Wetenschap - 2 maart 1995

De Vries

De Vries

't Lijkt wel of de nota's over de inrichting van de universiteiten en de onderwijskwaliteit over elkaar heen buitelen. Wordt het niet tijd daarmee op te houden en gewoon aan het werk te gaan?

Nee. Er is nog lang geen stabiel evenwicht door de spanning tussen massaliteit en kwaliteit. Ookdoor de voortdurende druk op de middelen, met alle daarmee verbonden spanningen. Als de groei uit de jaren zestig was doorgezet, ging nu de hele rijksbegroting naar onderwijs. Dat kan dus niet.

Ooit is gekozen voor een tweefasenstructuur, maar de tweede fase is direct om zeep geholpen. Er liggen nu drie belangrijke nota's: het onderschatte ARHO-advies van vorig jaar en de rapporten van De Moor en de WRR. Met alle respect vind ik De Moor, die een groot moreel gezag heeft, teveel de belangen van de universiteiten behartigen. Hij noemt de hogescholen niet, terwijl die toch dicht tegen de universiteiten aan schurken. Die vind je veel meer in het rapport van de hoger onderwijs raad, al ontbeert dat operationele structuren. Het is heel reflectief en zeer de moeite waard. Het plaatst de sociaal culturele functie van de universiteit in een ander daglicht. We hebben nu een enorme hoeveelheid hoog opgeleide werklozen. Is dat een maatschappelijk verantwoorde investering? Onderaan ontstaat een baanloze klasse, wegens verdringing op de arbeidsmarkt. Dat is een sociale tijdbom. Al dat geld gaat ten koste van andere groepen. Daar mag je best eens over nadenken en niet vanuit belangenbeh
artiging, wat de VSNU doet, alles overeind willen houden. Het is bedenkelijk dat universiteiten, vanuit hun sterk corporatieve status, elke verandering kunnen tegenhouden.

Kijk, selectie aan de poort is niet eerlijk. Dat leidt tot sociale problemen. De propaedeuse werkt zo niet en is ook niet representatief voor de studie. Diie kun je dus beter afschaffen. Ik voel wel wat voor wat de WRR zegt: een driejarige brede basis en dan een gedegen tweede fase. Na drie jaar durf ik wel te selecteren. Het onderwijs moet dan bovendien op geheel andere leest worden geschoeid. Veel meer probleemgestuurd. Cru gezegd: universiteiten maken mensen af en toe volstrekt ongeschikt voor de arbeidsmarkt. Dat hoor je ook van werkgevers. Problem based learning kan een oplossing zijn. Studenten worden dan getraind in het zoeken naar - en formuleren van operationele oplossingen voor concrete vraagstukken. Sommige dingen leer je niet in een schoolse situatie: eerst een basis bijbrengen en dan meer praktijkgericht werken. Ik voel ook voor financiering door de gebruiker: die kan onderwijs inkopen of de middelen gebruiken om een bedrijfje te starten; financiering van de startmogelijk
heden."

Re:ageer