Wetenschap - 7 maart 1996

Ballinagare Bog

Ballinagare Bog

In januari 1995 was ik twee weken in Ierland in verband met een onderzoek voor mijn studie Rurale ontwikkelingssociologie aan de Landbouwuniversiteit. Ik verbleef in het dorpje Lixnaw in County Kerry, bij een gastgezin.

Ik schrijf deze brief in een poging mijn gastmoeder Mary Hopkins te helpen bij haar strijd tegen de lokale milieuproblematiek. Mary woont in The Ballinagare Bog, een prachtig moerasachtig natuurgebied waar vele speciale vogels, otters, vissen en andere dieren een laatste overlevingskans genieten. Mary wil het gebied beschermen tegen vervuiling, afvaldumping en andersoortig misbruik.

Maar Mary stuit op een rigide structuur waarin milieubelangen weinig kans krijgen: het lijkt bijna onmogelijk de discussie omtrent milieuzorg op te starten. Zij schreef een gedicht in de hoop dit gepubliceerd te krijgen in regionale kranten, waarna de mensen zich aangesproken zouden voelen het probleem te onderkennen en samen te zoeken naar een oplossing. Helaas willen deze kranten het gedicht niet accepteren, tenzij het een prijs gewonnen heeft, of elders gepubliceerd is.

Mijn dringende vraag aan het WUB is om dit gedicht te publiceren, opdat Mary daarna de discussie omtrent milieuzorg in haar gebied kan openen.

The Bog at Ballinagare

My peace and my joy, my North Kerry star,
My sanctuary my haven... the Bog at Ballinagare
The trill of each facing, each homecoming too
Oh - I so want to share... but, with only a few

My scented wild furze, my baby ash trees,
My own secret markings - in the musky damp breeze,
The place where the otters play - theyre so lovely and fat:
Will keep your distance if I show you that?

The screech of the water birds learning to fly
The graceful white swans glide silently by,
The swish of the wild geese as the cut through the air
The call of the pheasant... will you leave it there?

To stand on Ballinagare Bridge in the coolness of first light,
And wonder if the mist will lift - and hoping that it might:
then watch the sun dance up to river - to suddenly display
...a myriad of small shiny singing birds - as they come out to play,
...the wild goats then stir themselves to watch the salmon leap:
...the holy place is watching us - is this all ours to keep??

The paths where the monks walked - in their silent prayer
The last of the corncrakes - yes Ive heard it there:
Please please stop the dumping... before it's gone too far,
and preserve our precious, peaceful place
The bog at Ballinagare

by Mary Hopkins

Re:ageer