Organisatie - 12 september 2016

Blog: Organisatiekunde

tekst:
Jan-Willem Kortlever

Volgens blogger Jan-Willem is de organisatiestructuur van Wageningen University & Research nogal ingewikkeld. Ook na de laatste veranderingen blijkt het voor velen gissen hoe de vork in de steel zit.

Het is tijd voor een lesje organisatiekunde. De recente naamswijziging van het onderwijs- en onderzoeksbedrijf dwingt iedereen eens goed na te denken hoe Wageningen eigenlijk in elkaar steekt. Officieel hebben we twee rechtspersonen (Wageningen University en Stichting Wageningen Research, het oude DLO) welke tegenwoordig samen Wageningen University & Research worden genoemd. De onderzoeksinstituten en de universiteit moeten het sindsdien doen met één logo. Op papier lijkt dit best overzichtelijk, maar in de praktijk is de organisatie nog steeds een ambtelijk spook, met ongelofelijk veel bureaucratie.

Overal werken collega’s samen die officieel verschillende werkgevers hebben. Dit leidt soms tot ongemakkelijke situaties.

Het werk van ‘research’ en ‘university’ loopt nogal door elkaar heen. Overal werken collega’s samen die officieel verschillende werkgevers hebben. Dit leidt soms tot ongemakkelijke situaties, omdat bijvoorbeeld de cao’s verschillend zijn en hiermee het aantal vrije dagen dus ook. Dwars door deze tweedeling lopen ook nog de kenniseenheden en de vakgroepen, die vaak opereren in beide takken van de WUR (Ja, WUR mag je weer zeggen tegenwoordig). Intern worden er naar hartenlust facturen over en weer gestuurd, wat uiteindelijk (vestzak-broekzak) natuurlijk geen zoden aan de dijk zet.

Ingewikkelde situatie
Het ambtelijk apparaat in het bestuursgebouw is ook verdeeld over deze twee takken, die juist op bestuurlijk vlak veel samen doen. De ingewikkelde structuur zorgt er nogal eens voor dat de organisatie niet efficiënt is in haar zaalgebruik, het inzetten van personeel (onderzoekers met weinig opdrachten) voor onderwijsdoeleinden en het uitvoeren van veel standaardtaken, zoals bijvoorbeeld personeelszaken.

Toen ik in de studentenraad zat, vond ik de organisatie al ingewikkeld en kostte het me in het begin behoorlijk veel moeite om te begrijpen wie voor welk onderdeel werkte en wie voor welk onderdeel van (toen nog) Wageningen UR verantwoordelijk was. Ik denk dat er weinig studenten zijn die begrijpen hoe het zit, laat staan dat de buitenwereld enig idee heeft. Het woord ‘Wageningen’ is sterk, maar wat daar precies achter schuil gaat is voor velen een raadsel.


Re:ageer