Organisation - May 9, 2019

Divergent unacceptable behaviour figures

Text:
Roelof Kleis

A national survey finds unacceptable behaviour at universities to be much more common than the WUR Employee Monitor does. Both sources show that managers are often the cause of the problems.

According to a study by the FNV and VAWO trade unions, half of university staff think their working environment is not safe socially. And 44 per cent of women and 35 per cent of men say they personally experience problems. Those problems include gossiping, bullying and ostracizing. Professors and managers are guilty of intimidation and the abuse of power. But less than 10 per cent of staff experience unacceptable behaviour according to the WUR Employee Monitor. Verbal violence is most common, followed by bullying and discrimination.

The trade unions only surveyed their own members at universities and institutes. The response was 17.5 per cent. That is low, says WUR confidential counsellor Martie Wagenaar. ‘Our Employee Monitor had a response of 64 per cent. What is familiar from their survey is the role played by managers. They are often the cause of the problem or they don’t do enough to put an end to it.’ Wagenaar says that in 2017, 70 per cent of the cases of unacceptable behaviour involved problems caused by the manager. The confidential counsellor sees support in the national study for the need to pay attention to the role of managers when creating a safe working environment.

Managers themselves are often the cause of the problem

Reactions 1

  • Jana

    Uit de Volkskrant van 9 mei: (https://www.volkskrant.nl/columns-opinie/ik-geloof-graag-dat-universiteiten-geen-paradijzen-zijn~b2a54fc0/?referer=https%3A%2F%2Fwww.bing.com%2Fsearch%3Fq%3Dvolkskrant%2Buniversiteiten%2Bongewenst%2Bgedrag%26src%3DIE-TopResult%26FORM%3DIETR02%26conversationid%3D)
    ...
    Toch maar even de bronnen erbij gezocht. Het landelijke vakbonds­onderzoek blijkt te zijn gehouden onder 1.110 universiteitsmedewerkers, die gemiddeld 13 minuten en 12 seconden besteedden aan het invullen van een onlinevragenlijst, bereikbaar via ‘open link’ of per e-mail. Er stond niet bij hoeveel personen die open links of e-mails ontvingen. De zogeheten non-respons blijft dus in het ongewisse. Maar doe je mee aan zo’n enquête als het thema je niet ­beroert? Lijkt me kras. Die moeite neem je vermoedelijk alleen als dat wel zo is, zeker gezien de torenhoge werkdruk in de wetenschappelijke wereld.

    En dan nog. 1.110 deelnemers op een totaal van 54.475 universiteitsmedewerkers in Nederland (gegevens VSNU) is niet dat je zegt een indrukwekkend aantal. Bovendien zijn de invullers, lees ik in de bijlage, hoofdzakelijk werkzaam bij de sociale wetenschappen en de geestes­wetenschappen. Ook niet dat je zegt representatief. Conclusies als ‘schokkend’ en ‘allang geen incidenten meer’ klinken dan wat voorbarig. Enige bescheidenheid in de presentatie van de uitkomsten had de vakbonden beslist gesierd.

    Die legden de auteurs van het andere onderzoek wél aan de dag. Zij benadrukten uitvoerig dat hun ­bevindingen niet representatief ­waren. Het betrof per slot een ‘kwalitatieve exploratie’ (twintig interviews en 33 geschreven getuigenissen), en de vrouwen die meededen waren zelfaanmelders. Niettemin kon genoemde Marijke Naezer het niet laten om ferme conclusies te trekken. Tegen NRC Handelsblad zei ze dat wangedrag zit ingebed ‘in de academische structuren’.

    Het enige tegengeluid tot op heden las ik op de website van Omroep Gelderland, die bij de universiteiten in de regio navraag had gedaan. Uit recent onderzoek aan de Universiteit Wageningen onder 4.000 van de 6.000 medewerkers bleek iets meer dan 1 procent nare ervaringen te hebben gehad op de werkvloer. Op de Radboud Universiteit had 14,5 procent vorig jaar ‘een vorm van ongewenst gedrag’ meegemaakt (de woordvoerder kon niet zeggen hoe representatief die enquête was).

    Erg genoeg. Maar toch echt minder erg dan de beide onderzoeken ons willen doen geloven.


Re:act