Science - December 10, 2019

‘It’s time for realistic nitrogen targets’

Text:
Marieke Enter

Last Thursday, the House of Representatives passed an emergency act to get out of the nitrogen stalemate; the government will probably provide more clarity about the long-term plans this week. According to WUR “nitrogen professor” Wim de Vries, the Netherlands must revise its nitrogen targets and stop ‘focusing on details around natural areas’.

Wim de Vries during the Resource debate on nitrogen . © Aldo Allessie

The agricultural sector recently came up with its own plan for nitrogen emissions. Is it realistic?
‘The Agriculture Collective’s plan contains three measures that are known to have an effect on nitrogen emissions: less protein in the feed, more free grazing and dilution of the manure to be spread. According to the Collective, a reduction of 4 kilotons of nitrogen can be achieved through these measures, in addition to the 7 to 9 kilotons from the shrinking of the pig farming stocks. To me, that calculation seems rather optimistic, but it is not impossible. For the short term, this plan is a commendable initiative to get things moving again. And it ties in with the government’s plans.’

Will it be sufficient in the longer term?
‘To me, it seems impossible that the Remkes Committee’s follow-up advice would be limited to the set of measures that the Agricultural Collective proposes, especially considering that nitrogen emissions will hardly decrease in the longer term due to the preconditions of the plan. I note a considerable margin between the effect of the Agricultural Collective’s plan and the nitrogen reduction that is necessary if nature is to benefit. From a scientific point of view, we should be looking to achieve a decrease of about fifty percent in order to come close to the average critical load in the Netherlands. That still isn’t enough to achieve the critical load value for nitrogen deposition in every area, but that would be virtually impossible. In some areas, even the nitrogen brought by the wind from abroad – about 35% of the nitrogen blanket that covers the Netherlands – is enough to exceed this load value.’

What are the implications for nitrogen policy?
‘I personally think we should look at our nitrogen targets with a more realistic view. For example, set a national emission cap that approximates the average critical load as closely as possible. By dividing that by the agricultural land area, we find a maximum emission per hectare. This would create an identical objective for all provinces and would simultaneously stimulate land-based commitment.’

The nitrogen surplus has been building up since the 1980s. We must therefore be patient with its recovery.

What about vulnerable natural areas – and the likely buy-out of farmers there?
‘I believe there is too much local focus on the depositing in natural areas. Buying out is complicated, expensive and has relatively little effect: the National Institute for Public Health

and the Environment (RIVM) states that 21% of the ammonia settles within 20 kilometres. This means that the vast majority of it, 79%, does not – that is taken by the winds toward other provinces or even abroad. This focus on natural areas also encourages discussions about their right to exist. In my opinion, the government should focus primarily on national and provincial emissions policies, as that can achieve major results.’

National and provincial emission policies, such as ...?
‘I’m an advocate for having an emissions policy in the future with a level playing field for each province. Again, I refer to the RIVM figures: only 21% of the ammonia settles locally. This means that farmers in Brabant cause nitrogen deposition in Groningen, and vice versa. It follows logically for all provinces to achieve comparable emissions per hectare, and that most reductions are needed in the provinces with the highest agricultural intensity.’

Will this help abolish the idea of abandoning natural areas?
‘One can't simple abandon Natura 2000 areas; there are many legislative hoops to jump through. From the point of view of my field, I also see objections to the idea that they have been given up on. With the nitrogen issue, both damage delay time and recovery delay time play a role: the time that elapses between doing something and the effect becoming visible. The nitrogen surplus has been building up since the 1980s. We must therefore be patient with its recovery. In nature, things don’t simply change immediately when one flips a switch. We have to wait and see what will happen.’

Reactions 4

  • Wim de Vries

    IK begrijp deze reactie niet. Het woord rekenmodel valt helemaal niet. Wat ik bepleit is een emissiebeleid wat veel beter te handhaven is dan het huidige depositiebeleid. Dat beleid was in de praktijk extreem complex, heeft niets opgeleverd en de rechter heeft daar dan ook een streep door gezet omdat de handhaving ervan niet in de haak bleek.

    Het stuk valt de WUR als geheel zonder enige fundering aan. Daar vindt allerlei onderzoek plaats, zowel agronomisch als ecologisch. Binnen WUR wordt onafhankelijk wetenschappelijk onderzoek gedaan op alle deelgebieden van natuur en landbouw Zo zijn de kritische depositiewaarden voor natuur bij de WUR afgeleid en wordt daar onderzoek gedaan naar kringlooplandbouw.

    Eens overigens dat stikstof een deelprobleem is als je kritisch kijkt naar de agrarische sector in Nederland.

  • Aalt

    Als de veestapel wordt gehalveerd zoals D66 voorstelt is het probleem ook opgelost. Millimeteren is rechtstreeks gevolg van jarenlange onwil om iets te doen aan de veel te hoge uitstoot van ammoniak. Vraag eens een professor uit Wageningen die iets weet van mestbeleid en kwaliteit natuur, dan krijg je een veel realistischer verhaal.

  • Marieke Enter

    @Patrick, als dit de indruk is die bij je achterblijft, dan heb ik (als redacteur van dit artikel) iets niet goed gedaan in het overbrengen van De Vries' intentie.

    De Vries ontkent of bagatelliseert het stikstofprobleem namelijk zeker níet - hij geeft aan dat de benodigde reductie 'wetenschappelijk gezien al gauw 50% is'. Zijn punt is dat Nederland daar sneller meters mee maakt door beleid te voeren dat uitgaat van een landelijk emissieplafond i.p.v. de lokale KDW's.

    Anders gesteld: volgens De Vries schiet de natuur het meest op met maatregelen om landelijk zo dicht mogelijk bij de gemiddelde kritische belasting te komen, zelfs al worden sommige lokale KDW's dan nog overschreden.

  • Patrick

    Geweldig dit! Stel je wordt teruggefloten door de Raad van Sate vanwege een frauduleus beleid en het overtreden van de wet door het miliue te veel te vervuilen. Wat doe je dan? Je leven beteren en accepteren dat er in een rechtsstaat nou eenmaal wetten zijn die je dient te respecteren?

    Nee, natuurlijk niet! Bel gewoon even met de de WUR, die graag - tegen betaling natuurlijk - een rekenmodelletje voor je maakt waaruit blijkt dat er niks aan de hand is.

    De WUR is een medeplichtige aan de huidige uitwassen van de industriële veeteelt maar weigert erkennen dat het huidige landbouwmodel failliet is. De boer kan niet rondkomen, het milieu wordt geschaad en ons landschap omgetoverd tot naar mest ruikend een industrieterrein.

    Het wordt tijd om onder ogen te zien dat Nederland de lasten draagt van een doorgeslagen landbouwsysteem van massaproductie ten koste van al het andere. Saillant detail: zonder landbouwsubsidies zou er überhaupt amper veeteelt in Nederland zijn, het kan economisch niet uit.

    En dan hebben we het nog niet aan de miljarden euro's schade die de landbouw heeft veroorzaakt aan vastgoed door ontwatering in laaggeleden gebieden.

    Stikstof is slechts een klein probleem als je eens kritisch kijkt naar de agrarische sector in Nederland, er zijn nog veel grote beerputten die ooit open gaan.


Re:act