Wetenschap - 22 oktober 1998

Antibiotica in de fruitteelt

Antibiotica in de fruitteelt

Antibiotica in de fruitteelt
In Zweden is onrust ontstaan over het gebruik van het antibioticum streptomycine in de Nederlandse fruitteelt, meldt LBActualiteiten. Wordt in Nederland werkelijk een antibioticum gebruikt in de fruitteelt?
In zeer beperkte mate wordt het gebruikt in de appel- en perenteelt, ter bestrijding van bacterievuur. Daarvoor is wel een vergunning nodig van de PD, de Planteziektenkundige Dienst
Tijdens mijn promotieonderzoek heb ik gekeken naar de verschillende bestrijdingsmethoden. De meest gangbare is nog steeds het snoeien van aangetaste takken. Ook wordt wel eens koperoxidechloride gebruikt om de bacterie te doden. Dat middel zorgt echter voor vruchtverruwing - het fruit krijgt een ruwe schil. Streptomycine is aantrekkelijker, want het tast de productkwaliteit niet aan. Toch wordt streptomycine in Nederland weinig gebruikt, wellicht door het vergunningenbeleid van de PD, maar ook door de prijs
Streptomycine wordt niet gebruikt in de menselijke gezondheidszorg. In de varkensteelt wordt het wel toegepast. Met antibiotica moet je altijd zorgvuldig omgaan. Vandaar dat de PD het middel alleen toelaat op cruciale momenten
Zo'n cruciaal moment is een hagelbui als de jonge scheuten zich net ontwikkelen, in mei en juni. Door de hagel ontstaan in de scheuten een heleboel kleine wondjes, die de bacterie gebruikt om binnen te dringen. Zo kun je plotseling een massale infectie krijgen
Tijdens de bloei kunnen insecten bacterievuur verspreiden via de bloemen. Maar meestal is het in het bloeiseizoen nog te koud. Bacterievuur heeft een hoge temperatuur nodig om zich snel te delen, boven de twintig graden Celsius. In de appelteelt zie je wel bacterievuur die de bloesems aantast. Daardoor krijg je oogstuitval. Het aangetaste deel wordt door de appelboom afgeschermd met kurk, waardoor de bacterie zich niet verder kan verspreiden
Bij de peer is het probleem groter. Die boom kan vaak niet op tijd geinfecteerde delen afschermen met kurk. Ik denk dat het weefsel zachter is, waardoor de bacterie zich snel kan verspreiden. Bij een aantasting gaat het vaak niet om bloemen of scheuten, maar om hele takken of zelfs bomen. En dat is een behoorlijke schadepost, want een perenboom moet tien tot vijftien jaar produceren. Bij peren moet je alert reageren en vooral voldoende wegsnoeien. Niet alleen daar waar de symptomen zichtbaar zijn, want vaak is de bacterie al een halve meter verder doorgedrongen. De perenteler is zuinig en probeert zoveel mogelijk van zijn boom te sparen, maar die tactiek heeft al heel veel geld gekost

Re:ageer