Wetenschap - 24 oktober 1996

Celdood door luchtbellen is te verminderen

Celdood door luchtbellen is te verminderen

Luchtbellen die door een reactor borrelen voor de zuurstofvoorziening van dierlijke cellen, spatten uit elkaar als ze aan het oppervlak van het kweekmedium komen. De krachten die hiermee gepaard gaan, doden de cellen in de omgeving. Bloedserum en een zeep, Pluronic F68 genaamd, blijken een beschermende werking tegen de luchtbellen te hebben. Per luchtbel meer zuurstof overdragen zorgt ook voor minder celdood, evenals het vast zetten van de cellen in poreuze deeltjes.

Dit blijkt uit het proefschrift Growth and death of animal cells in bioreactors, waarop Dirk Egbert Martens op 23 oktober bij prof. dr ir J. Tramper promoveerde. De slogan het is pas fijn als er bubbels zijn waarmee Spa in de jaren tachtig bronwater verkocht, gaat niet op voor dierlijke cellen in suspensie", is een van Martens' stellingen.

Dierlijke cellen kunnen eiwitten die ze produceren correct vouwen en ze kunnen de juiste suikers op het oppervlak aanbrengen. Die suikers functioneren als herkenningsteken voor het aangaan van biologische reacties. Dierlijke cellen zijn hierdoor zeer geschikt voor de productie van farmaceutische eiwitten, zoals antilichamen. Cellen die dood gaan, produceren echter geen eiwitten meer en ook het afval van die cellen zorgt voor problemen.

De afsterfsnelheid van Vero-cellen die vastgezet waren in poreuze deeltjes, bleek af te nemen als Martens de lucht minder snel door het medium voerde. Opvallend was verder dat minder snel groeiende cellen ook minder snel afstierven en meer eiwitten per tijdseenheid produceerden.

Re:ageer