Wetenschap - 30 oktober 1997

Buitenshuis

Buitenshuis

Buitenshuis
  • De Nijmeegse student Jasper Lamers schreef een afstudeerscriptie: Vakantieliefde in Lloret de Mar. Daar wilde de Nederlandse pers meer van weten. Na het ANP - Lloret de Mar geen seksparadijs - kwam de Telegraaf - de foto is groter dan het artikel - en de Avro-radio. Ik was ongeveer dertig seconden in de uitzending, en Ursel de Geer lulde de rest van mijn tijd vol. Daarna bij Paul de Leeuw gewoon een beetje ouwehoeren, bij Diewertje Blok mijn eerste tv-optreden en best serieus en bij Talk Radio in de uitzending met travestiet Mickey Nicole. In alle gevallen kon de arme Lamers zijn ei niet kwijt. Kleine troost: hij stond wel in Trouw, op de Jongerenpagina, naast de Spice Girls. (KU-nieuws)
  • Nederlandse geologiestudenten worden goudzoeker in Zuid-Afrika. De goudindustrie daar heeft behoefte aan kennis om nieuwe goudlagen te vinden en de universiteiten leiden onvoldoende geologen op. Vier studenten van de Vrije Universiteit in Amsterdam gaan in het noordoosten van Zuid-Afrika de goudaders in kaart brengen, aan de hand van het gesteente aan de oppervlakte. Intermediair is Jan Marten Huizinga, docent aan de Randse Afrikaans Universiteit in Johannesburg. (Ad Valvas)
  • De Leidse biochemicus prof. dr J.P. Abrahams etaleerde op tv een Karremans-gevoel toen hij net de Nobelprijs voor scheikunde was misgelopen. Abrahams heeft feitelijk ontdekt hoe het eiwit ATP-ase in elkaar steekt - een soort sinaasappel op een potlood - maar hij ontdekte dat in opdracht van de Engelse prof John Walker, die nu samen met de Amerikaan Paul Boyer en de Deen Jens Skou in de prijzen is gevallen. Van de schrik bekomen vindt Abrahams het echter fantastisch nieuws. Er kunnen maar een paar mensen geeerd worden en John Walker zette een onderzoeksgroep op dit belangrijke enzym. (Mare)
  • De tegenvallende resultaten van het bursaalstelsel voor aio's in Leiden en Amsterdam hebben Groningen blijkbaar nog niet bereikt, want het college van bestuur in het hoge noorden wil onderzoekscholen de mogelijkheid geven om promovendi nu ook een beurs te geven. Twee jaar geleden keurde de Groningse universiteitsraad dit voorstel nog af. Volgens de commissie die het college adviseerde, lijkt de relatie tussen promovendus en begeleider meer op de relatie student-docent dan op die van werknemer-werkgever. De Groningse aio-organisatie is tegen en wijst op de ervaringen in Leiden en Amsterdam, die onvoldoende goede aio's kunnen werven. (UK)
  • Nu de bodem van de schatkist in zicht is, schaft de Universiteit Utrecht een financieel controller aan. Deze nieuwe functionaris gaat namens het college van bestuur toezicht houden op de uitgaven binnen de universiteit. De controller werkt voor rector Harry Voorma, die het financieel beheer gaat doen. Ik ben bang dat ik de komende tijd een beetje vervelend moet gaan doen, zo schat deze het werk in. (U-blad)
  • De bekende Engelse historicus Simon Schama was even in Leiden om te praten over zijn boek Landscape and memory. De centrale stelling: alle landschap is cultuur, de mens maakt zijn omgeving al millennia lang. Zo heeft het Duitse Wald nooit echt bestaan, stelt Schama, maar werd het uitgestrekte Duitse bos in de zestiende eeuw geschapen door de kroniekschrijver Conrad Celtis, die het ontstaan van Duitsland situeerde in 9 na Christus, toen de Germanen de Romeinen versloegen in het Teutoburgerwald, beschreven door Tacitus in Germania. Het woeste Wald was anti-Romeins, een verwerping van de corrupte, urbane decadentie. Met deze sentimenten zouden de nazi's in deze eeuw uiteindelijk aan de haal gaan, aldus Schama. (Mare)
  • De Amsterdamse natuurkundige prof. dr Ad Lagendijk is redacteur van Physics Letters A, een Elsevier-publicatie. Hij verwijt de wetenschappelijke uitgevers niet dat ze hoge winstmarges rekenen, waardoor de universitaire bibliotheken in financiele nood raken. Elseviers basis bestaat uit de ego's van de wetenschappers en dat is zo'n beetje de sterkste basis die er is. Iedereen wil graag publiceren. De enige optie om het de uitgevers moeilijk te maken is dat de referees, die de artikelen beoordelen, duizend gulden vragen voor hun werk. Dat reduceert de marge voor Elsevier met een factor tien. Dat zou het publicatieproces absoluut stilleggen. Prima, want er wordt toch veel te veel gepubliceerd.

  • Re:ageer