Science - January 1, 1970

Nanostekels houden protheses schoon

Nanostekels houden protheses schoon


Een bacteriewerend laagje dat het bacteriën praktisch onmogelijk maakt om
zich nog op oppervlakten te hechten. Daaraan doen Wageningse en Groningse
biochemici onderzoek. ,,De eerste toepassingen zullen we wel zien in de
biomedische hoek’’, zegt prof. Willem Norde. ,,In protheses bijvoorbeeld.
Maar de technologie is ook interessant voor de voedingsindustrie.’’
Het bacteriële equivalent van de anti-aanbaklaag bestaat uit borstels,
vertelt Norde. ,,Elke borstelhaar bestaat uit twee delen’’, zegt hij. ,,Een
anker dat hecht aan een opervlak met daaraan een lange draad van
polyethyleenoxide. Als je genoeg van die haren naast elkaar op een
oppervlak weet te plaatsen, dan steken de draden zich uit en vormen ze een
moleculaire borstel.’’
De borstelharen zijn enkele tientallen nanometer lang. Lang genoeg om
bacteriën en schimmels te belemmeren om zich aan het oppervlak vast te
maken, schrijven Norde en zijn collega’s deze maand in Microbiology. Bij de
ene bacterie werken de nanostekels beter dan de andere, maar alles bij
elkaar vermindert de laag het hechten van de organismen met 98 procent.
,,De Groningers onderzoeken dit materiaal voor implantaten’’, zegt Norde,
die zowel in Wageningen bij de leerstoelgroep Fysische chemie en
kolloïdkunde als de Groningse disciplinegroep Biomaterialen werkt.
,,Implantaten worden in het lichaam beschadigd doordat er micro-organismen
en eiwitten aan hechten. Ik denk zelf dat je er ook voor de industrie
interessante dingen mee zou kunnen doen. De ultrafilters en membranen waar
technologen nu mee experimenteren, bijvoorbeeld om melk te filteren,
slibben in de praktijk dicht. Deze borstels zouden dat kunnen
verhinderen.’’ |
W.K.

Re:act