Wetenschap - 18 mei 1995

5 mei spandoeken

5 mei spandoeken

In het Wagenings Universiteitsblad van 11 mei 1995 las ik in een bericht over het bevrijdingsfeest in Wageningen (p.8-9) het volgende: De vlaggen en spandoeken op de studentenflats pakten soms iets anders uit dan de initiatiefnemers zich hadden voorgesteld. De tekst Vrijheid is vergeving in het Nederlands en Duits werd getroffen door een veto van de burgemeester. Ondanks de positieve gedachte over verzoening leek het de burgervader raadzaam niet te provoceren."

Als dit bericht op waarheid berust, vraag ik mij af, wat ons het recht geeft jonge mensen in Nederland nog steeds met de gevoelens van hun grootouders te belasten. In dezelfde aflevering van het Wagenings Universiteitsblad (p.7) wordt een van de Canadese veteranen geciteerd, hij zegt het volgende: I wonder how far we have come? I mean, you would think that people have learned that racism is wrong. But I think that we have realy learned very little from those days."

Zou het niet goed zijn onze jonge mensen het recht en de vrijheid te gunnen om zelf na te denken over de geschiedenis van deze eeuw? De tekst van het spandoek pleit niet voor vergeten van het gebeurde maar wijst de weg naar een positieve toekomst voor de samenleving, waarin wij allen, en vooral de jonge mensen moeten leven. Ik meen dat de tekst van het verboden spandoek getuigt van wijsheid.

Albert Camus laat in zijn roman La chute de hoofdpersoon Jean-Batiste Clemence het volgende zeggen: Het laatste oordeel - sta mij toe er eerbiedig om te lachen - ik heb geleerd wat erger is: het oordeel van de mensen".

Re:ageer