Wetenschap - 30 oktober 1997

De bierschoen slijt niet meer

De bierschoen slijt niet meer

De bierschoen slijt niet meer
Bierbus
Met een grote doos onder de ene arm en een boterham met kaas onder de andere stapt Frank Sluis de deur uit. Hij komt net van college. Koud was hij thuis of de telefoniste van Heineken belde de bestellingen door. Tijd om te eten had hij niet, vandaar de boterham. Het bier wacht. En zijn klanten wachten op het bier
Sinds maart heeft ook Wageningen zijn Heineken Student Service. Nadat in Groningen twee jaar geleden de eerste bierbezorgservice voor studenten van start ging, nam de vertegenwoordiger van Heineken contact op met Hilbert Roukema. Hij kende de bosbouwstudent nog als de voormalige consumabel van studentenvereniging Ceres, verantwoordelijk voor de inkoop van drank en etenswaar. Samen met een vriend zette Roukema de studentenservice op, waarna het eerste kratje in maart dit jaar werd afgeleverd. Na de vakantie heeft Sluis het werk overgenomen, samen met Ellen van Lienen
Naar haar gaat Sluis op weg in het bont beschilderde minibusje. Onderweg wijst hij naar twee jongens die op de hoek van het Salverdaplein op twee tuinstoeltjes zitten. In opdracht van de gemeente tellen ze auto's. Ze zitten daar al sinds zeven uur vanochtend. Koud, man. Dan zit ik liever in dit busje. Behalve de warmte van de bus is het de zelfstandigheid die Sluis trekt in dit bijbaantje. Al word ik gewoon per uur betaald, het is toch een soort eigen onderneming. We voeren zelf de boekhouding, het voorraadbeheer en de promotie. Aan het eind van de maand wil ik toch meer verkocht hebben dan de maand ervoor.
Op de markt wacht een vrouw, twee kratjes lege flessen voor zich: Van Lienen. Ze kent Sluis van Ceres, ze zijn beiden lid. Op naar de biervoorraad. Het busje springt over een verkeersdrempel en stopt voor een schuurtje, gevuld met kratten frisdrank en bier van het Heineken-concern. Van Lienen neemt de bestellingen door en stapelt kratten naast de schuur: Heineken, Amstel en wat frisdrank. De speciaalbieren Koninck, Wieckse en Vos blijven in de schuur
Volgens concurrent Gerrit Jan Woudenberg, een belangrijke speler in de Wageningse bierbezorging, is vooral Heineken weinig populair onder studenten. Zijn top-tien wordt aangevoerd door Grolsch; Heineken komt er niet in voor. Toch vindt Sluis het niet bezwaarlijk dat hij geen Grolsch kan verkopen. Ik proef het verschil niet. Zeker als ik er een paar op heb, dan maak ik echt geen onderscheid tussen Heineken, Oranjeboom of Dommelsch. Sluis is optimistisch over de lage Heineken-omzet van Woudenberg. Misschien komt dat doordat de Heineken-drinkers bij ons bestellen.
De eerste stop. Studentenhuis Centraal. Sluis en Van Lienen sjouwen de kratjes Amstel door het smalle trapgat naar een woning boven een winkel in de Hoogstraat. In de grote doos die Van Lienen meesjouwt blijkt een pin-apparaat te zitten. Via de telefoonlijn van het huis zoekt het ding contact met de computer van de bank. Een bewoner trekt zijn pas en probeert te betalen. Huisgenoten Jasper Schuiten, Marco Albrecht en Evelyn Geurtsen zien het aan vanaf de bank. Het salontafeltje voor hen staat vol lege flessen. Op de etiketten staat Leeuw bier en Hobbs. Da's geen reclame, grapt Schuiten. Gisteren heeft een aantal huisgenoten vreemd gedronken, maar sinds de studentenservice aan huis levert, drinken de bewoners van het pand vooral Amstel. Geurtsen: Dat drinken we op de kroeg ook. We zijn eraan gewend. De kroeg, dat is Ceres. De wanden van de keuken zijn bedekt met documenten die bewijzen dat elke bewoner van het huis er lid is. De betaalautomaat blijkt vandaag niet te werken. Morgen komen Sluis en Van Lienen terug om de contanten op te halen
Van Lienen heeft veel geleerd sinds ze werkt voor de studentenservice. Voor ik hier werkte, wist ik weinig van Wageningen. Nu weet ik bijna overal de weg. Het is nooit saai. Je komt bij allerlei mensen over de vloer, want we leveren natuurlijk niet alleen aan Ceres-huizen.
Sluis trapt de rem diep in. Bijna reed hij het huis aan De Nude voorbij. Dat heb ik hier altijd. Van Lienen: Dat is wel goed; als de bus wat verder staat, kunnen de buren zien wat we bezorgen. Misschien brengt het ze op een idee.
Terwijl een huisgenoot probeert te pinnen, hangt Klaas Jan van de Belt met een bierflesje in de deuropening. Hij is voor het bestellen, ik voor het opdrinken. Het huis is overgestapt van Woudenberg op de studentenservice om punten te sparen. Bij ieder krat krijgen de huisgenoten een punt. Ze sparen voor een parasol. Of ze die voor de zomer bijeen gespaard hebben, weet Van de Belt niet
Ook de bewoners van het pand aan de Churchillweg sparen punten. Vanaf de wand kijkt Tatjana in verschillende badpakken toe op de verwoede pogingen van Sluis om het pin-apparaat aan de praat te krijgen. Bewoner Edwin Nijdam koopt op zijn tijd ook wel eens Bavaria. Ja, die Frank is niet goedkoop. Als de Bavaria in de aanbieding is, dan rijd ik de auto naar de Edah en vul de achterbak met kratjes. Dat scheelt twintig cent op een flesje. Op honderd flesjes in de maand is dat toch snel zo'n ... vijftien flesjes.
Bij de laatste stop blijkt dat de bierbus een einde heeft gemaakt aan een lange traditie in studentenhuis Hotel De Kroon. Rene van Oosten: De sjongste, degene die het kortst hier woont, moet altijd het bier halen. Daarvoor hebben we zelfs een aparte schoen, omdat de rechter meer slijt door het gewicht van een krat bier. Toen ik de regel aan de nieuwe bewoner uitlegde, liep hij naar de telefoon en belde de studentenservice. Die schoen zal wel niet meer slijten.

Re:ageer