Wetenschap - 6 februari 1997

De afdeling Tekstverwerking isom zeep gebracht door de pc

De afdeling Tekstverwerking isom zeep gebracht door de pc

De afdeling Tekstverwerking isom zeep gebracht door de pc
Rinia Baldew-Rasiawan, secretaresse bij de sector Landinrichting en milieu
De afdeling Tekstverwerking is nooit officieel opgeheven. Er is nog een piepklein deeltje bij IenD. Misschien is dat wel ondergebracht bij het IenD-secretariaat. Maar in principe bestaat Tekstverwerking niet meer. Klaarblijkelijk durft niemand de knoop door te hakken. Het is gewoon doodgebloed. Rinia Baldew-Rasiawan was gedurende elf jaar medewerker van de afdeling, waar jarenlang een grote groep vrouwen ellenlange rapporten, brieven, verslagen en proefschriften met ingewikkelde formules uit de machines liet ratelen
Ze zeiden altijd tegen ons: Zoveel vrouwen bij elkaar, dat kan nooit goed gaan. Maar er heerste juist een goeie, collegiale en gezellige sfeer; heel sociaal en warm. Sommige vrouwen zaten er al twintig jaar! De ambitieuzeren - dat zagen we meteen - die bleven niet lang. In de bloeiperiode van de afdeling werden er steeds meer mensen aangenomen.
We hadden een uniforme aanpak, ook voor de lay-out et cetera, want daar waren we in gespecialiseerd. We konden op elk moment een proefschrift of een andere tekst van elkaar overnemen, geen probleem. We konden elkaar helpen, als er bijvoorbeeld een haastklus was. Dan nam iedereen een aantal pagina's en maakten we het samen af. Er werd daar heel hard gewerkt. Als iemand van de ochtendploeg nog iets wilde afmaken, dan stond er al iemand van de middagploeg te trappelen van ongeduld om te beginnen. De basis van mijn kantoorwerk heb ik bij Tekstverwerking geleerd, want ik kom eigenlijk uit het onderwijs. In Suriname heb ik de Kweekschool plus een akte Tekenen gedaan.
Toen kwam de personal computer. In feite is de afdeling Tekstverwerking om zeep gebracht door de pc. Iedereen wilde zo'n ding hebben; dat vonden ze leuk, dat was nieuw. Maar wij dachten: Al die dure wetenschappers, die hebben wel wat beters te doen dan tikken. Dat gaat wel weer over. Maar de pc heeft de pen verdrongen. De wetenschappers bleven zelf tikken! Wel kwamen ze daarna hun floppy's bij ons brengen, of de tijdrovende moeilijke formules, en dan konden wij onze professionele touch erover laten gaan. Maar ik merkte dat het werk afnam.
Financiele en economische zaken liet ons uren schrijven; ze wilden weten hoe lang we over een pagina deden en hoe duur we per pagina waren. Ze vergeleken de uitkomst met andere bedrijven en berekenden wat wij kostten. Het viel allemaal samen met de bezuinigingen en met de bestuursverandering en het ontstaan van de middenstructuur.
Ik had allerlei cursussen gevolgd. Ik moet zorgen dat ik iets anders krijg!, dacht ik. Het hoofd van onze afdeling had ons al ingelicht over de inkrimping, die onder andere ook op Tekstverwerking zou plaatsvinden. Er werd wel van je verwacht dat je solliciteerde, al was dat niet verplicht. Regelmatig kregen we op ons bureau een pakketje met vacatures. Af en toe kwam de personeelsconsulente met ons praten. Ik bleek de enige te zijn die had gesolliciteerd. De andere vrouwen zagen het niet zo zitten; het is een hele stap, van Tekstverwerking naar een secretaressebaan. Ik was wel aan wat anders toe, maar de anderen dachten: Als we maar hard werken, dan redden we het wel. Maar niet dus.
Van het oude Hoofdgebouw waren de anderen naar het nieuwe Bestuursgebouw verhuisd; weer later werd de afdeling ondergebracht bij I&D. Daar waren ze verdrietig en teleurgesteld over; ze waren veel liever in het Bestuursgebouw gebleven.
Ik was de eerste van de afdeling die solliciteerde naar een baan. Op het sectorbureau Landinrichting en milieu, daar werd ik meteen aangenomen, zeven jaar geleden. Er was niets, de hele sector moest nog worden opgezet. Er waren zelfs geen meubelen! Mijn cursussen Notuleren, Management, Financien, Beheer en Leidinggeven komen hier uitstekend van pas. Ik ben dus goed terechtgekomen; ik heb leuk werk en heb een aardige baas aan sector-directeur Albert Olde Daalhuis.
En wat gebeurde er met de rest van de vroegere Typekamer? Een aantal vrouwen ging met de vut, weer anderen probeerden uit alle macht met hun volledige inzet een kleine, zelfstandige eenheid te blijven, ook als facilitair groepje. Maar dat mislukte.
Ja, de teleurstellingen waren heel groot in die tijd. Toch zijn de meesten van ons intern geplaatst, dus die zijn ook aardig goed terechtgekomen. Met sommigen hebben ik vrij regelmatig contact en dan hebben we het nog vaak over die prettige en gezellige tijd op Tekstverwerking. Daar denken we met weemoed aan terug. Toch heb ik geen spijt. Ik heb mijzelf goed kunnen ontwikkelen en heb veel plezier in mijn huidige baan als hoofd van het secretariaat.
Wie al dat typewerk nu doet? Ja, dat is de hamvraag! Misschien gebruiken ze uitzendkrachten, want die worden heel veel ingezet.

Re:ageer