Science - June 22, 1995

Schraa

Schraa

Had Shell gelijk dat het dumpen van de Brent Spar de beste oplossing was? Gaan de bacterien op de zeebodem zich tegoed doen aan een feestmaal van organische verbindingen?

Er is erg weinig bekend over het microbieel leven op grote diepten in de oceanen. Ik geloof dat het platform zou worden afgezonken naar een diepte van twee kilometer; daar is nauwelijks licht en het is er erg koud. Bovendien is de druk op die diepte enorm. Kortom, niet echt ideaal voor bacterien. Wat er bekend is over micro-organismen op oceaanbodems komt van vulkanische oceaanbodems, maar daar zijn de omstandigheden heel anders dan op de Noordzeebodem. Wat bacterien betreft is het echt een woestijn.

Ik weet ook niet wat er precies voor verbindingen in dat vat zitten. Natuurlijk kunnen heel veel organische stoffen worden afgebroken door bacterien. Ook PAC's...de eenvoudige gaan heel snel en met de vier- of vijfringen hebben de bacterien wat meer moeite, maar het gaat, als zuurstof beschikbaar is, wel degelijk.

Het zou best kunnen dat Shell in haar eigen microbiele laboratoria heeft laten onderzoeken wat er op de bodem van de oceaan met zo'n platform en de aanwezige verbindingen gebeurt. Ze hebben het echter niet in de reguliere wetenschappelijke tijdschriften en congressen bespreekbaar gemaakt. Achteraf gezien hadden ze dat beter wel kunnen doen. Overigens kun je je ook afvragen wat er gebeurt als de stoffen, bijvoorbeeld na corrosie van de tank, vrijkomen: gaat dat geleidelijk of komen er plaatselijk hele hoge concentraties? Ik denk toch dat de verdunning uiteindelijk zo groot zal zijn dat er geen effecten meetbaar zijn. Overigens is ook dat geen argument om dat dan maar gewoon te laten gebeuren. We zijn in Europa inmiddels toch afgestapt van verdunning van de vervuiling als oplossingsstrategie.

Ik ben best bereid om voor Shell het microbiele leven in de Noordzee te onderzoeken. We komen er steeds meer achter dat bacterien tot meer in staat zijn dan we denken. Waterbodems worden uiteindelijk ook gereinigd. En het feit dat PCB's worden afgebroken moet achteraf niet zo heel veel verbazing wekken: die stoffen werden, bij vulkaanuitbarstingen en bosbranden, altijd al in de natuur geproduceerd en dan is het logisch dat er micro-organismen zijn die die stoffen kunnen aanpakken. Dat vergeten de meesten.

Het punt is, denk ik, of en hoe de verbindingen op de oceaanbodem worden afgebroken of worden verspreid...Ik denk dat veel mensen die Shell boycotten niet eens precies weten waar het om gaat. Er is, en daar moet Shell rekening mee houden, een grote kloof tussen rationele afwegingen en emotionele argumenten. Het feit dat de oceaanbodem geen stortplaats behoort te zijn staat voorop."

Re:act