Wetenschap - 5 februari 1998

Comedy Train

Comedy Train

Comedy Train
Stand-up comedians bij Mac en Co
Het genre werd grootgemaakt door komedianten als Jerry Seinfeld en Eddy Murphy en ook Nederland begint steeds meer warm te lopen voor stand-up comedy. De Comedy Train-avonden in cafe Toomler in Amsterdam zijn inmiddels een populair alternatief voor een avondje stappen. Ook de stand-up comedians zelf gaat het voor de wind. Raoul Heertje en Sanne Wallis de Vries, ooit begonnen bij de Comedy Train, zijn heuse televisie-persoonlijkheden geworden door programma's als Waskracht en Dit was het Nieuws. Landelijke bekendheid ligt misschien binnenkort ook in het verschiet voor Howard Komproe en Najib Amhali. Zij traden vorige week donderdag op tijdens een door studentenvereniging Aktief Slip georganiseerde Comedy Train-avond in cafe Mac en Co
Een man of vrouw met een microfoon die op een podium grappen vertelt, dat is in het kort waar stand-up comedy om draait. Stand-up comedian Raoul Heertje vergeleek het met het spelen van jazz-muziek: je hebt een schema en daarop ga je improviseren. Belangrijk en welhaast onmisbaar onderdeel van de voorstelling is de interactie met het publiek. De wisselwerking tussen toehoorders en performer moet bijdragen aan de snelheid en de onvoorspelbaarheid van de voorstelling
Helaas bleef die interactie afgelopen donderdag wat achterwege en was de bijdrage van een deel van het publiek eerder storend dan verrijkend te noemen. Howard Komproe en Najib Amhali moesten het provisorische podium delen met een groepje verstokte gokkastspelers, die de indruk wekten danig gestoord te worden in hun spel. En het geroezemoes van gezellig keuvelende mensen achter in de goed gevulde zaal overstemde af en toe de comedians, meer dan dat het een bijdrage aan de voorstelling leverde
Toch leverden beide stoorzenders wel het nodige materiaal aan de beide comedians. Amhali gaf op zeker moment een live-verslag van het gokgebeuren (weer een gulden vergokt, mensen) en Komproe verontschuldigde zich dat hij door het gebabbel van het publiek heen praatte. Want ook dat is onlosmakelijk verbonden met stand-up comedy: een iemand uit het publiek is altijd, in de woorden van Komproe, de lul
Meer nog dan het publiek is de etnische achtergrond van beide comedians bron van inspiratie. Zowel Amhali als Komproe nemen hun respectievelijk Marokkaanse en Surinaamse cultuur op de hak en de manier waarop zij dat doen is meer dan alleen grappig en ad rem. Zo af en toe bekruipt de toeschouwer een wat ongemakkelijk gevoel, als hij geconfronteerd wordt met vooroordelen - he, een Marokkaan die een Nederlandse krant leest - waar hij zichzelf misschien wel eens op betrapt
Komproe vertelde met veel vaart over het Surinamer zijn en over bekende Surinamers in Nederland. Hij legde uit dat Arthur (de Goede Tijden-neger), onder Surinamers tegenwoordig een scheldwoord is. Vooral het verhaal over de voorbeeld-negers op tv uit zijn jeugd was ronduit hilarisch. In een een-tweetje met het publiek nam hij alle voorbeeld-negers onder de loep. Michael Jackson was geen echte neger, want hij krijgt binnenkort een tweede kind bij dezelfde vrouw. En wie met Adele Bloemendaal trouwt (Donald Jones) is ook niet echt een idool. Voor Howard Komproe was Isaac, de Love Boat-neger, het grootste voorbeeld uit zijn jeugd
Een deel van die jeugd bracht Komproe overigens door in Hoenderloo en Ridderkerk en ook dat leverde een aantal ijzersterke monologen op. Een bezoek aan de drogist voor het kopen van condooms zorgde voor de hoogste staat van paraatheid in Hoenderloo. Komproe, met niet van echt te onderscheiden Hoenderloos accent; Kiek uut mensn, die neger met dat gekke hoar, die's geil. Maar ook schoolzwemmen, indiaantje spelen met andere allochtone buurtkinderen (wij waren heel politiek-correct) en nieuwsneger Humberto Tan kwamen aan bod. Laatstgenoemde doet volgens Komproe zo zijn best om accentloos Nederlands te spreken, dat hij eigenlijk geen echte neger meer is. Dan kan Komproes oom het beter: Goeienavond mensen, dit is het journaal van acht uur, het is nu kwart over acht, maar ik moest nog even m'n auto parkeren, non?
Najib Amhali, naast comedian afgelopen donderdag ook de MC (Master of Ceremonies, iemand die de acts aan elkaar praat), putte zoals gezegd inspiratie uit zijn eigen Marokkaanse cultuur. Ook in zijn geval leverde dat een aantal uiterst grappige staaltjes vertelkunst op, zoals het verhaal over zijn vader die Sinterklaas voor het eerst ontmoet. Een blanke man met een witte baard voor de deur - een inbreker? Maar ook een heikel onderwerp als het taalprobleem van zijn vader krijgt bij Amhali een grappige wending. Zo gaf hij een wel heel rekbare invulling van zijn taak als tolk tussen leraar en vader. Leraar: Najib moet wel beter zijn best doen op school. Najib: Hij zegt dat ik het heel goed doe op school. Vader van Najib: Isj goed, isj goed. Niet alleen grappig, maar waarschijnlijk ook uit het leven gegrepen
Amhali was van de twee ook het meest cabaretier en ging middels krantenberichten in op de actualiteit. Zo ging hij, met Belgisch accent, in op een bericht dat een Belgisch jongetje zes maanden lang het vliegverkeer in Belgie verstoorde met zijn walkietalkie. Amhali mag met recht een mondkunstenaar genoemd worden; als een ware human beat-box imiteerde hij feilloos het geluid van walkmans in de trein (house en Strauss), de dolfijn Flipper en een straaljager. Tot slot ging Amhali in op vliegangst en probeerde hij het publiek ervan te overtuigen dat turbulentie niet bestaat. Dat hebben ze bedacht om de passagiers in hun stoel te houden. Anders gaat dat maar een beetje heen en weer lopen door het vliegtuig.
Ook bij de act van Najib Amhali lag het tempo van de grappen hoog, zodat het publiek door het luide gelach wel eens een grap miste en Amhali het beloofde uur net niet volmaakte. Al met al toch een geslaagde voorstelling, al is het te hopen dat de Comedy Train een volgende keer het podium voor zichzelf krijgt en de gokkasten een uurtje uitgaan

Re:ageer