Student - 21 september 2015

Blog: Leve de online colleges

Elke maatschappij heeft zijn vaste groepje conservatieven die over alles dat propageert innovatief te zijn, een plasje moet doen. Kritiek is er altijd en dat is goed. Heel goed zelfs. Maar bij sommige innovatieve ideeën vraag ik me soms af of de critici niet gewoon zeikerds zijn.

Online colleges is een voorbeeld van zo'n innovatief idee. Eindelijk colleges die zich aanpassen aan onze drukke studentenagenda's. De kosten per studenten zijn nihil en de werkdruk van docenten wordt ook nog eens verlaagd. Want een online college is natuurlijk ontelbare keren te hergebruiken. Docenten hoeven nu niet telkens opnieuw het saaie basiscollege te geven. Ze hoeven colleges maar één keer op te nemen en kunnen een deel van de tijd dan gebruiken om dieper in te gaan op vragen van oprecht geïnteresseerde studenten.

Helaas vliegen de oneliners als 'docent-studentinteractie fundamenteel' en 'computer geen vervanging voor docent' je dan om de oren. Onzin. Feit is gewoon dat je bij de meeste vakken makkelijk een voldoende haalt zonder docent-studentinteractie. We zijn geen tamagotchi's.

Alsof er daadwerkelijk sprake is van interactie tussen een docent en alle 200+ leerlingen wanneer er college wordt gegeven. Dat is natuurlijk niet mogelijk. Nee, in een zaal met zoveel studenten willen we gewoon een docent die op een boeiende manier een pakketje informatie brengt en af en toe een retorische vraag stelt. Wij op onze beurt stellen dan af en toe ook een vraag. Waarbij studenten dan vaak ook gewoon tevreden zijn met het antwoord: ‘Dat hoef je niet te kennen voor het tentamen.’ Dat kan ook allemaal prima via een webcollege en mail.

Maar een gewoon college kun je niet op pauze zetten en je kunt ook niet even de leraar terugspoelen. Webcolleges gelukkig wel.

En stel nou dat je als student dan echt een vak hebt gevonden waar je nóg meer over wilt weten, dan heeft de docent gelukkig gewoon tijd om dieper op de stof in te gaan. Met een kleinere groep geïnteresseerde studenten, geen 200. Dat is voor de docent leuker, voor de geïnteresseerde student uitdagender en voor de in dat vak wat minder geïnteresseerde student vooral makkelijker.

Kortom, laten we gewoon blij zijn met ontwikkelingen zoals webcolleges die ons studentenleven makkelijker maken. En laten we ook kritisch zijn op de criticasters. Want de grens tussen kritisch zijn en zeuren is helaas flinterdun.