Science - February 1, 1996

Wageningen: een natuurlijk milieu voor de wetenschap?

Wageningen: een natuurlijk milieu voor de wetenschap?

Toen Youp van 't Hek tijdens zijn oudejaarsconference sprak over het feit dat het Nederlandse volk niet meer te choqueren was, had hij waarschijnlijk nog niet het WUB van eind december gelezen. We moeten zeggen dat we behoorlijk gechoqueerd waren. Wegens te hoge kosten mogen de studenten slechts een beperkt aantal vakken doen en worden zij dus gestraft voor hun hoge ijver. Een soort Anti-Tempo Beurs of zo? Om in voetbaltermen te spreken: een topschutter als Litmanen wordt naar de tribune verwezen omdat ie teveel punten scoort...

Wat is eigenlijk het doel van de LUW tegenwoordig? Als we ons niet vergissen gaat het in eerste instantie toch om het verwerven en overdragen van kennis! Dit aspect wordt misschien uit het oog verloren wanneer men zich teveel op het beheers- en beleidsmatige plaatje focust.

Menig student zal dezelfde mening zijn toegedaan maar zal onder invloed van de dagelijkse beslommeringen en de tegenwoordige tijdsdruk gedacht hebben, ach laat ook maar,... reageren heeft geen zin. Gelukkig reageerde prof. Van der Ban wel.

Net als je als BWA-student nietsvermoedend de informatie over de bezuiniging weer geslikt denkt te hebben, komt daar die vlijmscherpe tackle van het college van bestuur op de achillespees van je vakgroep. Het budgetmodel van het college van bestuur stelt dat Bodem, water en atmosfeer (BWA) in een klap vijftig procent van het onderwijsbudget moet afstaan. Begrijp ons goed, we zijn het volledig eens met de argumentatie dat de BWA-vakgroepen met andere vakgroepen moeten samenwerken (bijv. met milieuhygiene). Maar zo'n vijftig procent korten op het budget dat gaat verder dan efficientie, dit is pure afbraak.

Hoewel het college natuurlijk probeert elke studierichting gelijk te behandelen, willen wij toch de volgende zaken even aan het licht brengen. Ten eerste mag er niet voorbij gegaan worden aan het feit dat BWA reeds is voortgekomen uit een fusie van een aantal studierichtingen (1989) en daarmee in feite al een stuk efficienter is geworden en dus de stap in de goede richting heeft gedaan. Het gevolg hiervan is wel dat de studie van nature een veel breder scala aan vakken kent dan menig andere Wageningse studie. Een aardige bijkomstigheid is dat ten tijde van de fusie afgesproken werd dat in de toekomst het vakkenpakket van BWA niet sterk zou worden ingekrompen.

Wat veel belangrijker is: hoe kunnen wij een dergelijke rigoureuze onderwijsinkrimping rijmen met een toename van de milieuproblematiek? Laten we wel wezen: is er, gezien de milieuproblemen, een betere tijd voor BWA dan nu? Men denke aan het versterkte broeikaseffect, het gat in de ozon-laag, verzuring, verdroging, verzilting, overstromingen, vervuiling van bodem, water en atmosfeer! De middelbare scholieren realiseren zich dit terdege en beginnen in steeds grotere getale voor BWA te kiezen. Studentenaantallen voor de studie BWA nemen toe, dwars tegen de landelijke trend van dalende studentenaantallen in!

Moeten de dijken werkelijk breken? Moet het water werkelijk tot in het bestuursgebouw staan (zonde van de dure karpers overigens; steek onder water) totdat men zich realiseert dat kleine, specialistische vakjes als hoogwatervoorspellingen toch wel relevant zijn?

Het zal waarschijnlijk niet lang duren voordat de selffulfilling prophecy van het bestuur zijn werk heeft gedaan en het aankomend student-talent al lachend BWA (en de LUW) links laat liggen. Twee belangrijke BWA-toppers, prof. Kroonenberg en prof. Bogardi zijn reeds vertrokken ofwel uitgeleend. De LUW zal, bij verlies van haar profs, net als de FC degraderen tot een amateurclub op onderwijsgebied. En nieuwe profs zullen er dankzij de door het college uitgereikte oogkleppen niet komen. Want de toekomstige studenten vliegen met de bezemwagen van Ritzen op de hielen de LUW-tunnel door, en die tunnel reikt niet tot de top van de wetenschap.

Re:act