar ook zuur?

Geen wonder dat prof. Van den Noort in het WUB constateert dat docenten die hapklare brokken bereiden voor de studenten hoger scoren dan docenten die nog aanspraak maken op de academische attitude van de student; deze laatste groep docenten wil stimuleren dat de studenten kritisch met de collegestof omgaan, maar dat is niet efficient en vertraagt alleen maar de spoedcursus. In de onderwijsnota heten deze hapklare brokken trouwens onderwijs op maat. Een schoolvoorbeeld van misfit lijkt mij zo.

Vervolgens ziet het bedrijfsleven zich genoodzaakt via allerlei interne cursussen jonge academici alsnog op te leiden tot volwassen medewerkers. De hiermee gepaard gaande kosten zijn dikwijls aanleiding de benodigde medewerkers dan maar uit andere landen te rekruteren aldus het Wagenings Alumniblad. Blijkbaar lopen hier wel volwassen academisch geschoolde jonge mensen rond.

Gelukkig is de naam van onze universiteit nog niet veranderd en heten we nog steeds Landbouwuniversiteit. Zodoende kunnen we met z'n allen rustig doorploegen, alleen zijn de vette kleigronden van weleer vertrapt tot een grote modderpoel. Studenten zien zich voor de zware opgave geplaatst in deze modderpoel het hoofd boven de drek te houden. Maar ach, dan hoeft het bedrijfsleven in elk geval geen cursus moddervechten meer te geven.

Voor alle duidelijkheid: Kritiek leveren is makkelijk, dit in tegenstelling tot een constructieve houding. Ik besef maar al te goed dat de huidige onderwijsbegroting een fors offer vraagt van de Nederlandse maatschappij. Indien alle departementen moeten bezuinigingen, is het niet onlogisch dat dus ook onderwijs de broekriem moet aanhalen.

De huidige invulling van deze bezuinigingsoperatie op onderwijs vervult mij echter met zorg. We bevinden ons op een modderveldje dat wordt opgespannen door enerzijds een hoogwaardige Universiteit, echter dusdanig duur dat geen student er zonder huizenhoge studieschuld kan studeren, en anderzijds een uitgeholde academie die verworden is tot een soort uitgebreide stoomcursus.

Beide uitersten zijn onaanvaardbaar. We zullen moeten streven naar een resultaat dat aanvaardbaar is voor alle partijen, dus ook voor de studenten!

Naar mijn overtuiging heeft de maatschappij geen behoefte aan halfwassen academici. Verwacht mag worden dat de Universiteit volwassen jonge mensen aflevert die zich tijdens de studie dusdanig hebben ontplooid dat zij, waar dan ook, een nuttige bijdrage kunnen leveren aan de wereldgemeenschap. En daar willen wij als studentengezelligheidsvereniging voor strijden!

Re:ageer