Organisation - May 18, 2015

‘Gelukkig is ook dit bloedje negatief’

Text:
Albert Sikkema
1

Liberia is ebola-vrij verklaard, Sierra Leone is dat bijna. Om er zeker van te zijn dat het dodelijke ebola-virus niet langer rondwaart in het land, doet CVI-medewerker Annemieke Dinkla vrijwilligerswerk in een ebola-lab in Sierra Leone. Ze houdt een dagboek bij.

Dinkla vloog op 23 april naar Sierra Leone, om met drie andere Nederlandse vrijwilligers het ebola-lab in Koidu te bemannen. Eerder werkten haar collega’s Bart Kooi en Heleen Klos van het Centraal Veterinair Instituut op dit analyselaboratorium .

Dinkla en haar collega’s controleren samples op de aanwezigheid van ebola in zwaar beschermende kleding in het lab. Op 30 april zegt ze iets over die veiligheid. ‘Na alle voorbereidingen op onze uitzending, waarin flink gehamerd werd op onze veiligheid, had ik de illusie te weten hoe het er in Sierra Leone aan toe zou gaan. In de 4×4, waarin we worden rondgereden, werken de gordels achterin niet. Maar gezien de kwaliteit van de wegen denk ik dat ik helemaal blauw zou zijn als ik wel vast in een gordel zou zitten. We rijden altijd met de ramen open omdat dit de enige verkoeling is, er is geen airco in de auto. Daar ga je dan met de basisregels voor onze veiligheid: houd ramen dicht en doe de deur op slot, draag altijd een gordel.’

Op 11 mei bezoekt ze het nabijgelegen behandelcentrum waar de ebola-patiënten worden behandeld. ‘Met de labuitslagen van de dag meld ik me bij de portier van de ETU, waar een Britse verpleegster me opwacht. Zij zal me vandaag rondleiden. We halen een set laarzen op en lopen naar een verschrikkelijk warme tent om ons om te kleden. We gaan richting de behandeltenten. Eerst door een dipbak met chloor en handen wassen met chloor. Net als ik in de safe zone loop, komt er een ambulance aan met een patiënt. De verpleging kleedt zich om naar full Personal Protective Equipment (PPE) om de patiënt te onderzoeken. Die moet zich uitkleden, krijgt kleding van het behandelcentrum en wordt opgenomen in de ‘verdachte’ zone. Heeft de patiënt ebola dan schuift hij door naar de ‘bevestigde’ zone om daar verpleegd te worden. Test de patiënt twee keer negatief, dan mag hij via een happy shower het centrum weer verlaten. Ik ben net op tijd terug op het lab om het bloedje van de nieuwe opname aan te pakken. Dit is voor mij een bloedje met een gezicht. Gelukkig test ook deze patiënt negatief en blijft het district Kono ebola-vrij.’

Inmiddels heeft haar ebola-lab honderden samples getest, allemaal negatief . Het district Kono in Sierra Leone is inmiddels 77 dagen ebola-vrij. Ze voeren dagelijks zo’n 25 tests uit. Dinkla: ‘Elke dag ontvangen we ook bloed en swabs van overleden mensen om te testen op de aanwezigheid van ebola. Op deze swabs staan de naam van de overleden persoon én de leeftijd. Je zou daar niet naar moeten kijken, maar dat gebeurt onwillekeurig. Elke dag zit er wel een swab bij van een jonge vrouw en een baby met dezelfde achternaam. Dit betekent dat moeder en kind geen van beiden de bevalling hebben overleefd. Dat doet mijn moederhart zeer - ze zitten er elke dag weer bij. Ook zijn er veel swabs van jonge kinderen, jonger dan 8 jaar. Allemaal slachtoffer van malaria. Elke dag opnieuw. In Kono lijkt ebola goed onder controle maar ondertussen zijn er zoveel slachtoffers van malaria. Ik hoop echt dat de ebola snel onder controle zal zijn en dat de NGO’s daarna gaan bouwen aan een betere gezondheidszorg, met betere moeder- en kindzorg en niet te vergeten het bestrijden van malaria.’


Re:actions 1

  • Hans Naus Freetown 4

    Go,go Annemiek.
    Malaria is inderdaad verschrikkelijk hier.
    Wij vinden zo'n 35% positieve monsters.
    En dat alleen nog maar van de nog levende mensen.
    (Van dead swabs kun je geen malaria rest doen)
    Echter als Ebola test negatief is kan de normale behandeling beginnen.
    Dus snelle uitslag is essentieel.

    React

Re:act